.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2018

Το εισιτήριο ... !!!

  Γραμμένο  πίσω απ το εισιτήριο 
  με  καινούργιο στυλό 
  λέξεις και ήχοι 
  σωστό συλλαλητήριο  ...
  Η βουή όλο και  πυκνώνει 
  γίνεται  μελάνι , αργά κυλά 
  το εισιτήριο  οργώνει ....
  Μου  λείπει  χαρτί 
  μου λείπει  πυξίδα .
  Το  γυρίζω  αλλιώς 
  την θέση μου είδα . 
   Θαμώνες τα πως 
  αιώνες τα ίδια ...... 
                    ...κυρ...σαμ..

Του φεγγαριού το μάννα ....!

       Σου  στέλνω  με το γράμμα 
       του  φεγγαριού  το  μάννα 
       αν  μ  αγαπάς   να  το  χεις 
       τις νύχτες μη κρυώσεις ..

      Στην πρώτη την σελίδα 
      σου γράφω πως σε είδα 
      να περπατάς  εμπρός μου 
      μα  ήταν στ  όνειρό μου 

      Θα  βρεις  μες  το  γράμμα 
      του  μαχαιριού το τραύμα
      καθρέφτης μες την τρέλα μου 
      κάνε  κάτι  γέλα μου ...

      Σου  στέλνω   μ  ένα  γράμμα 
       του  μελανιού το κλάμα 
      πλεούμενα οι λέξεις 
       θάλασσες οι σκέψεις ..

      Στην τρίτη την σελίδα 
      την χαμένη μας  νησίδα 
      ν  απλώνει   σ   όλο  το  χαρτί 
      πυξίδα μου  ψυχή μου  εσύ ....

      Στην  επόμενη  σελίδα 
       του  φεγγαριού   κηλίδα 
     πέφτει στο κενό 
     άπιαστο  όνειρο  
     καθημερινό ......
                   ...κυρ...... σαμ... 

Στα όρια του ευζην .. !!!

         Ανάμεσα  στο   < ευ>  και  < ζην >
        στα όρια του ευζην
        παρεμβάλλεται  μια  λίμνη  
        κι  ένα καραβάκι  μνήμη ...

      Δεν  είναι  σκέψεις παροδικές 
      των ονείρων μας  εμμονές 
      γραμμένες  μένουν σε μια λίστα 
      με πένα  όμοια  αρτίστα ..

      Στέκομαι  μπρος  στην  βιτρίνα 
       ντρέπομαι για τούτα και για  κείνα .
      Παπαγαλία η ζωή κυλά 
       φλυαρία χωρίς  ιδανικά ...

      Με τρομάζουν οι εκκρεμότητες  
      των αλλοδαπών το δράμα  και οι αθλιότητες 
       Οι  άηχοι τίτλοι  τ  άδεια  βλέμματα 
      το βιολί  με τα τρύπια  κέρματα .....
                                       ...κυρ..σαμ.. 

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Το Σάββατο πατέρα ... !!!

Το  Σάββατο  πατέρα !!!
Ανταμώνει  η σκέψη  φίλων και συγγενών ...
Ανταμώνει το νεύμα ....
Ανταμώνει  η ευχή  όλων  για την ανάπαυση  της ψυχής σου ..
Το  Σάββατο  πατέρα ο ουρανός θα είναι αλλιώς ...
Μη σε τρομάξει το φτερούγισμα ...
Το  Σάββατο πατέρα ανταμώνουμε στην Θεομάνα  Νέας Κίου ...
 Πέρασαν  κιόλας  σαράντα ημέρες .. !
Ελπίζω κι εύχομαι να περνάς καλά   εκεί πάνω  με όλη την παρέα ...!!!
                          ...κυρ...σαμ..

Ο Κωστάκης...ο Κωστής...ο Κώστας ... !!!

Μάλλον πιο εύστοχη θεωρώ την σειρά :  Ο  Κωστάκης ..ο  Κωστής που δεν πρόλαβε να γίνει Κώστας !!!  Δυστυχώς έφυγε νωρίς !  Γρήγορα πέρασε ο καιρός και ο ήλιος  μας βρίσκει  λίγες μέρες πριν το μνημόσυνο του .  Σάββατο  στην  Θεομάνα Νέας Κίου . Δυο λόγια , κάτι σαν υστερόγραφο καταθέτω  αφιερωμένα στον Κωστάκη που δεν πρόλαβε να γίνει Κώστας .  Γειτονόπουλο . Το πατρικό σπίτι  σχεδόν απέναντι με το δικό του . Το  γεγονός ότι το φευγιό του  συνέπεσε  με το αντίο του πατέρα μου  , βαραίνει  πιότερο  το μελάνι . Το κέλυφος της ψυχής  παραμένει αλώβητο  από τον χρόνο .  Γιαυτό και η απόσταση  που δημιουργείται  από την παλινδρόμηση των φράσεων ... έφυγε νωρίς καθώς και την ... πλήρης ημερών  μηδενίζεται . Όπως και νάχει  ο πόνος παραμένει  η θλίψη παραμένει το κενό παραμένει . Βεβαίως σε διαφορετικά μεγέθη .  Ναι τον θυμάμαι στην προσφυγική γειτονιά μας . Ήσυχος , αθόρυβος , με το ποδήλατό του , πολλές φορές  με το μοτοσακό ( παπάκι )  διασταυρώνονταν  οι πορείες μας στο δρόμο .  Εγώ πεζός  και αυτός σοβαρός  βουτηγμένος  στην σκέψη του , μια αδιόρατη  μελαγχολία  ζωγραφισμένη  στο πρόσωπο . Δύσκολα παιδικά χρόνια όπως   και τα δικά μας .  Ο Κωστάκης που δεν πρόλαβε να γίνει Κώστας .   Πολλές φορές ένιωθα  την επιθυμία  να μιλήσουμε , να πούμε  κάτι παραπάνω  από το τυπικό χαίρεται ,  καλημέρα . Το ίδιο  φαντάζομαι  να ένιωθε  και αυτός .  Είναι γεγονός πως στις μικρές κοινωνίες οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας σημαδεύουν  περισσότερο την καθημερινότητα μας . 
      Στις μικρές κοινωνίες  το φιλικό περιβάλλον  ειναι το γιατροσόφι της  μοναξιάς . Δυστυχώς μπορεί οι ορθοπεταλιές της ζωής να ρουφούν  ανηφόρες αλλά καμιά φορά μένουν  από πετάλι  !  Και  τότε αλίμονο ! 
       Ναι..!  Θα  τον θυμάμαι τον Κωστάκη που δεν πρόλαβε να γίνει Κώστας  με την ήσυχη  περπατησιά του , παρουσία αθόρυβη , διακριτική, καλοσυνάτη ! 
        Ελπίζω  κι  εύχομαι να περνά καλά εκεί πάνω και με την υπόλοιπη παρέα της γειτονιάς ...της γειτονιάς των αγγέλων ..!  
                                           κυρ...σαμ...

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

.. Στην χοάνη του εικοσάλεπτου .. !

 Σε  δωμάτιο ερμητικά κλειστό , λες και μου  έχουν  μπλοκάρει  την σκέψη .  Τρόποι διαφυγής  αδύναμοι .  Σπρώχνω το μελάνι . Μάταια! Δεν στεριώνω συλλαβή . Τρίβω το πρόσωπο μου  με την παλάμη , και με μισοκλεισμένα μάτια  ταξιδεύω , από τόπο σε τόπο ..!  Παλλόμενη  η συγκέντρωση προσοχής μου  και συνάμα ελλειμματική δεν ανταποκρίνεται  στα βασικά καθήκοντα . Αλλού και αλλού ! Ψαχουλεύω τον τοίχο  μήπως και βρώ  κάποια κρύπτη , έστω  μια δίοδο  προς το ξέφωτο .  Δεν είναι πρωτόγνωρο . Μου συμβαίνει !  Όποτε και όταν μου συμβαίνει  παραμερίζω  τα σκόρπια χαρτιά που συντροφεύουν  σημειώσεις πρόχειρες , κάτι σαν αντίδοτα της λήθης .  Οριοθετώ  όσο γίνεται  τον χρόνο  ώστε ν  αποπλεύσουν  οι νεότοκες  σκέψεις.
        Στην χοάνη του εικοσάλεπτου πως να χωρέσουν οι αναταράξεις του νού .!  Ωστόσο  σημειώνω την ημερομηνία σαν αντίποινα του χρόνου : 15--08--18  ασπίδα σε πιθανή μελλοντική άνοια .  
       Το  ξεκίνημα με βρίσκει  να τραμπαλίζομαι  ανάμεσα σε  δύο φράσεις  οι οποίες  στριμώχνονται   με βιασύνη στην μύτη  του μολυβιού .  Ενα ραδιοφωνάκι χρωματίζει την ερμητικότητα  της ατμόσφαιρας . Τα δάχτυλά μου ασυναίσθητα  κλώθουν με το μολύβι διάφορα παιχνιδίσματα . Αυτό διαρκεί λίγο .  Και λέω λίγο γιατί αμέσως μετά  η μολυβένια γραφή  καθελκύει  στην θαλάσσια  περιοχή  της πρώην λευκής κόλας , λέξεις , φράσεις, και διαδρομές λόγου .  Σ  ελάχιστα δευτερόλεπτα απογειώνομαι  λες και φύτρωσαν φτερά στην  ράχη της μνήμης . 
       Και  νά  μαι  τώρα  στα  χνάρια   του Ικάρου . Χιλιόμετρα  κάθετα  πάνω από την γή , φύλλο αιωρούμενο , σκαλωμένο  στο συννεφόκαμα .  Κι  έτσι  πως με ταξιδεύει  από μέρη σε μέρη μια περίεργη  μυρωδιά  αποπνικτική  αναδύεται από παλαιικούς  χάρτες << φορτωμένους >>  με χιλιάδες  ληγμένες διαδρομές .   Και  όλα αυτά μου μοιάζουν  σαν  κονιορτός  σε σχήμα μανιταριού , λες και σκιτσάρει  την ηφαιστειογενή άναρθρη  σκέψη  ντυμένη  στα χρώματα της λάβας .  Ο αγέρας  με γυροφέρνει  παρασύροντας με  σε άγνωστα  χιλιόμετρα  ενώ που και που  φροντίζει  με τους στροβιλισμούς  του  ν  απορροφά  την πλήξη του ονείρου . 
       Μια φιλόξενη χαραμάδα οδηγεί το βλέμμα μου  στον ημιγερμένο πίνακα  με τα κορίτσια της συγνώμης . Τα κορίτσια με παχυλούς γλουτούς . Τα κορίτσια με το ζωντανό χαμόγελο !
    Το  σφυροκόπημα του αγέρα  κι  ένας τεράστιος ήλιος  απεγκλωβίζει  το σκάλωμα της γραφής . Απεγκλωβίζει  στιγμές αποθηκευμένες , συρτάρια που ανοιγοκλείνουν  με κωδικούς απαλλαγμένους  από ψυχρούς αριθμούς .  Αρκεί  μόνο  η θέρμη  και η ζεστασιά των αισθήσεων για να  απελευθερωθούν  ώστε  ν  αναπνεύσουν   διώχνοντας έτσι  τα σκοτάδια του δωματίου .. 
!                                                                                       ....κυρ...σαμ...

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Στην σκιά του καλοκαιριού .. !

....  Μου  περιγράφεις το καλοκαίρι 
      σαν ρούχο  επιθυμητό στο σώμα σου .
     Το στένεμα παίρνει  αναβολή 
     παχιά τα λόγια
     μεγάλες κουβέντες .
    Σε  ακούω .. !!!
     Φουριόζος  ο αγέρας  γαζώνει με κυματισμούς
     την ορχήστρα των τζιτζικιών .
     Τώρα  πια 
    άφωνη και βουβή 
    η σκιά του καλοκαιριού ..!
                         ...κυρ... σαμ..
    
                           
                                                           Τα σύννεφα  φλυαρούν  απρόβλεπτα 
                                                           οι στάλες βροχής πέφτουν 
                                                          Η γη περισυλλέγει  την διαδρομή  τους.
                                                          Τα ποτάμια υποδέχονται  την ροή ,
                                                           το άλογο μόλις και προλαβαίνει 
                                                            το πλατσούρισμα των ποδιών του .. !
                                                                                       ...κυρ..σαμ..