A-τιτλο...!!!

 

Πως τιθασεύεται το τρέμουλο του χεριού? Σμήνη μυρμηγκιών εξαντλούν την εργατικότητα τους στα δάχτυλα της παλάμης …Παλαμοκροτώ και λες πως τους χαλώ το πάρτι … Η μύτη του μολυβιού σκαλώνει που και που και ανοίγει λογαριασμούς με τον βυθό γεμίζει τραύματα στην επιφάνεια του χαρτιού , σωπαίνουν οι πάντες και είναι τούτη δα η σιωπή η γύρι η οποία παρακινεί το ποίημα :

Επανεκκίνηση πλήκτρο φυγής

Λέξη κλειδί

Αντικλείδι στο ξανά

Επανάληψη του πουθενά

Επανεκκίνηση πατώ

Σκοτάδι , φως ,

Αστερίσκο σε φιλώ .

Πρώτη δεύτερη ανάγνωση

Βγαίνει ορθή επανάληψη .

Επανεκκίνηση στο πρόγραμμα

Λάθος κίνηση στ όραμα

Σκοτάδι , φως

Αστερίσκο στ όνομα .

ΟΙ σκέψεις εν πλω , φουσκωμένη ελπίδα

βάρκα αφημένη σε κύμα ....

Επανεκκίνηση πατώ...!

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ν ΑΝΤΕΞΕΙΣ....!

 

 

  ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ  ΕΙΝΑΙ   Ν  ΑΝΤΕΞΕΙΣ …..!

Το πέπλο της νύχτας  ριχτάρι  και το μαυρόασπρο  σε συνδυασμό  με τις φωτολάμψεις των οχημάτων  παρα πέμπει σε πλήκτρα πιάνου   που όμως δεν είναι , αλλά σμίγουν στο πληκτρολόγιο , καθώς τούτες οι αράδες  ενώ  αρχικά  είχαν  γραφτεί σε ηλιόλουστα σημειώματα  πρόχειρες σελίδες , σταχυολογούνται  στο ημίφως του φεγγαριού  και κατά βάθος κρύβουν  μια μελωδία .

Θα προσπαθήσω να  ταιριάξω το σκορποχώρι των σκέψεων , αν και  η φόρτιση της  χθεσινής ημέρας  και νύχτας  δεν  μου επιτρέπει και πολλά

Φορτωμένος το σακίδιο , συμφιλιωμένος  με τα όσα διαδραματίστηκαν  την προηγούμενη ημέρα  σε ότι αφορά τον επανέλεγχο της υγείας μου  . οδεύω προς την επιστροφή (?)  κυριολεκτικά και μεταφορικά . Ωστόσο σκιάζομαι --- αν φυσικά πάνε όλα καλά --  αυτή η επανεκκίνηση που  προτίθεμαι  να κάνω αν έχει ενδιαφέρον  σ ένα περιβάλλον  όπου  ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα .

 Οι άνθρωποι  ανταμώνουν  για να καταναλώνουν και όχι για να παράγουν πολιτισμό . Διεκπεραιωτές  , παγιδευμένοι  στο  Lifstyl συμμετέχουν άθελα τους  στην   << παρακμή του εφήμερου >>….

Λένε  πως το αυτί , νεόκοπος αποροφητήρας  ακουσίως ρουφά  το εκστασιασμένο λαγκριντί  των θαμώνων .

Υπαίθριο καφέ  απέναντι  από διαγνωστικό κέντρο .  Άνθρωποι με κοινές εμπειρίες , κοινοί  πόνοι,  κοινή αγωνία και προσμονή ..

Οι σκέψεις ,οι προτάσεις,  παραδομένες στην μέθη της βιασύνης

Πέφτουν η μία πάνω στην άλλη , σαν να βάλλονται από αδέσποτες τρικλοποδιές .  Καταλήγουν βέβαια σε μια χαριτωμένη οχλοβοή .

12.30 το ραντεβού της εξέτασης . Για πολλοστή φορά ενδοφλέβια  περιπέτεια . Αναμονή – Προσμονή  !

Η βουή ωστόσο σαν ουράνιος θόλος . Και από την σχισμή αυτού του θόλου ακούω  μια φωνή :

-------Εεεε  Ψιτ  !  Σε  σένα μιλάω …Κάνε λίγο πιο πέρα ….

------ Προς τα πού??

-----  Στάσου εκεί στην ουρά των ανθρώπων . Το παιχνίδι της ζωής σε θέλει  εκεί, στην ουρά των ανθρώπων ,  κάτω από το μεγάλο ερωτηματικό ..!  Καλά δεν σε δίδαξε ο καρκίνος???

------  Πολλά και ενδιαφέροντα με δίδαξε … π.χ.

Το εύθραυστο της ζωής  , την δύναμη που κρύβω μέσα μου , την σημασία της συνειδητότητας , γενναιότητα και πάλη για την ζωή, μονόδρομος είναι  ν αντέξεις , ο καρκίνος δεν έχει την τελευταία λέξη …

Όπως γράφει και η ομοιοπαθούσα Μάγια Τσόλη : << Ίσως  το πιο ενδιαφέρον  να είναι αυτή η επανεκκίνηση που – αν πάνε όλα καλά --- αναγκάζεσαι να κάνεις . Δηλαδή σου δίνεται η ευκαιρία να ξαναρχίσεις  μ ένα  συγχωροχάρτι  για τις μέχρι τότε αστοχίες  σου …>>

Κατά τα λοιπά σας στέλνω την σκέψη μου  φίλες και φίλοι  διαδικτυακοί  και μη , σας  αγκαλιάζω , σας ευχαριστώ , σας ευγνωμονώ  για την στήριξη σας . Και μην ξεχνάτε πως  όταν η αγάπη μοιράζεται  ταυτόχρονα πολλαπλασιάζεται …   Και αυτό είναι κάτι….

κυρ..σαμ..

 

35η έκθεση βιβλίου Ναύπλιο --- Συζήτηση με Γιαννη Γαλανόπουλο .!

 

...και μεις ακολουθούμε τοίχο τοίχο , λίγο πριν, νωπό ακόμη το ψέλλισμα : ... ξεπέρασα (?) τον καρκίνο .. Τώρα πρέπει να να ξεπεράσω τον φόβο για τον καρκίνο ..!

Φίλες και φίλοι μου νιώθω την επανεκκίνηση να μου γνέφει ενδίδω στο κάλεσμα ...

Έτσι συμμετέχω στην 35η έκθεση βιβλίου στο Ναύπλιο με το πρόσφατο μυθιστόρημα- αφήγημα ΠΑΜΕ << ΠΕΡΟΥ >> εκδόσεις ΑΠΑΡΣΙΣ ... Στην ίδια έκθεση συμμετέχουν εκλεκτοί ντόπιοι συγγραφείς μεταξύ αυτών και ο αγαπημένος φίλος Γιάννης Γαλανόπουλος με το βιβλίο ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΌΦΩΝΟ ..εκδοσεις ΚΟΥΡΟΣ.

17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ημέρα ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ της ΕΣΛΑ θα ανταμώσουμε με το Γιαννη Γαλανόπουλο στο τερέν των ερωτήσεων ( επτά επί επτα )...

Η ραχοκοκκαλιά των απαντήσεων στοχεύει την γνωριμία με τα τι πως και γιατί κρύβονται πίσω από την πένα και το μικρόφωνο καθώς και τα χιλιόμετρα μυθιστορηματικής γραφής , χρώματα , μυρωδιές , αλλά και δράση στα μέρη της Ν. Αμερικής ..!

Με μεγάλη μας χαρά σας περιμένουμε 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ημέρα ΔΕΥΤΕΡΑ έκθεση βιβλίου Ναύπλιο περίπτερο ΕΣΛΑ

Αντίο Τάσο...Το ΛΑΘΟΣ σου ανεξίτηλο ...!!!

 

Αντίο Τάσο …..Το << ΛΑΘΟΣ >> σου ανεξίτηλο …

 

 

Ναύπλιο! Ένα <<ΛΑΘΟΣ>> στ άκρα του Μεγάλου δρόμου ..!

Βαρύγδουπη θλιβερή είδηση. Στο άκουσμα της μπαίνω στο δωμάτιο . Βαριά σκέψη και θλίψη . Μετακινώ την καρέκλα , πλησιάζω στο γραφείο κι εκμηδενίζω την απλάδα --- ξεβολεύω πρόχειρες σημειώσεις -- και αφήνομαι στα σμήνη των αναμνήσεων από το << ΛΑΘΟΣ>> του Τάσου ….

Ναι ο Τάσος ….//……///…

Ναι ο <κουφός>

Ναι ο Τάσος ο σωστός άνθρωπος σε << ΛΑΘΟΣ >> μπαρ

Πως γίνεται ένα << Λάθος>> Μπαρ να εκπέμπει αγάπη , χιούμορ, αλληγορίες, ατμόσφαιρα συχνωτισμένη με αλκοόλ και ταξιδιάρικη μουσική ?

Κυρίως δε τα εύστοχα γνωμικά του Τάσου να δίνουν τροφή για σκέψη .. Και όλα αυτά προς τέρψη των θαμώνων …

Αστείρευτες μνήμες που θα τις ζήλευε και ο πιο επίδοξος συγγραφέας , κάτι σαν ..εγχειρίδιο του καλού μπάρμαν …

Ααα! Ρε Τάσο ..! Σίγουρα θα βρεις γνώριμους θαμώνες , σ έχω ικανό να στήσεις παγίδα –Trap Bar η ακόμη ένα Λάθος …

Ίσως ανταμώσεις με τον Κώστα Κόρο , η το Γιάννη Νόνη εξαιρετικοί συνεργάτες , θα έχετε να πείτε πολλά ….!

Θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους σου … Δύναμη και κουράγιο ..!

Αντίο Τάσο … Ας έχεις ήρεμο ταξίδι στο φως ….!!!..///…..!!

Κυρ….Σαμ…

Αυτοθέατρο Εξαρχείων ...!

 

ΑυτοΘέατροΕξαρχείων

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ — Γιορτινό αντάμωμα στην Πλατεία Εξαρχείων

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2026 · 19:00–22:00

Κέντρο Δημιουργικής Μάθησης Εξαρχείων

Πεζόδρομος οδού Τσαμαδού 9, Πλατεία Εξαρχείων

Κόντρα στους δύσκολους καιρούς, με αγάπη για το θέατρο και με αγάπη για τον διπλανό μας, συναντιόμαστε για να αφήσουμε έναν μικρό σπόρο να ανθίσει.

Έναν σπόρο επικοινωνίας, επαφής, ελεύθερης έκφρασης και, κυρίως, συλλογικής συνδημιουργίας. Στοιχεία που συχνά λείπουν από τις ανθρώπινες σχέσεις και αφήνουν πίσω τους τη δυσχέρεια και τη δύσπνοια της καθημερινότητας.

Στη βραδιά θα είναι μαζί μας ο Κυριάκος Σάμιος, άνθρωπος με μακρά διαδρομή στο θέατρο, στα θεατρικά εργαστήρια και στις κοινωνικές δράσεις. Η παρουσία του δίνει στη συνάντησή μας έναν ακόμη λόγο να μοιραστούμε εμπειρίες, σκέψεις και δημιουργική διάθεση.

Παράλληλα, θα υπάρχει προαιρετική δράση αλληλεγγύης με τη Συλλογική Κουζίνα El Chef. Όσες και όσοι θέλουν να συμβάλουν μπορούν να φέρουν:

ντομάτα πασάτα, πελτέ, πλιγούρι, ελαιόλαδο ή φάβα.

Μια μικρή, ουσιαστική πράξη στήριξης, γιατί το θέατρο δεν είναι μόνο σκηνή και λόγος· είναι και τρόπος να στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον.

Στην καρδιά των Εξαρχείων, σε μια όμορφη και δροσερή αίθουσα, θα μοιραστούμε μια βραδιά θεάτρου, χαράς, γνωριμίας και ελεύθερης έκφρασης.

Με αγάπη για το θέατρο.

Με αγάπη για τον διπλανό μας.

Τι λέτε; Ξεκινάμε;

Στραβοκούμπωμα !!!

 

 

Σαν στραβοκουμπωμένο  πουκάμισο  μπλεγμένες  μέσα μου  στιγμές βουτηγμένες άλλοτε σε πόνο  και άλλοτε σε ανακούφιση  …

Από το μακρινό παρελθόν έως τώρα που η ζωή  συνεχίζεται  έστω όπως συνεχίζεται στο μυαλό μου  παραμένει νωπός ο αχός  που σπέρνουν τα γεγονότα και οι καταστάσεις . Αλυσιδωτοί  κρίκοι , αλυσοδεμένα  όνειρα  σε ουρά αναμονής ….

Ακούω  βήματα . Γνώριμα δικά μου βήματα .   Θαρρώ πως επιστρέφω ? Πολυτραυματίας  μεν  ξαναγεννημένος δε !  Το ξέφωτο  της επανεκκίνησης  ορατό . Είδομεν !!!

Ενδολέξια μικροαφηγήματα !

 

      Πέρασαν αρκετά χρόνια . Δύσκολα χρόνια . Και  να  μαι  τώρα έστω  σαν εξωνοσοκομειακός  ασθενής , δοκιμάζω  τα γάντια του μποξ  γιατί η μάχη συνεχίζεται .

¨Ήρθε η ώρα να λογαριασθώ με το σκοτάδι . Στέκομαι όρθιος εμπρός του , συνομιλώ :

----- Αρκετά , φύγεεε  ώρα να σε αφήσω ξοπίσω μου …. Μη  με αγγίζεις …

Τελειώνω με την υγεία ???   Όχι όμως και με τον πόνο!    Ξαναγεννιέμαι , ελπίδα εμπρός …

Το σώμα αδύναμο  μα η ψυχή αντέχει ! Δίνω κουράγιο …/. Χάνομαι στο μέτρημα/ στο δια ζώσης μέρισμα / περίσσευμα οι απόντες /κάμποσοι φίλοι παρόντες /

Ωστόσο μόνος με μολύβι και ξύστρα   εξαργυρώνω  τα της υγείας  την απούσα …

Περπατώ  ανάμεσα σε γιατρούς  νοσοκομεία , φόβους ανησυχίες …..

Ναι ! Και οι πιο δύσκολες μάχες κερδίζονται .. Όχι πάντα με κραυγές , αλλά με πολλές μικρές μικρές  σιωπηλές νίκες ..

Εξωνοσοκομειακός ασθενής .. Ε  και ?

Το σώμα νοσεί  μα η ψυχή αντέχει …

<< ,,,, Ότι αξίζει  πονάει  και αυτό είναι δύσκολο … >>

        ---------------////////////   ---------

Η μηδενική αλληλεγγύη βλάπτει την ανθρωπιά .. !

Πως μπορεί κανείς να αποτυπώσει σε χαρτί βουβό πόνο . Αμήχανα και αδύναμα λεξικά αρνούνται ν ανοίξουν τις πύλες τους .

Σιωπηλή μα συνάμα λαλίστατη μικροκαμωμένη ενημερωτική πινακίδα : ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΠΕΝΘΟΥΣ .

Ασύλληπτη τραγωδία . Ασύλληπτο Ευρωπαϊκό έγκλημα . Επιχειρώ από την υγρή χαραμάδα του εξώφυλλου και περισυλλέγω λέξεις :

Βυθός, πνιγμός, αμπάρια , πρόσφυγας, μετανάστης , σκαρί, οργή, θυμός , όνειρο, ελπίδα , ανείπωτες αλήθειες .

Υπέρβαρο σκαρί

Υπέρβαρο έγκλημα

Υπέρβαρη σκέψη .

Ναυάγιο με πολλές αναγνώσεις αλλά και πολλές απογνώσεις για το ανθρώπινο είδος , για τους ηγέτες του κόσμου που δεν σταματούν τα αίτια και τις αφορμές . Προμελετημένα εγκλήματα . Απληστία, πλεονεξία , απανθρωπιά διακινητών .

Πλην-άνθρωποι μετατρέπουν τις ανθρώπινες ψυχές σε τεμάχια , αριθμούς ..

Υπό την επήρεια της μέθης του ονείρου για καλύτερη ζωή , ορμώμενοι από Αίγυπτο και προορισμό Ιταλία . ΄Ανδρες γυναίκες παιδιά εν πλω , συνάνθρωποι μας στοιβαγμένοι στο πλέον ακατάλληλο σκαρί . Ο καθένας τους και όλοι μαζί με υπέρβαρο όνειρο και ελπίδα , προστέθηκαν σαν αριθμοί στο επίσης υπέρβαρο αλιευτικό σκαρί .

Ακολουθούν τραγικές σκηνές . Ανατροπή και υγρός θάνατος . ΄Ανθρωποι όνειρα , και ελπίδα , από κοινού το σκαρί αύτανδρο στον βυθό της θάλασσας .

Και ύστερα :

Η σιωπή βυθός

Ο βυθός είναι

Το είναι σιωπή .

Η σιωπή λυγμός

Ο λυγμός ποίημα .

Το ποίημα σιωπή

Η σιωπή κύμα .

Βουβός πόνος , μαύρη κηλίδα στο απέραντο γαλάζιο . Ασυναίσθητα το μολύβι γλιστρά κατά γης . Κλείνω τα μάτια . Ανεπαίσθητα νιώθω υγρασία να χαρακώνει το πρόσωπο μου .

Σωπαίνω ..!! .. !! …!!....

κυρ...σαμ..

 -------------------------  ///

    

               Συγγραφείς στην …πένα !!!

..Λέξεις  και  φράσεις   σφαδάζουν  στο  γόνατο  ,  παρήγορο  πέρασμα   στο  πρόχειρο "  σφαγείο " εννοιών  και  νοημάτων   .

  Τα  λόγια  του  ανέμου 

  πνοές  που  απαλαίνουν    τα  θραύσματα   μολυβένιας  γραφής   .  
     Στο  γόνατο  γάργαρο  μελάνι   μουσκεύει  τον  γεωφυσικό  χάρτη  των  ονείρων   μας ,  και  είναι  εκείνος  ο  χάρτης  που  συνήθως   κοσμεί   την  αναζήτηση  μας .
       Αναρτημένα  όνειρα πόλεις  αταξίδευτες  ,  σκόρπια  χρωματιστά  θέλω  ,  πολύβουες  διαδρομές    που  λύνουν  την  σιωπή  τους   ,  κυλούν  διάφανες   πια  αναμετρώνται  με  τον  χρόνο   ,  και   σμίγουν   στις  εκβολές  των  σκέψεων  μας  .
   Σκέψεις  απλωμένες  σαν  ράγες του τρένου . Βίοι παράλληλοι  .      

...Και όταν τελικά έχεις καταφέρει να κατέβεις από τις ράγες που άλλοι έφτιαξαν για σένα χωρίς εσένα το μόνο που δεν νιώθεις είναι ναυαγός... απλά βάζεις τα χέρια στις αλήτικες τσέπες και συνεχίζεις να βαδίζεις κόντρα στους αέρηδες... παύοντας πια να ψάχνεις τις ορίζουσες γραμμές του κόσμου... ώσπου ο τόπος συνάντησης μας γίνει ορατός μέσα από την δημιουργική μοναχική πορεία μας.... οι άνθρωποι χάνονται μεταξύ τους μονάχα αν τους ξεχνάς..........

Περιπαιγμένο  μότο  για τους συγγραφείς ...στην πένα !

Ωστόσο  το παράθυρο παραδομένο  στις ορέξεις του αγέρα  συνεχίζει  τις ταλαντεύσεις ,  απέναντι  στην μικρή πλατεία ένα μοναχικό δένδρο  επιδίδεται  στην γνωστή γυμναστική   η επιδεξιότητα του δικαιώνει την θυμοσοφία του λαού 

 << ... δένδρο που λυγίζει  δεν σπάει .. >> .

 Η βουή του αγέρα περιπλέκεται  στ  ασυνάρτητα  σοκάκια της πόλης , , αναμαλλιασμένα γυναικεία  πρόσωπα << λουφάρουν >>  πιότερη φυσικότητα , ομορφιά , και λάμψη ! 

 Το Σαββατοκύριακο πλέει  στην ουρά της εβδομάδας  κι εμείς  συγγραφείς ..στην πένα κωπηλατούμε  βυθισμένοι  στο μελάνι   αγκομαχώντας από τα  τερτίπια  της καθημερινότητας μας .
 Συλλέγουμε     στιγμές  διάσπαρτες  εικόνες   <<καρφιτσωμένες >>   δυστυχώς στο πέτο της ανεμελιάς   κατακλύζουν  το διάβα μας .

 Η αύρα που αποπνέει από   στιγμιότυπα  ζωής  δεν εν-συρταρώνεται σε ζελατίνες και νάιλον  συσκευασίες.  Οι εστίες ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που << μπολιάζουν >>  κυριολεκτικά  με νάιλον  συμπεριφορές  πόλεις και ανθρώπους  υφαίνουν ένα  γκρίζο πέπλο , και αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει  μόνο με τον τόπο .

 Οι άνθρωποι  παντού ίδιοι  είναι , διαφέρουν  μόνο όταν αγαπούν .  
      Απλές εικόνες στιγμιότυπα ζωής ! ... Να..!  Για  δες ... !  Στην άκρη του πλατύσκαλου   ο άστεγος βιολιστής , απρόθυμος  πια να υποδυθεί τον ρόλο του βιο--ληστή , εγκαταλείπει  την << στέγη >> του  όχι όμως και το βιολί του , και από βιολιστής της στέγης  μεταμορφώνεται  σε βιολιστής του δρόμου . 

 Μισάνοιχτη η θήκη του οργάνου  προστατεύει  τα λιγοστά κέρματα  την ώρα που ο καλλιτέχνης κερνά μελωδίες και χαμόγελα στους βιαστικούς διαβάτες . 
   Στην άλλη άκρη  του πεζόδρομου  ο πλανόδιος  κιθαρίστας  κουρδίζει  την κιθάρα του , προβάρει << λάθρα >> λίγο πριν την έναρξη  του προγράμματος .  Που και πως να στριμώξεις τ όνειρο ??? Που και πως να ζυγιάσεις την πραμάτεια τους ??? 
      Γνήσια αληθινά ζωντανά στιγμιότυπα που  γεννούν αμηχανία  , και οπλίζουν  τους συγγραφείς  στην πένα  από την άλλη  νάιλον συμπεριφορές , νάιλον  άδειες πόλεις  και  τ  αναπ(α) λιν !                 κυρ..σαμ