.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Τό κλ(ε)ικ !!! Της κλειδωνιάς !!! η αλλιώς < .. σ ενα κόσμο για λίγους δεν χωράει κανείς .... >

Το  ειχε  ταιριάξει   με  τέτοιο  τρόπο  που  και  η παραμικρή  ικμάδα  ζωγραφισμένη  στο  φρεσκοπλυμένο  πρόσωπο  των  πελατων   του  επεφτε  σε  παγίδα  ολκής . Χωμένος  στο  ολίγων  τετραγωνικων  μέτρων   ξύλινο   κλουβί   του    ,  προστατευμένος   απο  το  περίπτερο   ο  κυρ  Αντώνης   με  το  νυσταλέο  βλέμμα  του  τρυπα  το  < κάδρο >  που  βλέπει  προς  την  κεντρική  πλατεία  .  Κάθε  φορά  που    έπεφτε  η  νύχτα  βάραινε  η  σκέψη   και  θαρρείς  πως  βυθιζότανε   σε  υποβρύχιες  διαδρομές του  μυαλού  οι  κινήσεις  των ματιών  του  περισκόπιο   εν  δράσει  .
     Περιστοιχισμένος   από  το  πήγαινέλα    των  ανθρώπων   ζύγιαζε  την  βιασύνη  τους  ανάλογα τις  ορέξεις   των  καιρικων  συνθηκών .  Εκείνη  την  στιγμή    τα  σύννεφα   δοκίμαζαν   αυτοσχέδιες  ασκήσεις  ξεμουδιάσματος   στο  κοίλο  μέρος   τ  ουρανού   και  όσο  να  πείς  αυτό  επιτάχυνε  την  περπατησιά  τών  ανθρώπων .
  Ψίθυροι  και   λόγια  νοτισμένα  με  απορίες  και  θυμό    απαγκιάζουν  στ  αυτιά  του  κυρ  Αντώνη .  Χωρις   να  το  θέλει   γίνεται  μάρτυρας      μαρτυρικών  εξομολογήσεων !   Η  μοίρα  του  περιπτερά  βλέπεις  ,  εκτός  των  άλλων  λειτουργεί  κάτι  σαν    δοχείο  παραπόνων  ! Πιο   συχνά   για  κάποιους  λόγους  η  τρικυμιώδη  κουβέντα   ξεβράζει   στην  στεριά  των   διαλόγων  την  λέξη  ... τραγωδία
  ---  ..  Αυτό  που  συμβαίνει  τραγωδία ...
-----  Τί  να  σου  πω  οπου  και  να  γυρίσω  ανακαλύπτω  μια  τραγωδία ....
------  Τραγική  κατάληξη ....εκανα  οτι  μπορούσα ....
  ------    Ποιος  το  περίμενε  να  καταλήξει  σε  τραγωδία ....
--------    Μήπως  αυτο  που  ζουμε  δεν  μοιάζει  με  τραγωδία ???
      Ομως  ο  κυρ  Αντώνης  ζουσε  την  δική  του  ξεχωριστή   τραγωδία .  Σκυμμένος  στο  συρτάρι  του  έπαιζε  στα  δάχτυλά    μοναχικά  κέρματα  και  χαρτονομίσματα  ,  η  θολούρα  του  δεν  στάθηκε   εμπόδιο   στην  προσθαφαίρεση  και  τα  ρέστα  επιστρέφονται σώα   στην  προτεινόμενη  παλάμη  του  πελάτη .
       Στο   περίπου  ίδιο  μοτίβο   οι  περισσότερες  ωρες  κυλούσαν   σαν  τις  κοντινότερες  κυλιόμενες  σκάλες  του  μετρό .  Πακεταρισμένα  δευτερόλεπτα , λεπτά  της  ωρας  .  Φρέσκια  πραμάτεια  σε  συνεχή  ροή  ... !
  Απο  τότε  ο  κυρ  Αντώνης   ως  αγωγιάτης  της  καθημερινότητας  ,  δεινός  συλλέκτης  στιγμών  ,  αμπαρωμένος  στο  κουφάρι  του  καλοπιάνει  την  σιωπή  ,  μήπως  ακούσει  το  κάλεσμα  της  άνοιξης  .
    Ποιά    στιγμή ! Με  ποιά  κλωστή   θ  ανασυρθούμε   στην  ρότα  του  παραμυθιού ???  Ποιά  στιγμή  !  Με  ποιά  κλωστή   θ  απαλλαχθούμε   από  το  κουβάρι    των  αμφιβολλιών   μας???
    Ηλιαχτίδα  το  ξέφωτο  της  αλήθειας !  Με  τις  σκέψεις  αυτές   και  αργόσυρτες  κινήσεις ο  κυρ  Αντώνης , απεγκλωβίζεται  από  το  καδράρισμα  διεκπεραιώνει  και  τις  τελευταίες  λεπτομέρειες  ,  κατεβάζοντας  τα ρυτιδωμένα   ρολά  επισφραγίζει  το  κλείσιμο  !
     Το   Κλικ   της  κλειδωνιάς   συμπίπτει   με  το  βλέμμα  του  κυρ  Αντώνη   να  πέφτει  στο  ξεθοριασμένο   σύνθημα  που  εδω  και  καιρό  κοσμεί τα  γερασμένα  ρολά  του περιπτερου !
   Ενα  ελαφρυ  μειδίαμα  σκάει  στα  χείλη  του  συνοδία  ψιθύρου  ..<.....Σ  ενα  κόσμο  για  λίγους  δεν  χωράει  κανείς .>....Στα  επόμενα  δευτερόλεπτα  η  περπατησιά  του    μπλέκεται  στην  ανωνυμία  της  νυχτωσιάς ...!!!
                                                       Κυριάκος  Σάμιος

Δεν υπάρχουν σχόλια: