.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Τό κλ(ε)ικ !!! Της κλειδωνιάς !!! η αλλιώς < .. σ ενα κόσμο για λίγους δεν χωράει κανείς .... >

Το  ειχε  ταιριάξει   με  τέτοιο  τρόπο  που  και  η παραμικρή  ικμάδα  ζωγραφισμένη  στο  φρεσκοπλυμένο  πρόσωπο  των  πελατων   του  επεφτε  σε  παγίδα  ολκής . Χωμένος  στο  ολίγων  τετραγωνικων  μέτρων   ξύλινο   κλουβί   του    ,  προστατευμένος   απο  το  περίπτερο   ο  κυρ  Αντώνης   με  το  νυσταλέο  βλέμμα  του  τρυπα  το  < κάδρο >  που  βλέπει  προς  την  κεντρική  πλατεία  .  Κάθε  φορά  που    έπεφτε  η  νύχτα  βάραινε  η  σκέψη   και  θαρρείς  πως  βυθιζότανε   σε  υποβρύχιες  διαδρομές του  μυαλού  οι  κινήσεις  των ματιών  του  περισκόπιο   εν  δράσει  .
     Περιστοιχισμένος   από  το  πήγαινέλα    των  ανθρώπων   ζύγιαζε  την  βιασύνη  τους  ανάλογα τις  ορέξεις   των  καιρικων  συνθηκών .  Εκείνη  την  στιγμή    τα  σύννεφα   δοκίμαζαν   αυτοσχέδιες  ασκήσεις  ξεμουδιάσματος   στο  κοίλο  μέρος   τ  ουρανού   και  όσο  να  πείς  αυτό  επιτάχυνε  την  περπατησιά  τών  ανθρώπων .
  Ψίθυροι  και   λόγια  νοτισμένα  με  απορίες  και  θυμό    απαγκιάζουν  στ  αυτιά  του  κυρ  Αντώνη .  Χωρις   να  το  θέλει   γίνεται  μάρτυρας      μαρτυρικών  εξομολογήσεων !   Η  μοίρα  του  περιπτερά  βλέπεις  ,  εκτός  των  άλλων  λειτουργεί  κάτι  σαν    δοχείο  παραπόνων  ! Πιο   συχνά   για  κάποιους  λόγους  η  τρικυμιώδη  κουβέντα   ξεβράζει   στην  στεριά  των   διαλόγων  την  λέξη  ... τραγωδία
  ---  ..  Αυτό  που  συμβαίνει  τραγωδία ...
-----  Τί  να  σου  πω  οπου  και  να  γυρίσω  ανακαλύπτω  μια  τραγωδία ....
------  Τραγική  κατάληξη ....εκανα  οτι  μπορούσα ....
  ------    Ποιος  το  περίμενε  να  καταλήξει  σε  τραγωδία ....
--------    Μήπως  αυτο  που  ζουμε  δεν  μοιάζει  με  τραγωδία ???
      Ομως  ο  κυρ  Αντώνης  ζουσε  την  δική  του  ξεχωριστή   τραγωδία .  Σκυμμένος  στο  συρτάρι  του  έπαιζε  στα  δάχτυλά    μοναχικά  κέρματα  και  χαρτονομίσματα  ,  η  θολούρα  του  δεν  στάθηκε   εμπόδιο   στην  προσθαφαίρεση  και  τα  ρέστα  επιστρέφονται σώα   στην  προτεινόμενη  παλάμη  του  πελάτη .
       Στο   περίπου  ίδιο  μοτίβο   οι  περισσότερες  ωρες  κυλούσαν   σαν  τις  κοντινότερες  κυλιόμενες  σκάλες  του  μετρό .  Πακεταρισμένα  δευτερόλεπτα , λεπτά  της  ωρας  .  Φρέσκια  πραμάτεια  σε  συνεχή  ροή  ... !
  Απο  τότε  ο  κυρ  Αντώνης   ως  αγωγιάτης  της  καθημερινότητας  ,  δεινός  συλλέκτης  στιγμών  ,  αμπαρωμένος  στο  κουφάρι  του  καλοπιάνει  την  σιωπή  ,  μήπως  ακούσει  το  κάλεσμα  της  άνοιξης  .
    Ποιά    στιγμή ! Με  ποιά  κλωστή   θ  ανασυρθούμε   στην  ρότα  του  παραμυθιού ???  Ποιά  στιγμή  !  Με  ποιά  κλωστή   θ  απαλλαχθούμε   από  το  κουβάρι    των  αμφιβολλιών   μας???
    Ηλιαχτίδα  το  ξέφωτο  της  αλήθειας !  Με  τις  σκέψεις  αυτές   και  αργόσυρτες  κινήσεις ο  κυρ  Αντώνης , απεγκλωβίζεται  από  το  καδράρισμα  διεκπεραιώνει  και  τις  τελευταίες  λεπτομέρειες  ,  κατεβάζοντας  τα ρυτιδωμένα   ρολά  επισφραγίζει  το  κλείσιμο  !
     Το   Κλικ   της  κλειδωνιάς   συμπίπτει   με  το  βλέμμα  του  κυρ  Αντώνη   να  πέφτει  στο  ξεθοριασμένο   σύνθημα  που  εδω  και  καιρό  κοσμεί τα  γερασμένα  ρολά  του περιπτερου !
   Ενα  ελαφρυ  μειδίαμα  σκάει  στα  χείλη  του  συνοδία  ψιθύρου  ..<.....Σ  ενα  κόσμο  για  λίγους  δεν  χωράει  κανείς .>....Στα  επόμενα  δευτερόλεπτα  η  περπατησιά  του    μπλέκεται  στην  ανωνυμία  της  νυχτωσιάς ...!!!
                                                       Κυριάκος  Σάμιος

Δεν υπάρχουν σχόλια: