.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

... Στην σκιά μιας αλλιώτικης...μετακόμισης .. !!!

 ...Αποξηραμένες λέξεις  αποκτούν  την πρότερη τους  δροσιά και ζωντάνια , όποτε  και όταν  βρίσκω καταφύγιο  στον συναυλιακό  οίστρο των τζιτζικιών , στην ομπρέλα  του πλάτανου  που χρόνια τώρα  δεσπόζει στην πλατεία Συντάγματος  στο Ναυπλιο ! Πολυκαφενείον ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ  ! Ναυπλιο !
   Κάτω από αυτήν την ομπρέλα  τα πρωινά   απλώνουν το δίχτυ  τους και αλιεύουν ιδέες ,όνειρα , τοποθετούνται επι χάρτου , ανταμώνουν , και κουμπώνουν  ιστορίες αληθινές, ζωντανές , ιστορίες ανθρώπινες .   Οταν ομως <<πλακώνουν >> και σε πλακώνουν  οι παραβιάσεις εναέριου χώρου  αναδύονται  δυσκολίες και εμπόδια . Πως ν  αντιμετωπισθούν ?? Αδυναμία αναχαίτησης !
    Παρόλα  αυτά  παραμένω συγκεντρωμένος  στα δέοντα  και τις απαιτήσεις μιάς ακόμη  μετακόμισης . Σμήνη  από εμβόλιμες  παρεμβάσεις  στον << εναέριο χώρο του μυαλού >>, απειλούν την συγκέντρωση της σκέψης μου .  Αφορμές και ερεθίσματα  αναπηδούν κάθε φορά που ντανιάζω το χαρτομάνι , αδέσποτα << πνευματικά τέκνα >> , νιώθω   το χαμόγελό τους , και ξαναζώ τις μεταμεσονύχτιες  στιγμές σύληψης .
     Παραμερίζω την σκόνη του χρόνου , κόντρα στις οδηγίες  των γιατρών μου  περί  << μη συγκίνησης >>  , << χαρά, χαρά , χαρά .. >>  ,, ηρεμία και πραότητα >>  << οχι υπεραισιόδοξος οχι  απαισιόδοξος >>  << ποιότητα ζωής >> κλπ  κλπ ...  Γιατί πέραν  των άλλων εχω να κουμαντάρω κι εναν καρκίνο --- και δεν εννοώ ζωδιακό προσδιορισμό -- Εναν καρκίνο  που σουλατσάρει μεταξύ συκωτιού και σπλήνας ...!  Δυστυχώς τον  << παντρευτηκα >> και πορευομαι  με μάχιμη διάθεση και θετική αυρα , οξυγόνο ζωής που απορέει  από  την θερμη αγκαλιά ενός δικτυου  φιλίας   που με πολύ αγάπη  στάθηκε και στέκεται  δίπλα  μου  παράγοντας ετσι συγκίνηση και ελπίδα   για συνέχεια .  Στην προσπάθεια  αυτοίασης μου και θεραπευτικής περιπέτειας  αρχηγός ο άνθρωπός μου  η Μαρία .  Με πρωτοβουλίες της που αποδίδουν  και τη  συνεχή παρουσία της δικαίως      γευεται τον τίτλο του μαέστρου ...!
  Κάπως  έτσι η ζωή  συνεχίζεται οπως και η μετακόμιση μου . Παλεύω  γεμίζω  χαρτοκιβώτια , το πρακτικό μέρος __ φόρτο-- ξεφόρτο --  το έχουν αναλάβει  αγαπημένοι μου φίλοι  Θοδωρής και Παναγιώτης .  Κάπως έτσι ανακαλύπτω  και τα σκόρπια  << πνευματικά μου τέκνα >>   και αυτό μου δίνει ιδιεταιρη χαρά , αφού  η συντροφιά τους με χαροποιεί  και μου δίνει ερεθίσματα  για εξευρεση τρόπου  περαιτέρω επικοινωνίας .
    Κάτω από τον συναυλιακό οίστρο των τζιτζικιών  η κουβέντα μας με την καλοσύνάτη  κι ευδιάθετη Λιάνα  εξελίσσεται  μ επίκεντρο   μέρος από τα πνευματικά τέκνα  που << επέστρεψαν >> οχι βέβαια ως άσωτοι υιοί , αλλά  ως αγωγιάτες  χαράς και ικανοποίησης !
    Η μνήμη  ξετιλύγεται  με χιούμορ και χαμόγελο , οπως και οι ιδέες  για το μέλλον  και την  << αποκατάσταση >>   των  πνευματικών   τέκνων .
   Και όλα αυτά  κάτω από την  σκιά μιας  αλλιώτικης.... μετακόμισης !!!
                                                                   .....κυρ...σαμ...

   

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

... Δοκιμασία .. !!!

          Λευκά
        κάτασπρα κελιά
       βλέμμα παγωμένο
       η σιωπή μιλά
       ψιθυριστά .

     Ποιός άραγε θυμάται
    την  ώρα  αυτή και ο Θεός κοιμάται .
   Πύρινη φωτιά το βλέμμα
   τρέχει στην λεωφόρο του κανένα
   με τον τίποτα  επιβάτη
   βουτιά  κάνει σε άδειο χάρτη.

   ¨Ηθελα πολύ  να πιώ
    απ  το  δικό σου όνειρο
    μα έγινε η φωνή νερό
   και  μ  έπνιξε στ  όνειρο .

   Λόγια υγρά
   ψιθυριστά
   λόγια  χαράς  ντυμένα
   πέφτουν  τα  κάτασπρα κελιά
   δοκιμασία η χαρά
  χαμόγελο   και λευτεριά
  γίνονται πια ενα .

  Λευκά
  κάτασπρα κελιά
  κάτασπρα περιστέρια
  με λαβωμένα τα φτερά
  ορφανεμένα από χαρά
  θλιμένα  πετούν γερά ... !
               κυρ...σαμ...
  



  

.... Ας είναι .. !!!

               ..Ας  είναι ... !!!

  Σήμερα  είπα πως θα  ρθώ
  μα  έφθασε αργά το σήμερα
                         ας   είναι ....
 Για τον ερχομό αυτό ξεκίνησα
                         να  γράφω
μα σκάλωσε η  πένα σε μολυβένιο
                          βράχο ...
                          ας  είναι .....
υφάδι μέθυσο γοργό χορεύει
   τώρα  μπάλο
μ  αφήνιασαν  οι  αράδες   στον
 πηγαιμό  επάνω
                       ας  είναι ...
Σήμερα χάραξα θαρρώ
όνειρο  κι  ελπίδα
μα  ράγισε  τ  όνειρο
κι  ορφάνεψε  η ελπίδα
                      ας  είναι  ... !!!
       .....  κυρ...σαμ...


Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Ποτέ δεν θα φωνάξω ... !!!

     Εξω  φυσάει ! Ο αγέρας ανοίγει το << παραμύθι >> . Το φως  ξετυλίγεται και εισβάλλει , το ίδιο και η ανάσα της νύχτας εισβάλλει και ξετυλίγεται στούς πανύψηλους  λευκούς τοίχπους .
  Μόλις και μετά βίας  διακρίνω κηλίδες ζωής . 
 Ποτέ δεν θα φωνάξω  ζήτω ο θάνατος , αλλά θα κοιτάξω αυτόν τον ιδιο θάνατο κατάματα  με αυτό το βλέμμα που μοιραζόμαστε την ζωή απλόχερα .

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

...Στο χέρι μας ειναι και θα υπάρξει .. !!!

Ισως μια μέρα  ο πρώτος  πρωινός περίπατος  μας  < σκοντάψει >  σε βαρετά  ανταμώματα  γνωστών , φίλων, συναδέλφων ,  συν-ανθρώπων  κυρίως ανθρώπων  με χίλιες  δυό  διαφορετικές  συνήθειες ...Οποτε  και οταν συμβεί αυτό  απολαυστε  την στιγμή  δώστε  χώρο  στον συνομιλητή σας .. Τραβηχτείτε σε σκιερό μερος  και  καλή σας τύχη ....!
____   Σε  βλέπω από  μακρυά ... ειναι... δεν  ειναι..  Τι  γίνεσαι  βρε  ψυχή ???
____  Και  να  που  ειμαι ... και  σύ  ομως  δεν εχεις αλλάξει  πολύ ...
___     Πολλά  τα  χρόνια  φίλε μου .....
____  Μη  τα  σκαλίζεις  αστα...
____   ... Δεν τα  σκαλίζω ...
____  ΑΑ!!  Μπράβο   μη τα  σκαλίζεις  γιατί  η σκόνη τους θα μας πνίξει ..
____   Το  δράμα  ειναι  πως  αργήσαμε  φίλε μου ,  την σκόνη  του  χθες  μαδήσαμε ...
___      (  Γέλια  )  Πάνω  σε  αυτήν την σκόνη  οι διαδρομές μας  σημάδια...
___  Αλλοτε προς  αποφυγή  και αλλοτε  οδηγοί  και συμβουλάτορες ....
___  Ελα  φίλε μου  στοπ  οι φιλοσοφίες  κερνάω  καφεδάκι ....
___  Καφεδάκι  ωραία θα ηταν  ομως δεν εχω χρόνο  φίλε μου  πρέπει να προλάβω  Τράπεζες  και ΔΕΗ ... αλλη  φορά  ...
____    Ελπίζω  να  υπάρξει αλλη φορά !
____  Στο  χέρι μας ειναι  και  θα υπάρξει ....!


Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

. ζητούμενο η λιακάδα της αλήθειας ... !!!

..και οταν ο θόρυβος κωπάσει  , λέξεις καταλαγιάζουν  στον πυθμένα  του λεξικού .  Κουρνιάζουν διπλωμένες στα δύο  , μή και  τις ανακαλύψουν  επιδοξοι λαθραναγνώστες .   Την ιδια στιγμή  καλοθελητές  αγέρηδες σαρώνουν  οτι κινείται  το βουητό   δίνει  τροφή  στο κρυσφήγετό τους  , και τότε ειναι που  σύμφωνα και φωνήεντα  αναθαρρύνουν  και  βουτούν  στο << βουη--τό  >>  με τον ζήλο και την θέρμη  ναυαγο--σώστη  που ρίχνεται στην θάλασσα και   περισυλέγει  τον ναυαγό ..!!! Ενα  βουη-τό  που διαθλάται  στον πυθμένα  φωτογραφίζοντας  την αγωνία των λέξεων  που πασχίζουν ν  αποδώσουν το νόημα  των γεγονότων .Ωστόσο στην πανοραμική θέα  της καθημερινότητας μας   διακρίνει κανείς  καλημέρες ραντισμένες με την πάχνη των γιορτών . Καλημέρες  καρποσταλ  μοιράζονται σε ανώνυμα πλήθη  , ανυποψίαστα  χαμόγελα  ζωγραφισμένα  με βιασύνη  κοσμούν  το πηγαινέλα των ανθρώπων . Και από την άλλη οι αγέρηδες  επιμένουν  στο σάρωμα , ομως επί ματαίω ...  Αδυνατουν  να κάμψουν  την λαμποκοπή των λέξεων  και την  λιακάδα της αλήθειας που κρύβουν  στα ενδότερα τους ....
                                                     ...κυρ...σαμ...