θέατρο... ραδιόφωνο.. δημιουργική γραφή.. αναθυμιάσεις λέξεων. . ρινίσματα μολυβιού , στις αποσκευές μου καινούργια σοδειά λέξεων στιγμών . Καινούργιο ηλιοβασίλεμα ανατέλλει στις όχθες του ποταμού ...
Τετάρτη 23 Ιουλίου 2025
Ο κύριος μες την λιακάδα...! 2
Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2024
Με μελάνι ρεφενέ --- Ωσμωση ( 46 )
΄Ωσμωση ( 46 )
Με μελάνι ρεφενέ
Στην σελίδα την ριγέ
με μελάνι ρεφενέ
γράφω λέξεις από το χθες
Τρέχω σε άλλες εποχές
βόλτα κάνει το μυαλό
στον παλιό καλό καιρό
Ξάφνου στο δρόμο σκαλώνει
το μελάνι θολώνει
Στο υπόλοιπο της σελίδας
η μορφή σου γεννά ελπίδα
Καθώς με βλέπει πως την κοιτώ
σινιάλο κάνει από τον βυθό
Κλέβω μια στάλα της βροχής
το κλάμα σου ρότα γραφής
Ρέει στην κόλα την ριγέ
καίει όλα τα του χθες ….
κυρ..σαμ
Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2024
Στου Αιόλου το μενού ..!
Στου Αιόλου το μενού
Σκόρπιες σελίδες
άλλες ανόμοιες
άλλες ίδιες ...
Στου Αιόλου το μενού
το θάμα σε όρια πνιγμού !
Αγέρηδες στις Αιολικές ακτές
το πέταγμα του γλάρου
φλερτάρουν
και τον νου μου απαγάγουν
Κόκκοι άμμου
Κόκκοι φωτός
αόρατα σημάδια
ορατά μα άδεια .. !
Περπατώ τις νύχτες
πατώ στις μύτες
διαλύω τα σκοτάδια
με του φεγγαριού την άδεια .
Και όταν φθανω στην ακτή
νιώθω το νεύμα της αυγής
να με λούζει με το φως της
μέσα κι έξω ορατότης .
κυρ...σαμ..
Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2023
Το φωτιστικό ..!
ΤΟ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ
Ένα χαμόγελο τσακίζεται ξανά
Η αλφαβήτα έμεινε στο σίγμα
Και το σκοτάδι παίρνει την χαρά
Πριν να προλάβει να αφήσει στίγμα
Ήταν σεισμός και χάθηκε το φως
Ήτανε βόμβα ή ένα ψέμα
Μεσ΄ τα συντρίμμια το φωτιστικό
Και στο χαλί μια σταγόνα αίμα
Σκόρπια τα κρύσταλλα μισό φεγγάρι
ίσα που φαίνεται η άκρη του σεμαίν
κι ένα χεράκι να ζητάει χάρη
για μια ζωή που τριγυρνάει στο μηδέν
Πως να κολλήσω τα δικά σου τα γυαλιά
Και τα δικά μου σφραγισμένα τα ενθύμια
Πως να γυρέψω άλλη αγκαλιά
Για να φωτίσει της ζωής μου τα συντρίμμια
Άναψε, δωσ' μου φως απ' την φωτιά
Άναψε, δώσ μου φως απ' το σκοτάδι
Άναψε
δωσ' μου φως στην ερημιά
'Αναψε, δώσ΄μου φως αυτό το βράδυ
Maria Maska
Τρίτη 15 Αυγούστου 2023
Κάθε που βγαίνει ο ήλιος .. ( Ωσμωση 58 )
΄Ωσμωση ( 58 )
Κάθε που βγαίνει ο ήλιος
Κάθε που βγαίνει ο ήλιος
πάνω μου γέρνει λίγος
Κλείνω τα μάτια διώχνω το φως
σκόρπια κομμάτια τα τι και τα πως .
Οι εκκρεμότητες κοχλάζουν
δαίμονες είναι που αγιάζουν
Κλείνω τα μάτια μα θαρρώ
βαθιά μου στήνουν χορό .
Μου παίρνει ώρα μου παίρνει χρόνο
ξεσπά μπόρα και όχι μόνο
Άγραφος παλιός νόμος
ο ανήφορος άδολος πόνος .
Κάθε που βγαίνει ο ήλιος
μάθε μη λες αντίο
Ρίξε ένα βλέμμα γύρω
σώσε αν θες το τοπίο
στα τι και τα πως πες αντίο .
Κάθε που βγαίνει ο ήλιος
ρίξε ένα βλέμμα ο ίδιος
Πάρε πέννα και χαρτί
βάλε χρώμα και γιορτή
Δώσε αέρα στην ψυχή
παρών νιώσε στη ζωή .
κυρ...σαμ


