.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

... Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν το πέναλτι .... !!!

   Τώρα  που  η  στρόγγυλη  μπάλα  φιγουράρει  αδιάκοπα    και  κοσμεί   το  παγκόσμιο  τεραίν  του  ποδοσφαίρου  ,  διάφοροι  συνειρμοί  κοινωνικού  περιεχομένου   αλλάζουν  συνεχώς  πάσες  μεταξύ  τους  ,  πλέκουν  την   γνωστή  σε  όλους  μας ...  κατεβασιά --  ετσι  θαρρω  πως  την  λέγαμε  πάλαι  ποτέ  στις  αξέχαστες  αλάνες της  γειτονιάς  μας ---  πατούν   στην  μικρή  περιοχή  και  τότε  ειναι  που  τα  συναισθήματα  μας  πάλλονται  ανάλογα  με  την  έκβαση  της  προσπάθειας  .
     Με   μία    βαθύτερη  ανάγνωση  των  όσων  συμβαίνουν  εντός  των  γραμμων  του  αγωνιστικού  χώρου   διαπιστώνει  κανείς   ομοιότητες  της  καθημερινής  μας    σχόλης     ....   Να..!!! .....    Για  δες  πως  ο  ποδοσφαιριστής   προσπαθεί  ,  τριπλάρει , ελίσσεται , μοιράζει   την  μπάλα  σε  συμπαίκτη ....  ??   Μήπως  το  ίδιο  δεν  συμβαίνει   η  τουλάχιστον  χρειάζεται  να  συμβαίνει    και  στην  ζωή  μας  ??
    Ομαδικό   πνεύμα   και  αυτοσυγκέντρωση ! Στιγμές  της  ζωής  μας  κάθε  μια   φαντάζει  σαν  ξεχωριστή  φάση  ....  Αλλοτε  αμφισβητούμενη  ,  άλλοτε  επίμαχη  ,  και  άλλοτε   οριακή !!!  ¨Οσο  κι  αν  το  ριπλεϊ  απορροφά  τις   ψευδαισθήσεις  μας  ,  κι  επαναφέρει  χωροταξιακά  την  αλήθεια   των  προθέσεων  μας  ,    συναισθήματα  χαράς  φόβου   και  αγωνίας   σμιγουν  στο  πρόσωπο  στο  βλέμμα  ,  πάλλονται   και  αναπηδούν  οπως  ακριβώς  αναπηδά   η  μπάλα    πριν   προσκρούσει  στις  παλάμες  του  τερματοφύλακα  και  αγγίξει  το  πλεκτό !!!  
   Και  ύστερα  η  αγωνία  του   πριν  το  πέναλτι!!!  Ο  φόβος  ζωγραφισμένος  στό  πρόσωπό  του , συσπάσεις   ομοιες    με  αυτές  που  φυτρώνουν  και  στο  δικό  μας  πρόσωπο  καθώς  στεκόμαστε  εμπρός  στο  ταμείο  της  εφορίας  !  Με  λυγισμένα  γόνατα   ζυγιάζουμε  την  ισορροπία  μας  , οπως  και  ο  τερματοφύλακας  , το  βλέμα  συγκεντρωμένο   και .... τσοοουυυυπππ!!!    Η  εκτίναξη  μας  αγκαλιά  με  την  εκτίναξη  της  μπάλας  και  κατά   κόσμο  των  λογαριασμών  !!!
     Η  μοίρα  του  τερματοφύλακα   να  γεννά  συγκινήσεις ...! Το  ποδόσφαιρο  εντός  των  γραμμών  αποτυπώνει   την  αλληγορία  της  ζωής ....  !!!  Πόσες  και  πόσες  αποκρούσεις    ,  αλλοτε  σωτήριες  άλλοτε  όχι  ,  πόσες  επεμβάσεις  για  να  μείνει  αλώβητη  η  εστία  μας --  οπου  εστία  συμπληρώστε  κατα  το  δοκούν  ---  εχουμε    προβεί   ως  ... τερματοφύλακες ???
      Θαρρώ  ομως  πως   τώρα  εστω   στο  λεπτό  των  καθυστερήσεων καλό  ειναι   ν  απολαυσουμε   σε  ριπλέί   το  ποίημα   του  ΤΑΚΗ  ΚΑΡΒΕΛΗ   .....  Ο   ΦΟΒΟΣ   ΤΟΥ  ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ    από  την  συλλογή    ....  ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  Ο  ΠΕΡΣΙΝΟΣ  ΚΑΙΡΟΣ   ........    Στιγμή   1988
   .......   Χιλιάδες  μάτια  σε  καρφώνουν .  Δύο  τα  δικά  σου  .  Τι  κι  αν  σταυροκοπηθείς    κι  αφήσεις   ανάμεσα   από  σένα   και  την   μπάλα  ,  που  ρουφάει  τα  μάτια  σου  ,  μικρό   σταυρό   για  φυλαχτό .    Αυτή  θ  ακολουθήσει  την  πορεία  της .  Εσύ  στηλώσου  όσο  μπορείς  στα  πόδια  σου .
          Εισαι   το  ελάφι   που  ακροβατεί   πάνω    στην  τεντωμένη   χορδή   των  νεύρων  μας    κι  εκείνο  τρέχει    μες  το  δάσος  ,  και  το  φοβίζει    του  ανάλαφρου    τρεχαλητό    η  αντήχηση  .
       Θα  περάσει ???  Δεν  θα  περάσει ??
   Αυτή  η  αγωνία  μας  κρατάει    τώρα  στη  ζωή  .  Ομως   εσύ   σφιξου   στον  φόβο  σου  .  Πόνταρε  ακόμη  στον  νόμο  των  πιθανοτήτων    που   σ  έχουνε  τυλίξει    σαν  μια   τεράστια   αράχνη .   Γιατί  ,  νεαρέ  μου     μονομάχε  ιππότη    της  νέας  μας   ζωής  ,  κάθε  κατευθυνση   ειναι  πιθανή .
     Μέχρι  την  ύστατη  στιγμή    όλα   πουλιούνται   και  όλα  παίζονται  . Μονάχα  ο  φόβος  δεν  πουλιέται   και  δεν  παίζεται.  Ο  φόβος   της  στιγμής   αγχόνης  που  καλπάζει  .  Ο  φόβος   να  σαι  μόνος   μες   στο  γήπεδο   αρένα   και  να  σπαθίζουν   γύρω  σου   αναρίθμητα    μάτια  στιλέτα .
    Ο  φόβος  ν  αντικρίσεις   τον  φόβο  σου  ..........Τακης  Καρβελης

                                                                      .... Κυριάκος   Σάμιος
      
     

Δεν υπάρχουν σχόλια: