.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

..Συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων ... !!!

    Το φως, ο χρόνος ,  τ  όνειρο  κατά καιρούς  σμίγουν σε σταυροδρόμια πανικού .  Φυτρώνουν  σε άδολα εδάφη  αγωνιούν  για την μακρόσυρτη  διαδρομή  του ήρωα  που  διακατέχεται από εναν έντονο  οραματισμό .   Από μικρό, παιδί  ηταν επιρεπης  στο << αφρώδες >>  φευγειό !
     Συ(γγ)ραφή  οραμάτων ... Ορατών και αοράτων .. !  Ενδεδειγμένος τίτλος που κερδίζει  την εμπιστοσύνη  του . Το δυνατό αεράκι  λες και  διασαλεύει τήν σκέψη  και οι ιδέες  γίνονται σαίτες χάρτινες . Πειθαρχημένο  σμήνος  που πετά πάνω από  λησμονημένα  ονειροδρόμια !  Σμήνος που πετά πάνω απο ανθρώπους βουτηγμένους στην προσφυγιά .  Πρωταγωνιστές στ  όραμα κομπάρσοι στην ζωή .  Παρόντες στον μόχθο  και στον πόνο , απόντες  στο δια ταύτα της ζωής .  Παρόντες  σε μια αέναη  γεωγραφία  με θάλασσες , ποτάμια ,  και βουνά .  Μα ειναι βέβαιο πως το μεγαλύτερο βουνό  το κουβαλούν μέσα τους . 
     Ανθρωποι  βουτηγμένοι  στην αναγκαστική φυγή .  ¨Ανδρες , γυναίκες , παιδιά , όλοι τους απόντες  στο δια ταυτα της  ζωής .. ! Αλήθεια ειναι κρίμα μια σταλιά κόσμος και να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε  ώστε να πρυτανευσει η  ειρήνη ... !  Η  ειρήνη μέσα μας , αλλά και έξω ..! Βαθιά στα οράματά μας , ορατά και αόρατα  ν αποτελέσει συστατικό βασικό  για την γόνιμη συνύπαρξη του ανθρώπινου είδους ..!  Κι  ενώ ο νούς μου σουλατσάρει  σε αυτόν τον δαιδαλώδη  προβληματισμό ενα  αναπάντεχο γεγονός  μου τραβά την προσοχή και  σχεδόν μου<<υφαρπάζει >>  το μολύβι από το χέρι . Σταματώ για λίγο  κάνω τρόπο τινά ανακωχή ολίγων δευτερολέπτων  στην  π- λέξη  ..!!!  Εξω   ένας παρατεταμένος ήχος σειρήνας  τεμαχίζει την ηρεμία της νύχτας , αυγαταίνει  την ανησυχία μου ,  και αυτός ειναι ο λόγος  που τα επόμενα λεπτά  με βρίσκουν  στο μπαλκόνι . Ορθιος παρατηρώ  την κόκκινη  λυσαλέα κουκίδα  , την βλέπω  ν  απομακρύνεται ώσπου  ο ήχος της  απαλαίνει  βαθμιαία χάνεται και σωπαίνει εντελώς .  Μια  ευχή  κατρακυλά :  << ολα  να πάνε καλά .. >> και διάφοροι  συνειρμοί  περιτυλίγουν  τους συλογισμούς μου . 
     Βέβαια  ο χαρακτηριστικός  ήχος --- σε  άλλη  έκδοχή --  σειρήνας  μας παραπέμπει  και στην γωνιά της γης  όπου  συνάνθρωποι μας δυστυχώς  βιώνουν  εικόνες πνιγμένες  στο ποδοβολητό  του θανάτου .  Στ  απομεινάρια της φωτιάς , σε συντρίμια βομβαρδισμού , στα παιχνίδια του οικονομικού πολέμου , στην λαίλαπα της απληστίας !  Εικόνες καρποσταλ  με μαυρόασπρο   περιεχόμενο  και υπότιτλους  διόλου  ευανάγνωστους  από την αιθαλομίχλη  των επιθέσεων !
     Στο πρόσωπό μ ου εμφανή τα σημάδια θυμού και οργής , προσπαθώ ν απεμπλακώ   και  τραβώ γραμμές , δοκιμάζω  σκίτσα  ειρήνης , καρποσταλ  χαράς .   Επιστρέφω στην π-λέξη ! Επιστρέφω  στην συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων !!!
                                                                                                                    .....κυρ..... σαμ.....

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

..Τα όμορφα όνειρα σε όμορφες θάλασσες , ομορφα πνίγονται ...!

    
        Τραβώ το συρτάρι και με το χέρι μου  ψάχνω τα σκόρπια  χαρτιά , κάπου στο βάθος ξετρυπώνω  ξεθοριασμένους αριθμούς  με μολυβένια γραφή και διευθύνσεις πασαλιμένες  με την λάβα του χρόνου . Ακριβώς από κάτω  φάκελοι φρέσκιας κοπής  με υποσημειώσεις  οπως : .. <<  Ιατρική γνωμάτευση ..>>  .... << ... Ιστολογική .. >>   <<  προ  εγχείρησης ,  μετά εγχείρησης .. >>  και άλλα παρόμοιου περιεχομένου  επίσημα ενημερωτικά  διόλου ευχάριστα  έγγραφα . Συνοθύλευμα  αναγκαίων  εξετάσεων ..
     Η παλάμη μου χωμένη και χαμένη  στην προσπάθεια ανα-σύνταξης  της σειράς τους . 
Τα  μπρός --πίσω , τα πίσω --μπρός μια ροή  ξεχωριστών στιγμών ,κομβικών θα έλεγα για την πορεία της υγείας μου .  Καιρό  τώρα  τριβελίζει  μέσα μου μια βαθιά επιθυμία  ν ανασύρω σκέψεις  και ν ανασυρθώ  από τον πυθμένα τους  στην επιφάνεια .  Το συνηθίζω  άλλωστε  ν  αλλιεύω  στιγμές , εικόνες ,  και συμβάντα ζωής , πλεούμενα  σε όμορφες θάλασσες  που ρέουν εκ βαθέων ψυχής ..!
    Διπλώνω την υπομονή μου  προσεχτικά  μη και ο θόρυβος ξυπνήσει  τυχόν σύννεφα αμφιβολλίας  και γκριμάτσες φόβου υπό διάθλαση .  Ανα-διπλώνω  χάρτες διαφυγής προς τον ήλιο τα χρώματα , την φύση , το χαμόγελο..! Σε λίγο εντελώς μηχανικά  σπρώχνω και κλείνω το συρτάρι.   Εξω ο βηματισμός της νύχτας  πριμοδοτεί  με ανησυχία τα παραμελημένα αδέσποτα ζωάκια . Μέσα ο Περού  μικρόσωμο χαριτωμένο σκυλί , πιστός και αληθινός οικογενειακός σύντροφος ανταποδίδει με σινιάλο φωνής την συμπαράσταση του . Ενώ πιο  μέσα , εντός μου , καινούργια σελίδα, καινούργιο βιβλίο ανατέλλει  και στο βάθος  η ευχή : .. Αντε  απ   εδώ   καρκινάκι μου ..!!! Για πόσο άραγε ???  Δεν έχει σημασία ...!
    Συχνά πυκνά  μας περικυκλώνουν  γεγονότα  που διεκδικούν  τον τίτλο  του απρόοπτου, γεγονότα τα οποία κάνουν χρήση  την αιχμηρή αυτήν ιδιότητα του ξαφνικού , διαταράσουν  τον ρούν  της προσωπικής μας ζωής .  ¨Οταν όμως  κολυμπάς  σε θάλασσες  οπου το συναίσθημα του φόβου , η αγωνία για το επόμενο τρίμηνο , σε συνδιασμό με τα  χνάρια που σου αφήνει  το στάδιο της χημειοθεραπείας , σμίγουν σαν κοκτειλ  που καίει στον ουρανίσκο  σου .  Ναι ειναι αλήθεια οταν συμβαίνουν όλα αυτά  η θεώρηση της  ζωής αποκτά  ευλίγιστη  οπτική γωνία . 
     Νομίζω πως εχει απόλυτο δίκιο  η άποψη  Ογκολόγου  την οποία ξεχωρίζει η  Ρέα  Βιτάλη  στο άρθρο της με τίτλο .. <<..Η  τελευταία χημειοθεραπεία ..>>:.

     <<......   Ο  καρκίνος  ειναι μια σειρά ευκαιριών ,μακάρι να μην γίνει σειρά χαμένων ευκαιριών ...  >> 
      Και τώρα που βάζω σε τάξη  αυτές τις αράδες  καμπανίζουν στο μυαλό μου  οι φιλικές και καλοπροέραιτες  παροτρύνσεις και προτροπές  φίλων και συγγενών  :  <<  .. Μή τα βάζεις κάτω .. >> ... <<  Ψυχολογία ειναι το παν .. >>  << ... Να  θυμάσαι πως κάθε στάλα  φάρμακου ειναι για το καλό σου .. >>  Και άλλες διάφορες συμβουλές , η κάθε μια  με ξεχωριστο βεληνεκές .  Ευχές βέβαια  από ανθρώπους  ευτυχώς  << εκτός χορου >>  !  
    Οι  δε  γιατροί  να υπενθυμίζουν  τ  αυτονόητα,  δηλαδή  << .. Μακρια από  ανούσια πράγματα .. >> ...  <<  Ηρεμία  πραότητα .. >> ... <<  ποιότητα ζωής >> .. <<  περί  μη συγκίνησης .. >> .. <<  Αγάπη μόνο ρεεε .. >> .  Αυτονόητες αλήθειες , που η σπορά τους  καθοριστική αναγκαία και χρήσιμη , τίθεται σε ισχύ ,η  τουλάχιστον θα  πρέπει να τίθεται σε ισχύ από γεννησημιού μας .  Ιδανική περίπτωση οταν και όπου συμβαίνει .. !  Ονειρο ?? Πραγματικότητα ?? Ουτοπία ?? Ισως !!!
     Ομως τα όμορφα όνειρα  σε όμορφες θάλασσες , όμορφα πνίγονται ... !!!
                                                                                             ....  κυρ...  σαμ..
   

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

.. Η ζωή μας σε λεπτή .... λούπα .. !

       Η  λεπτή  μύτη του μολυβιού σαρώνει στιγμές ,χρησιμοποιώντας την λέξη βαγόνι  << λεπτή >>  αναρριχάται σαν οδοντωτός σιδηρόδρομος  πατώντας  στα χνάρια που αφήνει  η
 λεπτή  γραφή πάνω στην λεπτή  οριζόντια γραμμή με αφορμή  λεπτό θέμα . Θυμός και οργή  μίγμα που σπαρταρά καρφιτσωμένο  με λεπτή κλωστή  σε φρεσκοβαμένο  τοίχο .  Η λοξή ματιά του ανυποψίαστου διαβάτη  σπάει την λεπτή ισορροπία , και  θρυματίζει  την βιασύνη του .
     Τα λεπτά κυλούν  από τους λεπτούς λεπτοδείκτες  του ρολογιού . Η ώρα περνά το ίδιο και οι λεπτοί  άνθρωποι  περνούν και πιάνουν θέση στην λεπτή  λωρίδα της πλατείας .  Εκεί όπου δεσπόζει  η λεπτή προτομή του ευεργέτου της πόλης .  Εκεί  όπου  ξεχωρίζει  μια λεπτή  επιγραφή  με λεπτά  γράμματα προιόν  οργής  και θυμού , ντυμένη με λεπτή περιβολή  στοχασμού .. :  << ... Η  ζωή μου  σε λούπα ξεκινάει με γκάζι τελειώνει με στούκα ... >>.  Και οσο να πείς  το << κρυμμένο  κείμενο >> που ρέει πίσω από το προ-κείμενο  προσδίδει  λεπτή οπτική γωνία αλλά και α-γωνία στην σκέψη  των περαστικών . Ερμηνείες και ερωτήματα  με ποικίλο  και συνάμα λεπτό  ενδιαφέρον  σμίγουν στ  ανθρωποπηγαδάκια , και δίνουν  εναυσμα για το ξεκίνημα της κουβέντας . Μία λεπτή κλωστή τυλίγει και ξετυλίγει   την ροή των συμπερασμάτων , καθώς και την λεπτή γραμμή των διαφωνιών . Σφυρίλατη σιωπή  δοκιμάζει τις αντοχές στο περπάτημα πάνω στην λεπτή  κλωστή  με την λεπτή εκκολαπτόμενη  ισορροπία .    Βουτάω βαθιά  στην λεπτή  σειρά των γραμμάτων  του λεξικού  και αντλώ  σχετικές πληροφορίες ....  Λούπα :  Ειδικός μεγεθυντικός  φακός που χρησιμοποιείται  στην τυπογραφία για τον έλεγχο των εκτυπώσεων . Στούκα:  Πολεμικό αεροσκάφος κάθετης  εφόρμησης . 
       Σχηματίζω μια λεπτή σκέψη  τόσο λεπτή ώστε να χωρά  στην λεπτή  τρυπιδούλα της βελόνας , και προσπαθώ -- οσο μου το επιτρέπει η όραση -- να την περάσω με την πρώτη . Ξεκινώ το λεπτό << κέντημα >>  των λέξεων  και φράσεων . 
       Ο  ανα-- γραμματισμός  των προτάσεων  και το παχύρευστο υγρό  του νοήματος περιλούει την λεπτή επιφάνεια  του συνθήματος και  εν--σαρκώνει  διαφορετικές λεπτές απο- χρώσεις που προκύπτουν κάθε φορά που λέξεις κλειδιά αλλάζουν θέση  προκαλώντας λεπτή απόκλιση  στην ζυγαριά των λεπτών νοημάτων . Λέξεις κλειδιά οπως ...  Ζωή ... Λούπα ... Γκάζι ... Στούκα ...
      Και οταν καμιά φορά φυσήξει ανεμοστρόβιλος τότε ειναι που ο  ανα-γραμματισμός  θα διασαλεύσει την ισορροπία  της ερμηνείας του λεπτού περιεχομένου .  Και τούτο γιατί πως να το κάνουμε ..αλλιώς  ειναι ... Η ζωή μου με στούκα  ξεκινάει με γκάζι  τελειώνει με λούπα ...  και αλλιώς βέβαια ... << Η ζωή μου σε λούπα ξεκινάει με γκάζι τελειώνει με στούκα .. >>  Λεπτές ισορροπίες πάνω σε  λεπτές  σκέψεις ! 
      Η ζωή μας  σε λεπτή  ..λούπα , μεσοπέλαγα  αρμενίζει και αναμετριέται πεισματικά με τα κύματα της καθημερινότητας . Αυτή η λεπτή  σπειρωτή   διαδρομή  μας δίνει άφθονη  τροφή για σκέψη , διαφορετικά   αν προτιμάται  << δουλειά >> για το   σπίτι , οπου σπίτι το προσωπικό  κρυσφηγετο μας .
      << Ζωή .. >> ... << Λούπα >>  .. << Γκάζι ...>> ... << Στούκα >> , κωδικοί που ανοιγοκλείνουν  το νεύμα του συν--θήματος ! Μέρος επιτραπέζιου παιχνιδιού λίγο πριν την λεπτή τοποθέτηση  στο παζλ των λεπτών ισορροπιών .. !!!
                                                                                     ..κυρ....  σαμ....

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Α-- τιτλο ... !!!


........  και ύστερα  τα νέα έρχονται απανωτά /...δεν ειναι αστεία  μήτε χωρατά /  δεν  ειναι οι  ριπές που μας σκοτώνουν /  ειναι ειδήσεις  που  μας πληγώνουν / . Μπαίνουν  εντός / μας  βγάζουν εκτός/  στην πορεία του αιώνα / ζούμε μόνιμα χειμώνα .. / ..
                                                                                          ...κυρ...σαμ..

..Τηλεγράφημα με βραχνή φωνή ..... STOP ..!!!

Λοιπόν κύριε Κλόουν πως τα  πέρασες κατά την απουσία μου ??  Δεν μιλάς??  Ε βέβαια  τι να μου πείς ,  κωμικός τύπος του θεάτρου ποικιλιών εισαι  σε χαρακτηρίζει  κυρίως η αδεξιότητα .. Εσύ  μόνο να μπερδεύεσαι  και να μπουκάρεις στην σκέψη μου , δεν κάνεις και τίποτα άλλο . 
   Χωρίς καλά- καλά να τελειώσει  την φράση του , ο Φίλιππας  βάζει πλώρη για την κουζίνα .
  Διασχίζει  τον όχι και τόσο ουρανομήκη διάδρομο , καθ  όδόν  ελέγχει το φωτάκι  του οποίου η εκθαμβωτική δέσμη   διαλύει κάπως την σκοτεινιά , στρίβει δεξιά φθάνει  στην κουζίνα και αποφασιστικά κατευθύνεται  προς το παν-λευκο  ψυγείο.  Αποστάσεις γνώριμες  γιαυτόν και διαδρομές εσωτερικές  που σκαρίζουν  πολύχρωμα κουβάρια . Σκηνικό στο περίπου κατά πως σκαρίζει το κοπάδι για βοσκή . 
   Εμφιαλωμένο νερό , κάμποσα πολυκαιρισμένα ασχετα μεταξύ τους μικροαντικείμενα  συνθέτουν ενα ανάγλυφο τοπίο , εναν αυτοσχέδιο γεωφυσικό χάρτη  τοποθετημένο γύρευε πόσο καιρό , πάνω από την οροφή του ψυγείου . Οχι... Οχι ... !  Ο παυσίλυπος  βρόγχος  του ψυγείου  διόλου δεν σχετίζεται  με εκκολαπτόμενη πράξη διαμαρτυρίας . Μια στοργική κίνηση του χεριού του  τον   φέρνει  στην ευχάριστη θέση   να σβήνει την δίψα του με το εμφιαλωμένο νερό .Ωστόσο τα ενοχικά ψήγματα για την άργητά του , διακριτικά μεν εμφανως δε υποβόσκουν στο πρόσωπό του .  Στα επόμενα λεπτά ανοίγει την πόρτα του ψυγείου και ο βρόγχος αυτόματα σωπαίνει . Τοποθετεί την φιάλη , βγάζει μία μπύρα , κλείνει την πόρτα . Ο βρόγχος επανέρχεται και διαχέεται  μέσα σε όλο τον χώρο , στον διάδρομο ,  υπνοδωμάτιο, στο χώλ , κυρίως  στο  << πολιορκιμένο >> από χάρτινους ήρωες  γραφείο .  Παντού βρόγχος. Μέσα κι έξω !!! Το ίδιο και η νύχτα , γλυστρά από τις γρίλιες και τις χαραμάδες  των παραθυρων . Νύχτα παντού ρέει  σαν παχύρευστο υγρό , πηρουνιάζει παραβγαίνοντας στην ορμή με το κρύο .
   Και είναι ο ίδιος βρόγχος  με αυτόν που αποπνέει  το τηλεγράφημα που ηδη εχει αιχμαλωτίσει την προσοχή και το ειναι του Φίλιππα . Ενα ταλαιπωρημένο χαρτί στην παλάμη του παίζει τραμπάλα στα δάχτυλα  του και προσπαθεί να συνυπάρξει  με το κουτάκι της μπύρας.  Η ώρα περνά και η σκοτεινιά φουντώνει . Μισογερμένος στον τοίχο ο Φίλιππας , γέρνει πιότερο  πάνω στο τηλεγράφημα και αφήνει την ματιά του  να τρέξει στις λιγοστές αράδες του : 

......   Ορίζοντας   θολός  καθώς και η μέρα και τόπος συνάντησης μας ....STOP....
Τραβω γραμμές στοιχίζω λέξεις  στέλνω μήνυμα .......STOP
Κάτι σαν αφιέρωση από ραδιόφωνο......................  STOP....
Βραχνή  φωνή .... Βραχνή  γραφή ......................  STOP......
Aγαπητέ _________________   (  χώρος αυτοσχεδιασμού ) ..... STOP....
Ζητώ ταπεινά συγγνώμη  που δεν μπόρεσα  να σου σταθώ  δίπλα τις τελευταίες στιγμές της ζωής σου  .................................   STOP.......
Τα ψαλιδισμένα φτερά κρατούν το φευγειό μου .....................    STOP ......
Χάρτες  α-- γεωγράφητοι ορφανεμένοι από αζιμούθια .............. STOP ......
Ωστόσο η σκέψη μου αερικό και σ ακολουθεί ........................   STOP  .........

Οσο  το  περιεχόμενο του τηλεγραφήματος  σμπαράλιαζε τον Φίλιππα , στο διπλανό δωμάτιο ο φιλαράκος ο κλοουν  με καταπληκτική σβελτάδα  ανακαλύπτε μια φυσαρμόνικα  και ξεκινά  να παίζει  χωρίς σταματημό . Στο λεπτό  η υγρή ρευστοποιημένη νύχτα  , κυματώδης  και ορμητική , νότα με την νότα , μεταμορφώνεται  σε πλημμυρίδα .
    Ο  βρόγχος , η νύχτα , και ο έναστρος ουρανός , ενα σμίξιμο  που ξυπνά από την ύπνωση τον Φίλιππα , που έχει ηδη περάσει  το δάχτυλό του  στην << περόνη >>  της μπύρας , απορροφημένος , αταλάντευτος ,  παρακολουθεί τα δρώμενα του κλόουν . Σε λίγο ενστικτωδώς  τραβά την ντενεκεδένια << περόνη >> . Ενα επιτόπιο συντριβάνι  με σπαρταριστές εκσφεδονίσεις αφρού σκορπά τον πανικό .  Κόκκινη μύτη , φυσαρμόνικα , και λοιπά  εξαρτήματα του κλόουν  πλέουν σε πελάγη ...αφρού .. !!!    Ενω ο Φίλιππας πάνω στα νερά περπατά  χαμογελαστός . Ενας άλλος μικρός Μωυσής ... !!!
      Τώρα πια  το τηλεγράφημα με την βραχνή φωνή  γίνεται ενα με τον αφρό και τα κύματα της πλημμυρίδας . !!!
                                                               ...κυρ...  σαμ...


    

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Το << Θήτα >> από το Αγα(θ)ονήσι ... !!!

Η ώρα  απαγκιάζει  στην φωλιά των λεπτοδεικτών ηδη  έχει φουλάρει  από δευτερόλεπτα  και οδεύει  προς  ενα ακόμη  από-γιομα . Παραλία! Λιγοστοί εως ελάχιστοι  θαμώνες , μετ  εμποδίων  γράφονται  τούτες εδώ οι αράδες . Ισως να φταίει ο υπερβάλον  ζήλος του γκαρσονιού  σε συνδιασμό  με την επιμονή του  στο άσχετο ερωτηματολόγιο , τ οποίο βέβαια με πετά έξω  από την σκέψη που κουβαλά το μυαλό . Με βγάζει  από την πορεία  οπως  συνήθως λέγεται στην γλώσσα  των μηχανόβιων . Ευτυχώς ανώδυνο  << τρακάρισμα>> .
    Ομως  επανέρχομαι και το ημερολόγιο , μου  τσιγκλά την μνήμη . Ρατσισμός και φασισμός  λέξεις ανεπιθύμητες . Ανατρέχω στο μπαουλάκι της ιστορίας  και αφουγκράζομαι  την μυρωδιά που αναδύεται απο συμπεριφορές  και πράξεις  που κάθε άλλο τιμούν το ανθρώπινο είδος . Αγαθονήσι ! Ξανά στο ίδιο έργο θεατές ,  τα κύματα της θάλασσας  ξεβράζουν    ανθρώπινες ψυχές ! Το << θήτα >> απο το Αγαθονήσι  σημάδι θανάτου .
   Τρέχω . Μεθώ  απ το άρωμα και την ορμή των λέξεων που  περιγράφουν   τέτοιου είδους καταστάσεις .Πέφτω , βουλιάζω  στον βυθό τους . Σηκώνομαι , πιάνομαι  απ  τον  ψίθυ
ρο  οπως αυτός γλυστρά  από την λιγοσύνη  της χαραμάδας, σπαρακτικός θρήνος τα λόγια Σύριου πρόσφυγα  μόλις φθάνει στα Ελληνικά παράλια :

   << .....  Θάλασσα δώσε μας αγάπη , μη στέλνεις τα κύματά σου εναντίον μας . 
                Είμαστε Σύριοι  στ  ορκίζομαι  η ιστορία μας ειναι λυπητερή .
               Αφήστε μας να έχουμε ειρήνη , μόνο αυτό θέλουμε .
                 Κοίτα τι μας συνέβη . 
                Υπάρχουν παιδιά στις βάρκες που είναι οι αναμνήσεις μας οι ζωές μας .....>> 

Μα πριν καλά καλά εξατμισθεί και η τελευταία απόχρωση  του σπαρακτικού θρήνου , ενας  κουρνιαχτός από θορύβους περιστυχίζει τα περιξ .  
     Η προσπάθεια  τακτοποίησης  καρεκλοκαθισμάτων  σε πειθαρχιμένη σειρά δεν μπορούσε να μην με αφήσει αδιάφορο.  Ετσι να  μαι  πάλι  έξω από την ρότα  του μυαλού . Κλείνω το σημειωματάρι , ανασηκώνομαι λίγο  για να ξεμπλοκάρω  το κασκολ  από το κάθισμα , επανέρχομαι στην θέση μου , και αντιλαμβάνομαι  πάνω στο τραπέζι οτι υπάρχει  ενα σημείωμα . Φαίνεται πως θα είχε ξεφύγει από τις σελίδες του ημερολόγιου . Το περισυλλέγω  μ ευλάβεια αφου το περιεχόμενό του προήλθε από τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τα νερά του Αιγαίου . Τότε το Φαρμακονήσι .. !  Τώρα εκ νέου το Αγαθονήσι ..! Χωρις καθυστέρηση  ξεκινώ το φρεσκάρισμα της διαδρομής :
         ......    Η βάρκα γέρνει μαζί με την ελπίδα , ανθρώπινες ψυχές γίνονται βορρά των κυμάτων . Αλίμονο !  Ο υγρός θάνατος παραμονεύει στον βυθό . Κατάνυξη περισυλλογή !  Κλείνω τα μάτια  η σκέψη μου αλλάζει πλευρό . Ονειρεύομαι . Αναζητώ στασίδι και ...ιώδιο  τόσες πληγές πως να επουλωθούν ??
     Λέω να τρέξω δυο λέξεις στο λευκό χαρτί , έτσι κάτι σαν ξεμούδιασμα του θυμικού . Η οχλαγωγή  τους κυματάκι  απλώνει  θεριεύει και γεννά φράσεις όπως :
   Φαρμακονήσι !
   Φουσκωτό  ! 
    Φυγή  !
   Φαγητό !
   Φωτιά !
   Φαρμακείο ! 
   Φονεύω !
    Φόβος !
    Φιλία !
    Φως ! 
    Φτάνει πιά !!!!
Είπα να τρέξω δυό λέξεις στο λευκό χαρτί  μα  μ  έβγαλε το κύμα στο σύνδρομο του < Φ >. !
                                                                                                          ....  κυρ..σαμ..