.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

...ονειρα ευφλεκτα κι ελπίδες...!!!

...Εσύ που ήσουν άραγε ??
οταν το αεράκι σκόρπισε τ όνειρο
εγινες αστεράκι ολόφωτο επώδυνο
εσύ που ησουν άραγε??
Οταν ο ήλιος  έσπερνε  ηλιαχτίδες
όνειρα ευφλεκτα  κι ελπίδες ....
Εσυ που ησουν άραγε ??
Οταν ξαφνικά  ξέσπασε  μπόρα
μουσκίδι  τ όνειρο  σ  ανηφόρα
καινούργια  φτερά  άλλη ζήση
ονειροδρόμια  νέα πτήση ??
Εσύ που ησουν άραγε ??
        ...κυρ...σαμ..

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

...οι αποχωρισμοί δεν εχουν πατρίδα ... !

.....  Με  ρωτας Θωμαίς ?? Χμ!  ..Χμ!   Το παραθυρόφυλλο  ανάλαφρα  κλειστό , και το φως του ήλιου  να διαπερνά  τις γρίλιες .  Εδω στον τόπο που γεννήθηκα , προσπαθω  να ταιριάξω  τα κομμάτια  που λείπουν από το παζλ της ζωής .
  Τό φάντασμα της εταιρείας  η απρόσμενη  δυσάρεστη εκπληξη  συμπυκνωμένος εφιάλτης  έρχεται και ξανάρχεται .  Με ρωτάς Θωμαίς να σου πω για τα παιδικά μου χρόνια . Στιγμές που λαμπυρίζουν  μέσα στον χρόνο .
   Να ! .. ¨Οπως  αυτή η μικρή  ηλιαχτίδα ! .. Την βλέπεις?? Δες την ! .. Δες την καλύτερα !  Παρατήρησε  πως τρυπώνει στις γρίλιες . Γύρευε  από πόσο μακρυά έρχεται !  Κι όμως  ειναι εδώ για να μας θυμίζει γλυκειά μου Θωμαίς  το φως και την ελπίδα !
   ¨Οταν ξεχυλίζουν οι αποχωρισμοί  όλοι μας εχουμε ανάγκη  απ  αυτήν την ηλιαχτίδα .
    Στεριανοί ναυαγοί , δραπέτες  από τον χάρτη , ασύνοροι πολίτες κόσμου  όλοι μας .
 Με ρωτάς Θωμαίς κι εγώ κλέβω λίγο απο την ζεστασιά σου καθώς σε κοιτώ και σε φαντάζομαι δασκάλα εκεί στην Βραζιλία . Εκεί στην Ελληνική κοινότητα  αιχμάλωτη  και πυρπολυμένη  απο τα φλογερά διψασμένα  μάτια των παιδιών .
   Οι  αποχωρισμοί  δεν έχουν πατρίδα .. !!! 
                                                                          ...κυρ....σαμ...