.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

....γλυκαίνει τον θυμό !!!

......με  την  ιδιότητα  του  επιβάτη    κρατώ  σφιχτά  στο  χέρι  μου   εισητήριο   και  ελπίδα  ,  αφήνομαι  στις  διαθέσεις  των  χιλιομέτρων  .  Αγονη  γραμμή ??   Ισως !!!  Τί  πειράζει   αφου  οποτε  συμβαίνει    η  πέννα   ν  αγκυστρώνεται   στα  ερείπια  της  ημικατεστραμένης  δεξαμενής  ,  αυτής  που  αποκαλούμε  μνήμη   μοιραία  παρασύρει  απομεινάρια   στιγμών   ,  αποστεομένα   χρώματα  , και  μυρωδιές  που  αναδύονται  από  το  βάθαιμα  του  χρόνου  .
     Το  λεωφορείο   παίρνει  την  στροφή  .  Σε  λίγο  πλησιάζουμε  στον  προορισμό μας ,  και  οσο  το  πλησίασμα  αναζωπυρώνει  την  ελπίδα  μας   , τόσο  οι  συνεχόμενες  στροφές   γλυκαίνουν  την  εκκολαπτόμενη  ζάλη .  Τα  χιλιόμετρα  ανήμπορα   ν  αντιδράσουν   στην  ιλιγγιώδη   ταχύτητα  εξατμίζονται ,  με  το  ιδιο  τεμπο    η   σκέψη    σαν  τρεχαντήρι    απορροφά   τις  στιγμές  απόδρασης .
     Κάτι  με  σπρώχνει   να  μιλήσω  με  τον  διπλανό  μου   συνεπιβάτη .   Ειπαμε  αρκετά  και  εννοήσαμε  ακόμη  περισσότερα   .  Σε  λίγο  ζητώ  συγνώμη   για  την  ενόχληση  ,  βρίσκομαι  στο  διάδρομο  του  λεωφορείου  με  τα  χέρια  μου  να  ψαρευουν  τις  χειρολαβές  ,  μέσα  μου  το  φτερούγισμα  της  ελπίδας   το  νιώθω   να  οδηγεί  την  επιθυμία  μου  ,  πλησιάζω  τον  οδηγό  , υπενθυμίζω   την  στάση  . 
      Τα  βήματα  μου  πλεον  επι  γης ! Το  βλέμμα  μου   πέφτει  στο  γεφυράκι   το  σύνθημα  σε  πείσμα  του  χρόνου  κρατιέται  ,  αχνοφαίνεται  βέβαια ....  "  οτι  δεν  σε  σκοτώνει σε  κάνει  πιο  δυνατό  "  Χωρις  δεύτερη  σκέψη   ρίχνω  μια  ερευνητική  ματιά γύρω  μου  και  συμπληρώνω ...και  οτι  μας  πληγώνει  γλυκαίνει  τον  θυμό ......!!!
                                           (   κυρ....σαμ  )
      ......στιγμές  ραδιοφωνικής  από-δρασης  ΤΕΤΡΑΔΙΟ  ΜΕ  ΡΑΓΕΣ ...το  τετράδιο  με  ...θέα  


Δεν υπάρχουν σχόλια: