Γλάροι παντού -- Από - γιομα στην Πόλη ..!!!

....  Όχι δεν πήρα το τρενάκι . Προτίμησα  να διασχίσω  το βουητό  που κατακλύζει την μεγάλη πεζοδρομημένη λεωφόρο και σαν κυλιόμενη  σκάλα  με οδηγεί  προς τον  αγέρωχο και ταυτόχρονα α- τάραχο Πύργο . Κωνσταντινούπολη  σεργιάνι στον Πύργο του Γαλατά !  Ακριβώς απέναντι  βολεμένος   σ ένα καφέ για λίγη ξεκούραση  παρατηρώ  τις πτήσεις των γλάρων με τούς επιδέξιους  ελιγμούς στον ορίζοντα και περιμετρικά  από τον Πύργο .   Γλάροι παντού ..!  Επιστρέφω στις σημειώσεις μου . Φωναχτές σκέψεις  στριμώχνονται στην έξοδο .  Πως ν αποσώσεις  και την τελευταία ρανίδα  χρωμάτων , ήχων , εικόνων ..! Από - γιομα στην Πόλη !!! Μετακινούμε  σ ένα αυτοσχέδιο πεζούλι  κάτι σαν σκαλοπατάκι  ακουμπώ το χάζι μου , και στήνω καρτέρι  στο επερχόμενο ηλιοβασίλεμα ... Οι

γλάροι  επιμένουν  στα εναέρια οχτάρια . Χωρίς τυμπανοκρουσίες  πλαγιοκοπούν  φωτογραφίζοντας  τούς θαμώνες  των καφενέδων ...
    Ασυναίσθητα  το μολύβι  βουτά στο λιωμένο από - γιομα , αλλιώς πως να εξηγήσω  το φτερούγισμα  λέξεων , φράσεων ,  και φωναχτών σκέψεων ??
... Δάνειες σκέψεις και φτερούγισμα 
    άδειες λέξεις  σε ξεμούδιασμα ..
   Γλάροι  ζυγιάζουν την ζωή τους
   το πέταγμα η αμοιβή τους ..
  Γλάροι σε ρότα καραβιού
   λάβροι για το δίκιο του αλλουνού.
Μάγοι που κρατούν δώρα 
μάχιμοι μα πιάνει μπόρα ...
    
   
 

                                                              ...  κυρ .... σαμ ..
                                                                   
                                                                   
                                                                   

.... Τελικά το σπίτι μας ειναι τα ταξίδια ... !!!

 Και  να  που τα χαρτοκιβώτια  δικαίως  διαμαρτύρονται . Στέκουν  υπομονετικά  και περιμένουν  τον καινούργιο τους  προορισμό .. Προς τα πού ??  ¨Αγνωστο ..!!!  
Στοιβαγμένα τοποθετημένα 
ατάκτως , σχηματοποιούν  μικρούς λοφίσκους .  ¨Οσο να πείς  κάθε μετακόμιση  πυροδοτεί  μια φλογερή  ανα- ταραχή ... Πόσο μάλλον όταν γίνεται  άδικα και με ανορθόδοξο τρόπο .. !  Η θηλιά πονά πιότερο .. !   Ας  είναι .. !  Ωστόσο  σαρωτικές  σκέψεις  κυκλώνουν  με τον ίδιο τρόπο  που η χαρτοταινία  περιτυλίγει σταυρωτά  το κιβώτιο εξασφαλίζοντας έτσι την ακεραιότητα  του περιεχομένου ... 
     Να  όμως που η ακεραιότητα  του περιεχομένου  του συγκεκριμένου χαρτοκιβώτιου  βάλλεται από την ορμή και την ζέση  της μνήμης .  Το ξεθώριασμα του τίτλου --  χάρτινη  ετικέτα -  που  δεσπόζει  στο κιβώτιο  << Στιγμές ταξιδιού ... >>   κεντρίζει τα λιμνάζοντα  νερά  και οριοθετεί κύκλους . Αρκετούς κύκλους .. !!! Πως  ένα διθέσιο αεροπλανάκι  βουτά και ξανα βουτά  πετώντας πάνω σε οργισμένους ωκεανούς ,  φλύαρες πεδιάδες ,  και καλλίγραμμα βουνά .  Σπέρνει  μεν τρόμο  πλην όμως  γεννά  εικόνες , παραστάσεις , στιγμές , χρώματα , μυρωδιές  , που κατοικοεδρεύουν  και μπαινοβγαίνουν  στο μυαλό .  Εγκλωβίζουν την νοσταλγική  ατμόσφαιρα σε αόρατα τοιχία ,  λες και πρόκειται για πολύχρωμο  σπίτι ..! Ναί  !  ¨Έχεις δίκιο Μαρία ... Τελικά  το σπίτι μας είναι τα ταξίδια .. ! Αυτά που γνωρίσαμε ... και αυτά που θα γνωρίσουμε ... !!!
                                           ....  κυρ ... σαμ...  

Το Σάββατο πατέρα ... !!!

Το  Σάββατο  πατέρα !!!
Ανταμώνει  η σκέψη  φίλων και συγγενών ...
Ανταμώνει το νεύμα ....
Ανταμώνει  η ευχή  όλων  για την ανάπαυση  της ψυχής σου ..
Το  Σάββατο  πατέρα ο ουρανός θα είναι αλλιώς ...
Μη σε τρομάξει το φτερούγισμα ...
Το  Σάββατο πατέρα ανταμώνουμε στην Θεομάνα  Νέας Κίου ...
 Πέρασαν  κιόλας  σαράντα ημέρες .. !
Ελπίζω κι εύχομαι να περνάς καλά   εκεί πάνω  με όλη την παρέα ...!!!
                          ...κυρ...σαμ..

.....Ας γίνουμε μουσκίδι .....!!!

"   Τι  είδες ??   "
"  Δεν   είδα  διέκρινα ..."
"   Εστω  τί  διέκρινες .."
" Ολα  στο  κόκκινο "
"  Δηλαδή ? "
" Ολα  στα  όρια "
"  Αγάπη  ,  μίσος "
"  Θυμός   οργή "
"  Ανθρώπινο  δεν  το  βρίσκεις ? "
"  Οταν  υπάρχει  αφορμή  ναι  "
"  Κοίτα ....κοίτα   που  συννέφιασε  πάλι ..."
"  Αυτό  είπα  μέσα  μου "
"  Λες  να  βρέξει ?  "
"  Συννεφόκαμα  το  βλέμμα  της   "
"  Και  χθες  το  ιδιο "
"  Και  προχθές...και  αντιπροχθές .. "
"  Σαν  να  βαραίνει  πιότερο  ο  ουρανός  απόψε ..."
"   Παράδεισος  οταν  το  βάρος  μοιράζεται ..."
" ....Που ? ..."
"  Κάτω  από  τον  ιδιο  ουρανό .."
"....Πως  ...?    "
"  Επαφή  ... άγγιγμα ..."
"  Να  και  οι  πρώτες  ψιχάλες ... "
"  Στάλες  βροχής....σταλαγματιές  επικοινωνίας ...."
" Ας  βρούμε  απάγκιο   ..."
"  Δεν  χρειάζεται...ας  γίνουμε  μουσκίδι  "
"  Ας  γίνουμε  μουσκίδι ??....."
"  Ναι  το  θέλω ...."
"  Ο  λόγος .... ?? ...."
"  Ανείπωτος ......!   "
 "   .......!!!!!  .....   "
                                       Κυρ
           _______________________      .        ________________________
  

....προσεχως άγαλμα...!

...Το  φως  ανάβει  επειτα  από  δύο  αποτυχιμένες  προσπάθειες . Σκόρπιο  το  σκοτάδι  καταλαγιάζει  στην  κρυψώνα  του. Τώρα  πια  όλα  φανερά  ξετυλίγονται  μπρος  στον  γυμνό  οφθαλμό !!!  Το  πηγαινέλα  των  ανθρώπων ,  οι  γκριμάτσες  τους , το  βάδισμα  στις  κακοτράχαλες  πλάκες !!!
     Οι  παρεούλες  που  ανταλάσουν  γνώμες  και  ιδέες  συνομιλούν  για  το  μέλλον ! Ετσι  όπως  ειναι  καθισμένοι  στο  αυτοσχέδιο  παγκάκι   αλλοι   ακίνητοι  άλλοι  εκδηλωτικοί  αχνοφαίνονται  σαν  ενα  εκφραστικό   γλυπτό   που  ξαποσταίνει  περιμένοντας  το  βάθρο πάνω  στ  οποίο  πρόκειται  να  στηθεί....

...παράξενο τρένο το ..μελάνι..!!!

...Πέφτει  βροχή !  Σταλαγματιά...σταλαγματιά  χαρακώνει  την  λευκή  κόλλα  του  τετραδίου ,  λιθαράκια  σε  χωματόδρομους  στρώνουν  την  περπατησιά  μας.   Βήμα  βήμα  το  μελάνι  απλώνει  ,  σκιαγραφεί  συναισθήματα  ,  κορνιζάρει  σκέψεις ,  πλάθει  και  πλάθεται  ,  μπλέκει  και  μπλέκεται  σε  περιπλανήσεις  ,  σε  ατραπούς  και  βρόχινους  διαδρόμους . 
        .....Παράξενο  τρένο   το  μελάνι
            ράγες  που  σε  βγάζουν  απ  την πλάνη
            ομορφα  απρόσμενα  ταξίδια
             επιβάτες  δραπέτες
             απ  τα  ιδια  .....
    Πέφτει  βροχή   τα  ονειρα  μουσκίδι . Ασάλευτος  στο  πρώτο  απάγκιο  αναρωτιέμαι  αν  ειναι   φρόνιμο  να  κλείσω  το  δάκρυ  μέσα  σε  μια  κόλλα  χαρτί   και  με  την  υγρή  στάμπα  του  να  φιάξω   την  δική  μου  γεωγραφία  , το  δικό  μου  νησί  ,  την  δική  μου  χώρα  ,  τον  δικό  μου  τόπο !!! ....

κοντομάνικα λόγια... μακρόσυρτες σκέψεις.....

..Το ποδοβολητό του καλοκαιριού παράγει ηχο ομοιο με κρουστό σε παρά-κρουση !!! ...Ομως το << πουκάμισο >> του χειμώνα εχει μακρυά μανίκια ισως γιατί οι νύχτες του ειναι μακρόσυρτες δημιουργικές.....
κυριάκος σάμιος