.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Στην σκιά του καλοκαιριού .. !

....  Μου  περιγράφεις το καλοκαίρι 
      σαν ρούχο  επιθυμητό στο σώμα σου .
     Το στένεμα παίρνει  αναβολή 
     παχιά τα λόγια
     μεγάλες κουβέντες .
    Σε  ακούω .. !!!
     Φουριόζος  ο αγέρας  γαζώνει με κυματισμούς
     την ορχήστρα των τζιτζικιών .
     Τώρα  πια 
    άφωνη και βουβή 
    η σκιά του καλοκαιριού ..!
                         ...κυρ... σαμ..
    
                           
                                                           Τα σύννεφα  φλυαρούν  απρόβλεπτα 
                                                           οι στάλες βροχής πέφτουν 
                                                          Η γη περισυλλέγει  την διαδρομή  τους.
                                                          Τα ποτάμια υποδέχονται  την ροή ,
                                                           το άλογο μόλις και προλαβαίνει 
                                                            το πλατσούρισμα των ποδιών του .. !
                                                                                       ...κυρ..σαμ..

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Τούτες τις πένθιμες στιγμές .. !!!

 Λένε πως η συν-τετριμμένη γραφή  δεν διαφέρει διόλου  από τους  διαμελισμένους κόκκους  βουτηγμένους σε καυτό μελάνι, ικανό να σκιαγραφεί  μώλωπες της κοινωνίας .  Τούτες τις  πένθιμες στιγμές  το μόνο που ταιριάζει  είναι περισυλλογή  στοχασμός και απέραντη σιωπή .  Τούτες τις στιγμές πληθαίνει πιότερο  ο ουρανός  από το φτερούγισμα  των ψυχών που χάθηκαν στο φονικό διάβα της φωτιάς .
      Η  μυρωδιά του θανάτου  σκόρπια . Δεν αντέχεται  άλλο . Αποκαΐδια  αιωρούμενα  αναμειγνύονται  στην λάμψη του φεγγαριού .  Συν-άνθρωποι μας δοκιμάζονται  με τον πιο ακραίο τρόπο . Αθώες ψυχές  σ ένα φλογερό πάρτι , φτερουγίζουν  πια  καί  γίνονται ένα με τ  άστρα  τ  ουρανού .  Εκείνου του ίδιου ουρανού που με τόση απλοχεριά και ευχαρίστηση   απολαμβάνουμε  εμείς .
     Στερεύουν  τα λόγια . Σώνεται  η λεξικοδεξαμενή . Το  αχ  διάσπαρτο  κοσμεί  την ανάσα . Σιωπές  λαμπαδιασμένες, βουβό κλάμα . Αποκαΐδια . Ανθρώπων έργα . Σαρωτικές φλόγες  σβήνουν  την δίψα τους καταβροχθίζοντας  ανθρώπινες ψυχές . Το παιχνίδι της εισπνοής και εκπνοής , συννεφόκαμα  παντού . Μέσα κι έξω . Μέσα μας κι έξω μας .   Λέξεις  αδύναμες  καταρρέουν  υγροποιούνται  και  απεγνωσμένα κολυμπούν  στην λίμνη των δακρύων .  Ναι  στερεύουν τα λόγια και πως να σβήσεις τον πόνο και την θλίψη .. !
    Καλοπιάνω τον αγέρα  μήπως  και μου κάνει το χατήρι .  Αφήνω στις διαθέσεις του  λέξεις ντυμένες στα λευκά , λέξεις  ορμώμενες  από  ανομολόγητους τόπους  της ψυχής .  Δεν μπορεί , κάπου θα βρεί τα σιωπηλά κρυσφηγετά των αθώων ψυχών .
  Ωστόσο  τώρα που γράφονται τούτα τα λόγια νιώθω να με περιστοιχίζουν τα βλέμματα των αδικοχαμένων  συν-ανθρώπων μας , να με κοιτούν  και  να  μου μιλούν  ακατάπαυστα, ν απαντούν σ  ερωτήματα μου , και να μου εκθέτουν το παράπονο τους  :
 --- Αν  έχω θυμό ??  Και βέβαια έχω . Είμαι λίγο θυμωμένη ... τόσες ψυχές ... Εμείς τα τελευταία μας λόγια ,τελευταίες λέξεις τα   πλέξαμε  μια δυνατή αγκαλιά .. Μια δυνατή σφιχταγκαλιασμένη  στιγμή .. Έτσι φύγαμε .. ! Έπειτα είναι  κι αυτή η αινιγματική  σκιά του δαχτύλου  που μας κουνάτε .. Την νιώθουμε σαν προσβλητικό ριχτάρι .. ταράζει τον ύπνο μας κυρίως  στα μικρά αγγελούδια .. το κούνημα του δαχτύλου εκκρεμές ντροπής ..  Αγκαλιαστείτε  και αλλάξτε τον κόσμο ! Κάντε  το .. !  Μάθετε ν αντιλαμβάνεστε  ένα μέρος από τον πόνο  και τον φόβο του άλλου . 
    Καταλαγιάζω την σκέψη μου !  Μια  απανθρακωμένη αγκαλιά χίλιες λέξεις . Αποφλοιωμένη  πια η θλίψη  απ ασφαλίζει  με μιας  χρώματα και αρώματα  διόλου  συμβατά με την  ανάλαφρη καθημερινότητα μας.  Συνάνθρωποι , δεν αντέχεται άλλο .  Συναισθήματα  σε βίαια  ακραία δοκιμασία  μας  περνούν δια πυρός και σιδήρου .. Ο απόηχος  της  έκρηξης  και η ζωή  εν βρασμώ ψυχής ! Εναπόκειται στην αντίληψη μας  και στην διάθεση μας  κατά πόσο μπορούμε  να τιθασεύσουμε την φλόγα  της παρόρμησης μας  ώστε να παύσουμε πια να δημιουργούμε μώλωπες στο μέτωπο της κοινωνίας . Μη γελιόμαστε η απόσταση από το  η ζωή  εν βρασμώ ψυχής  στο η ζωή  εν  τάφω   είναι αμελητέα , και για ν ακριβολογώ  μηδενική ..!  Εσωκλείω την ευχή  για καλό κατευόδιο  και την ταπεινή συγγνώμη  μου ..!
                                                                                             κυρ... σαμ...

    
 

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2018

Η παρέα επάνω μεγαλώνει .. ! .. Α ν τ ι ο πατέρα ..!!! !!!

 Αυτοί που φευγουν και αυτοί που μένουν ..! Από το << μπαμπά μην τρέχεις >>  στο καλοτάξιδο αγεράκι .. !  Κρατώ το χέρι σου , σφίγγω την παλάμη σου  και από το βάθος μου  βγαίνει  η ευχή και προτροπή  ..Δύναμη .. !  Αραχνούφαντη κεντημένη η φράση σου  μόλις και μετά βίας  ξεμυτίζει  απ'ό τα τρεμάμενα χείλη σου .. <  εν  τάξει .. >> . Και ήταν  σαν να μου έλεγες  < πήγαινε και μη στενοχωριέσαι , ολα εντάξει >>   Κι εγώ στεκόμουν όρθιος προσπαθώντας  ν αποτυπώσω  την έκφραση σου , την στάση του σώματος σου , την εικόνα σου οπως ησουν χαλαρός  και βυιθισμένος  στο ταξίδι σου , στο ταξίδι της επιστροφής . Το τέμπο της αναπνοής σου χαρτογραφούσε ανηφοριές και κατηφοριές .   Προσπαθούσα ν αποτυπώσω την ηρεμη στιγμή .  Τέτοια  που να μπορώ  νατην  κουβαλώ  οσο πιο ανώδυνα γίνεται ! ... Γίνεται ?????
    Α  ρε  πατέρα  καλό δρόμο   χαιρετίσματα  στην παρέα .. που ολο και μεγαλώνει  εκει πάνω .. !   Ας έχεις καλό ταξίδι . ! Ο αποχαιρετισμός σου θα γίνει στην Θεομάννα ( Νέα Κίος ) ώρα 6.00μ.μ. Ομως από τις 5.00μμ  θα είμαστε εκεί  για το τελευταίο σου αντίο .
    Α  ρε  πατέρα η παρέα ολο και μεγαλώνει εκεί πάνω ..!  Ομορφο αεράκι  ας συντροφευει το αντάμωμά σου  με την αγαπημένη σου Στέλλα και τον Αργύρη μας .. !

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Ειιι .. ! Σεις οι απ έξω μ ακούτε .??

Ειναι κάτι στιγμές  που η φωνή του ανθρώπου  γίνεται λάφυρο  της σαρωτικής  διάθεσης του αέρα . Φωνήεντα, σύμφωνα , φθόγγοι ,  σημεία στήξης , απορρυθμίζονται κι έτσι το νόημα των λέξεων  διαθλάται .  Κάποιες άλλες στιγμές  όμως  η δύναμη του περιεχομένου και των εννοιών   παραμένει αλώβητη  και σθεναρή  σε κάθε λογής  τυφώνα .  Τά λόγια του αέρα  μεταλάσσονται σε λόγια του .. α-γέρα ! Η διαφορά στον τονισμό  αυτομάτως  γεννά αισιόδοξους συνειρμούς (  α- γερά ).
    Οταν η φωνή του ανθρώπου φιλτράρεται  << .. ανάμεσα  στις  γραμμές >>  που οριοθετούν  φυλακές  της Αργολίδας  τα λόγια αποκτούν ιδιέταιρο βάρος και αξία , η χρησιμότητα τους  εχει αποδειχθεί  πως αγγίζει τον κόσμο της φυλακής . Το ερώτημα ειναι κατά πόσο αγγίζει και την έξω κοινωνία ! Κι  εδώ ειναι αναγκαία  και μάχιμη  ευχή  μας !
     Φοιτητές και φοιτήτριες   που βρίσκονται στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών  του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου  Σχολής καλών τεχνών , τόλμησαν ερευνητική βουτιά στην ιστορία των φυλακών  Αργολίδας .   Κολύμπισαν στα βαθιά νερά της έρευνας , κι έφεραν στην επιφάνεια  μνήμες , στιγμές , πληροφορίες , από το απώτερο παρελθόν των φυλακών της Αργολίδας  αλλά και την σκληρή  καθημερινότητα των κρατούμενων ! 
   <<  Ανάμεσα  στις γραμμές .. >>  ξεπηδούν μνήμες , πολιτισμός , κι εκπαίδευση   των εγκλείστων ανθρώπων   που απαρτίζουν την μικροκοινωνία των φυλακών .   Των ανθρώπων που για κάποιο λόγο , κάποια στιγμή  της ζωής τους  έσπασαν το φράγμα της νομιμότητας  !  Στιγμιαίο  λάθος ??  Ισως .. !
    Θαρρώ  πως εμείς που αυτοχαρακτηριζόμαστε  << εξω >>  κοινωνία  χρειάζεται  να διανύσουμε  την απόσταση  απο το ύπάρχω  στο συν-υπάρχω !!!  Οι έγκλιστοι των φυλακών ειναι κάτι παραπάνω  από τους ανθρώπους  της διπλανής  μας πόρτας .. ! Υπάρχουν πλην όμως  δεν συν-υπάρχουν .. ! 
      Δεν  ξέρω πως και γιατί κάθε φορά  που  παρόμοιες αράδες  σουλατσάρουν  στις λευκές σελίδες του σημειωματάριου μου , μια δέσμη ηλιοβολής  αφήνει την σκιά της  και συνοδεύει την σκέψη μου .  Ανάμεικτα συναισθήματα φτερουγίζουν  απανταχού  σαν αποδημητικά πουλιά  που ασθμαίνως  αναζητούν την άνοιξη τους . 
    Ειχα την τύχη να μοιραστώ την ξεχωριστή συγκινητική  ατμόσφαιρα οπως αναδύθηκε στο Βουλευτικό  Ναυπλίου  από τους φοιτητές και φοιτήτριες  των μεταπτυχιακών σπουδών  του  Πανεπιστημίου  Πελοποννήσου - Σχολη Καλών τεχνών ..  Αυτός ειναι ο λόγος και η αφόρμηση  για  να ανασύρω από την μνήμη μου  και να μοιραστώ μαζί σας  απόσπασμα από ανέκδοτη συλλογή :
  ....  Μου πέρασε  από  τον νού να μπολιάσω το φευγα του μυαλού  με τη μοναχική  ηλιαχτίδα . Την ηλιαχτίδα  που τρυπά  τις ριγωτές  ραβδώσεις . Κάποιοι τις λένε κάγκελα .  Συγκεκριμένη  στιγμή . Συγκεκριμένη ώρα  και τσουουουυυπππ !  Η  ηλιαχτίδα !  Γύρευε  από που έρχεται  και τι μαντάτα  κουβαλά  η λαμποκοπή της . 
     Ερχεται και τρυπώνει  την ίδια στιγμή , την ίδια ώρα .  Μοιάζει σαν λεωφορείο  που συλλέγει  αόρατους  επιβάτες . Ερχεται και φλερτάρει  με τις σκιές  μας . Μολύνει με κάποιο τρόπο  το πυκνό σκοτάδι  που πνίγει  το κελί μας , με ολίγα γραμμάρια ελευθερίας . 
     Αφήνομαι με την φαντασία μου . Επιβιβάζομαι στην  λαμποκοπή  της και ταξιδεύω  στην σφαίρα του έξω  κόσμου . 
     Μυρωδιές, καινούργιοι θόρυβοι , ηλιοβασιλέματα , σιωπές , χρώματα , φωνές, γέλια , κλάματα , χαρές, λύπες , ΖΩΗ .. !!!  Μια  εξ  αποστάσεως  σπουδή . Νεκρωμένες  οι αισθήσεις  και πως  ν  αντέξω  τέτοιο μποτιλιάρισμα . 
   Την ίδια στιγμή απ΄΄εξω  οι θόρυβοι  της πόλης  και τα γκάζια  των αυτοκινήτων  ορμούν σαν υπότιτλοι  σε βουβή ταινία  με τίτλο  .. Ειιιι  !  Σεις  οι  απ  έξω ..  μ  ακούτεεε .. ??? 
                                                                                   ...κυρ.....  σαμ ....
     

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Γιουσουρούμ εντός μας .. !

 Παγώνω  την εικόνα  με τα σκαλοπάτια  προτού τσιγκλίσουν την εκκολαπτόμενη  υψοφοβία  απομεινάρια στα κατάβαθα  του νου ,  ενοχλητικά φτερουγίσματα  μια  λαθραία εισβολή  στις παρυφές του μυαλού .  Ωστόσο αφήνω τον δρασκελισμό μου να κουμαντάρει  την ισορροπία  της βάδισης , και μηδενίζω  την διαδρομή , η οποία με βρίσκει   στην πλησιέστερη  παλαιικού τύπου  βαριάς κοπής  ξύλινης πόρτας .
     Ακούω φωνές  και δεν χάνω την ευκαιρία . Στέκομαι  στο πλατύσκαλο  σε θέση οκλαδόν  και σαν μωρό  που το σερβίρει  άστοργη μάνα  σε πόρτα  ξένη περιμένω την τύχη μου . Ακούω φωνές να τέμνονται στον αέρα :
   -----  Κάτω από τον ίδιο ουρανο ...
   -----  Τι  κάνω εγώ ... ?
   ----- Τι  κάνεις  εσύ ..?
   -----  Τι κάνει  ο διπλανός ..?
     ----- Τι  κάνουμε ολοι οι άνθρωποι  και φουντώνει η οργή ??
    ----  Απόψε οι εφιάλτες  εχουν ρεπό ....
   -----  Πως  εισαι  σίγουρη ??
  ------    Το  νιώθω μέσα μου οι ευχές μου πιάνουν τελευταία ...
  -------   Ελπίζω να μην διαψευθείς ...
      Φωνές ανάκατα  στον αέρα και απο πίσω  σε δεύτερη ανάγνωση  μια μελωδία ασθμαίνοντας  προσπαθεί σαν μουσικό χαλί μήπως και απορροφήσει το χάλι  που γεννά  η εν λόγω αερομαχία των λέξεων .
    Στιγμές  συμπυκνωμένες  βγαλμένες  από ληγμένα ανεμολόγια  εξ  ου  και το σφαγείο  εννοιών και νοημάτων .  Τώρα  ειπα  σε λίγο ξε- είπα . Στιγμές συνεπιβάτες  σε μικρόσωμο  κιβώτιο  αποκαλούμενο ασανσερ.  Στο  πάνω  κάτω της διαδρομής  αμήχανα βλέμματα  εγκλωβισμένα στην βιασύνη  του χρόνου.  Δευτερόλεπτα σιωπής  μεσολαβούν  εως ότου  διασταυρωθούν  στον αέρα .  Το κλειστοφοβικό ασανσερ  εκτελεί την εντολή  και οδευει προς τα κάτω .  Βυθίζεται αγκομαχώντας  όχι  από το αθροιστικό  βάρος μας ,  αλλά από το  ελάχιστο  χρονικό περιθώριο , τόσο  όσο   που  να  δικαιολογεί  την πολύπαθη ρήση ... δεν έχω χρόνο ..!
    
  Τι  να  πείς ?? Και πόσα να ενοήσεις ??  Και ύστερα  συχνά πυκνά δυστυχώς πέφτει η κακοτράχειλη  είδηση  αυτοχειρίας με τον εναν η τον άλλο τρόπο .  Είδηση που μας σοκάρει αλλά ταυτόχρονα  ως κοινωνία μας  στέλνει  μπρος στον καθρέφτη  της αλήθειας ! Ωρες καθρεφτιζόμαστε  και προβάρουμε το ένδυμα της πιθανής ευθύνης μας  μήπως και  εντοπίσουμε  τα αίτια τις αφορμές  και τα γιατί  που  δίνουν τροφή  σε  θλιβερές ειδήσεις .
    Ομως  σαν έρθει το πρωί με τον ήλιο μπροστάρη , όλα μυρίζουν αλλιώς , εντός και εκτός των τειχών  ολο και κάποια  πολιτικά παιχνίδια , κάποιοι αθώοι θάνατοι , προκύπτουν .. !  Εμείς πια λες και γινόμαστε ατρόμητοι  Ινδιάνοι , που περιμένουν στην όχθη του ποταμού  μέχρι να δουν  τα πτώματα των εχθρών  τους να περνάνε . Το πρωί όλα μυρίζουν αλλιώς , ενω την νύχτα .  Την νύχτα έ(ρ)πονται  πολλά  Μες την σιγαλιά της  τρυπώνει  η καθημερινότητα , λιωμένη  από το σεκρέντο  της αφασίας . Τι  ειναι σωστό και τι λάθος !  Το παζάρι  σκληρό . Και οι αλήθειες  στιβαγμένες  σε μπόγους  , σε υπόγεια , σε υπόστεγα . Ολο αυτό το μαυρόασπρο  κοχλάζει  βγάζοντας  υδρατμούς  ασυνενοησίας από την  γλώσσα της Βαβυλωνίας .. ! Γιουσουρούμ εντός μας ! Ολα κατακρημνύζονται , αναπόφευκτα  θραύσματα  ραγισμένα φωνήεντα  κυριαρχούν στον λόγο  και παράγουν  εναν ιδιότυπο ... τραυλισμό .. !
     Για δες πως μια σταλιά διαδρομή  στο κλειστοφοβικό  ασανσερ  γίνεται  σταλαγματιά  και ξεχυλίζει  καλή ώρα  σαν την άφρη της μπύρας . Τα  πάνω κάτω της διαδρομής . Τα πάνω κάτω του ποτηριού .  Ετσι συμβαίνει συνήθως.

  Την  νύχτα  όλα καταλαγιάζουν / λέξεις  φυτρώνουν στην μπάρα /  με αλκοολ και τσιγάρα / στα μάτια σου διαβάζω / ίδιες άυπνες λύπες /  καίνε τα τι και τα πως / αστράφτει  άπλετο φως / ...
                                                                                            ...κυρ...  σαμ...

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

..Συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων ... !!!

    Το φως, ο χρόνος ,  τ  όνειρο  κατά καιρούς  σμίγουν σε σταυροδρόμια πανικού .  Φυτρώνουν  σε άδολα εδάφη  αγωνιούν  για την μακρόσυρτη  διαδρομή  του ήρωα  που  διακατέχεται από εναν έντονο  οραματισμό .   Από μικρό, παιδί  ηταν επιρεπης  στο << αφρώδες >>  φευγειό !
     Συ(γγ)ραφή  οραμάτων ... Ορατών και αοράτων .. !  Ενδεδειγμένος τίτλος που κερδίζει  την εμπιστοσύνη  του . Το δυνατό αεράκι  λες και  διασαλεύει τήν σκέψη  και οι ιδέες  γίνονται σαίτες χάρτινες . Πειθαρχημένο  σμήνος  που πετά πάνω από  λησμονημένα  ονειροδρόμια !  Σμήνος που πετά πάνω απο ανθρώπους βουτηγμένους στην προσφυγιά .  Πρωταγωνιστές στ  όραμα κομπάρσοι στην ζωή .  Παρόντες στον μόχθο  και στον πόνο , απόντες  στο δια ταύτα της ζωής .  Παρόντες  σε μια αέναη  γεωγραφία  με θάλασσες , ποτάμια ,  και βουνά .  Μα ειναι βέβαιο πως το μεγαλύτερο βουνό  το κουβαλούν μέσα τους . 
     Ανθρωποι  βουτηγμένοι  στην αναγκαστική φυγή .  ¨Ανδρες , γυναίκες , παιδιά , όλοι τους απόντες  στο δια ταυτα της  ζωής .. ! Αλήθεια ειναι κρίμα μια σταλιά κόσμος και να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε  ώστε να πρυτανευσει η  ειρήνη ... !  Η  ειρήνη μέσα μας , αλλά και έξω ..! Βαθιά στα οράματά μας , ορατά και αόρατα  ν αποτελέσει συστατικό βασικό  για την γόνιμη συνύπαρξη του ανθρώπινου είδους ..!  Κι  ενώ ο νούς μου σουλατσάρει  σε αυτόν τον δαιδαλώδη  προβληματισμό ενα  αναπάντεχο γεγονός  μου τραβά την προσοχή και  σχεδόν μου<<υφαρπάζει >>  το μολύβι από το χέρι . Σταματώ για λίγο  κάνω τρόπο τινά ανακωχή ολίγων δευτερολέπτων  στην  π- λέξη  ..!!!  Εξω   ένας παρατεταμένος ήχος σειρήνας  τεμαχίζει την ηρεμία της νύχτας , αυγαταίνει  την ανησυχία μου ,  και αυτός ειναι ο λόγος  που τα επόμενα λεπτά  με βρίσκουν  στο μπαλκόνι . Ορθιος παρατηρώ  την κόκκινη  λυσαλέα κουκίδα  , την βλέπω  ν  απομακρύνεται ώσπου  ο ήχος της  απαλαίνει  βαθμιαία χάνεται και σωπαίνει εντελώς .  Μια  ευχή  κατρακυλά :  << ολα  να πάνε καλά .. >> και διάφοροι  συνειρμοί  περιτυλίγουν  τους συλογισμούς μου . 
     Βέβαια  ο χαρακτηριστικός  ήχος --- σε  άλλη  έκδοχή --  σειρήνας  μας παραπέμπει  και στην γωνιά της γης  όπου  συνάνθρωποι μας δυστυχώς  βιώνουν  εικόνες πνιγμένες  στο ποδοβολητό  του θανάτου .  Στ  απομεινάρια της φωτιάς , σε συντρίμια βομβαρδισμού , στα παιχνίδια του οικονομικού πολέμου , στην λαίλαπα της απληστίας !  Εικόνες καρποσταλ  με μαυρόασπρο   περιεχόμενο  και υπότιτλους  διόλου  ευανάγνωστους  από την αιθαλομίχλη  των επιθέσεων !
     Στο πρόσωπό μ ου εμφανή τα σημάδια θυμού και οργής , προσπαθώ ν απεμπλακώ   και  τραβώ γραμμές , δοκιμάζω  σκίτσα  ειρήνης , καρποσταλ  χαράς .   Επιστρέφω στην π-λέξη ! Επιστρέφω  στην συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων !!!
                                                                                                                    .....κυρ..... σαμ.....