.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Ναί ! Η ζωή βλέπεται κι αλλιώς .. !!!

Ανασύρω  αυτό το σημείωμα  μέσα από το πλήθος  των  σελίδων που φυλλομετρώ στο μυαλό μου , και κάθε τόσο  προστρέχω   να  απαγκιάσω  .  Τούτη την φορά  το μεταίχμιο   της νύχτας   έρχεται να  κουμπώσει την  από καιρού επιθυμία μου που δεν είναι άλλη από το  να  σκιαγραφήσω  κάποιες στιγμές που σε οδηγούν σε ατραπούς περίσκεψης και σε χώνουν για τα καλά  στην δεξαμενή  ερωτημάτων και αναζητήσεων ....  Κάποιες στιγμές που σε  κάνουν  θερμό  υποστηρικτή της άποψης πως η  ζωή  βλέπεται και αλλιώς !  Και όλα αυτά όχι βέβαια κατά πληροφορίες , αλλά έπειτα από βιωματική εμπειρία μέσα από  την πρόσφατη περιπέτεια υγείας  που  ήρθε για να με διδάξει  ναι πιστέψτε με  πως  η  ζωή  βλέπεται και αλλιώς ! 
          Μάρτιος  2017 ! Υποβάλλομαι επειγόντως σ  εγχείρηση . Τα γεγονότα καταιγιστικά ! Οι γιατροί αποφάνθηκαν πως πάσχω από << διηθητικό  αδενοκαρκίνωμα  παχέος εντέρου .. >> .  Αιτία  και αφορμή  να γνωρίσω  αρχικά  ( Νοσοκομείο Αγ. Σάββας , Νοσοκομείο  Μεταξά ) για να καταλήξω στην Ογκολογική κλινική Αγ. Ανάργυροι Νέα Κηφισιά .  Και κάπου εδώ  προβάλλει η ανατολή  του ήλιου,  διαπερνά τις τεράστιες τζαμαρίες  και αγκαλιάζει όλη την πτέρυγα της λεγόμενης βραχείας νοσηλείας . 
     Τί  κι αν  η ώρα  βρίσκεται  σε απόσταση  αναπνοής  από το ν αγγίξει  το μεσημέρι . Η δική μου ανα - πνοή  δευτερόλεπτα  πριν από το τέλος  της χημειοθεραπείας  μου , ρυμουλκείται  από τα κουράγια που αντλώ , καθώς  τα διάφορα προσεχώς  στιγμιότυπα  της ζωής μου  μπαινοβγαίνουν  στην σκέψη μου .   Παρατηρώ τις  στάλες  από το διάφανο  σωληνάκι  και το προσομοιάζω  σε ψιλόβροχο  χρήσιμο στην ανθοφορία της ζωής !  Αβίαστα μου έρχονται στο νου τα λόγια  της φίλης μου ... << ...Και να θυμάσαι  Κυριάκο πως κάθε γουλιά δηλητήριο που πέφτει  είναι για το καλό σου .. >>  Ερωτήματα και απορίες .  Είναι ??  Ωστόσο  γυρίζω σελίδα και  σαν υπότιτλοι ταινίας  τα ενθαρρυντικά βλέμματα και τα χαμόγελα των φίλων μου δίνουν δύναμη  και υπομονή .  Κλείνω τα μάτια  και ταξιδεύω  σε μελλοντικά σχέδια , θεατρικές αποδράσεις ,  διάφορα πρόσωπα παρελαύνουν  νοερώς μπροστά μου . ¨Όλα  τους βουτηγμένα στην φρεσκάδα  κι έτοιμα ν αναλάβουν  δράση . 
   Κάποια στιγμή με την άκρη των ματιών   διακρίνω  πως το  << κολατσιό >>  μου  πιάνει  πάτο !  ¨Ήρθε  το τέλος ....  η χιουμορίστικη ατάκα  συνθηματικό  για την απαλλαγή μου -- αποκαλωδιοποίηση --  και την  αποχώρηση  μου κατά τι φορτωμένος ενδοφλεβίως .  Η πεταλουδίτσα στο χέρι  ανοίγει τα φτερά της  προς το παρόν .  Το δάχτυλο της καλοσυνάτης νοσηλεύτριας  πιέζει  την είσοδο  της ενδοφλέβιας  διαδρομής του << κολατσιού >> μου . Τέλος για σήμερα !  Η  επόμενη κίνηση της προβλεπόμενη , να σταθεροποιήσει το βαμβάκι  εφαρμόζοντας το με μικρή λωρίδα  λευκής γάζας . Το απρόβλεπτο και ταυτόχρονα ιδιαίτερα  συγκινητικό και ευχάριστο  φαίνεται πως το κράταγε  και αυθορμήτως  βγάζει  από την τσέπη της  ένα μαρκαδοράκι   χωρίς σκέψη  τραβά γραμμούλες  στην επιφάνεια  της λευκής γάζας . Έτσι ένα σκιτσαρισμένο  χαμογελαστό  πρόσωπο  αποτυπωμένο στην γάζα  ήρθε για να μου θυμίζει  την ανατολή της ζωής με αισιόδοξη οπτική γωνία .  Μια κίνηση χίλιες λέξεις ! Μια εικόνα χίλια νοήματα ! ...
     Ζυγιάζω την ισορροπία μου  δοκιμάζω τα βήματά μου , νιώθω  να μου κρατά το χέρι ένα σκιτσαρισμένο χαμόγελο ! Σε  λίγο  αφήνω πίσω   το  ηλιόλουστο τεράστιο δωμάτιο  έως την επόμενη φορά ..... !   
         Ανασύρω αυτό το σημείωμα  για να υπογραμμίσω  πως ο καρκίνος είναι δάσκαλος και φίλος ! Όσο  << φάλτσα >> κι αν ηχεί  στ αυτιά μας  ισχύει ...  Όπως επίσης ισχύει και η ρήση  του Άλμπερτ  Αϊνστάιν   << ... Η γνώση είναι προσωπική εμπειρία , όλα τα άλλα είναι απλώς πληροφορίες .. >> 
  Ναι !  Η  ζωή  βλέπεται  και αλλιώς !!! 
                                                                                ....  κυρ ... σαμ ...

Δεν υπάρχουν σχόλια: