.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

Ποτέ δεν θα φωνάξω ... !!!

     Εξω  φυσάει ! Ο αγέρας ανοίγει το << παραμύθι >> . Το φως  ξετυλίγεται και εισβάλλει , το ίδιο και η ανάσα της νύχτας εισβάλλει και ξετυλίγεται στούς πανύψηλους  λευκούς τοίχπους .
  Μόλις και μετά βίας  διακρίνω κηλίδες ζωής . 
 Ποτέ δεν θα φωνάξω  ζήτω ο θάνατος , αλλά θα κοιτάξω αυτόν τον ιδιο θάνατο κατάματα  με αυτό το βλέμμα που μοιραζόμαστε την ζωή απλόχερα .

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

...Στο χέρι μας ειναι και θα υπάρξει .. !!!

Ισως μια μέρα  ο πρώτος  πρωινός περίπατος  μας  < σκοντάψει >  σε βαρετά  ανταμώματα  γνωστών , φίλων, συναδέλφων ,  συν-ανθρώπων  κυρίως ανθρώπων  με χίλιες  δυό  διαφορετικές  συνήθειες ...Οποτε  και οταν συμβεί αυτό  απολαυστε  την στιγμή  δώστε  χώρο  στον συνομιλητή σας .. Τραβηχτείτε σε σκιερό μερος  και  καλή σας τύχη ....!
____   Σε  βλέπω από  μακρυά ... ειναι... δεν  ειναι..  Τι  γίνεσαι  βρε  ψυχή ???
____  Και  να  που  ειμαι ... και  σύ  ομως  δεν εχεις αλλάξει  πολύ ...
___     Πολλά  τα  χρόνια  φίλε μου .....
____  Μη  τα  σκαλίζεις  αστα...
____   ... Δεν τα  σκαλίζω ...
____  ΑΑ!!  Μπράβο   μη τα  σκαλίζεις  γιατί  η σκόνη τους θα μας πνίξει ..
____   Το  δράμα  ειναι  πως  αργήσαμε  φίλε μου ,  την σκόνη  του  χθες  μαδήσαμε ...
___      (  Γέλια  )  Πάνω  σε  αυτήν την σκόνη  οι διαδρομές μας  σημάδια...
___  Αλλοτε προς  αποφυγή  και αλλοτε  οδηγοί  και συμβουλάτορες ....
___  Ελα  φίλε μου  στοπ  οι φιλοσοφίες  κερνάω  καφεδάκι ....
___  Καφεδάκι  ωραία θα ηταν  ομως δεν εχω χρόνο  φίλε μου  πρέπει να προλάβω  Τράπεζες  και ΔΕΗ ... αλλη  φορά  ...
____    Ελπίζω  να  υπάρξει αλλη φορά !
____  Στο  χέρι μας ειναι  και  θα υπάρξει ....!


Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

. ζητούμενο η λιακάδα της αλήθειας ... !!!

..και οταν ο θόρυβος κωπάσει  , λέξεις καταλαγιάζουν  στον πυθμένα  του λεξικού .  Κουρνιάζουν διπλωμένες στα δύο  , μή και  τις ανακαλύψουν  επιδοξοι λαθραναγνώστες .   Την ιδια στιγμή  καλοθελητές  αγέρηδες σαρώνουν  οτι κινείται  το βουητό   δίνει  τροφή  στο κρυσφήγετό τους  , και τότε ειναι που  σύμφωνα και φωνήεντα  αναθαρρύνουν  και  βουτούν  στο << βουη--τό  >>  με τον ζήλο και την θέρμη  ναυαγο--σώστη  που ρίχνεται στην θάλασσα και   περισυλέγει  τον ναυαγό ..!!! Ενα  βουη-τό  που διαθλάται  στον πυθμένα  φωτογραφίζοντας  την αγωνία των λέξεων  που πασχίζουν ν  αποδώσουν το νόημα  των γεγονότων .Ωστόσο στην πανοραμική θέα  της καθημερινότητας μας   διακρίνει κανείς  καλημέρες ραντισμένες με την πάχνη των γιορτών . Καλημέρες  καρποσταλ  μοιράζονται σε ανώνυμα πλήθη  , ανυποψίαστα  χαμόγελα  ζωγραφισμένα  με βιασύνη  κοσμούν  το πηγαινέλα των ανθρώπων . Και από την άλλη οι αγέρηδες  επιμένουν  στο σάρωμα , ομως επί ματαίω ...  Αδυνατουν  να κάμψουν  την λαμποκοπή των λέξεων  και την  λιακάδα της αλήθειας που κρύβουν  στα ενδότερα τους ....
                                                     ...κυρ...σαμ...

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

.... Κύλισε ο χρόνος αδελφέ μου ... !!!

.....   εγκαινιάζω το καινούργιο μου  μολύβι και αφήνω την γραφή  να διοχετευει  τα χνάρια της στην ηχώ της απ--ουσίας σου ...!
Εγκαινιάζω το καινούργιο μου μολύβι  και η στράτα του  περπατησιά   νοτισμένη με  βροχόνερα  ξεδιπλώνεται  και σμίγει με την αλμύρα των δακρύων ....  Ο  νους  μου τρέχει  πίσω απ το γέλιο  και την φωνή σου ... Αδελφέ μου Αργύρη .. !!!
   Εγκαινιάζω   το  καινούργιο μου μολύβι  με την  μελαγχολική πάχνη  να φυγαδευει  τα ρινίσματά του ,  αποτυπώνοντας ετσι τον πόνο ψυχής  και τις γραμμές  που ρυτιδώνουν την ενηλικίωση  του κενού  της θλίψης  που αφησε  πίσω  το   απροσδόκητο  φευγιό σου ....
  Εγκαινιάζω το καινούργιο μου μολύβι  τώρα που κύλισε  ο χρόνος αδελφέ μου Αργύρη    για  δες  σαν το νερό , από Δεκέμβρη  σε  Δεκέμβρη ... !!!  Την  Κυριακή  λοιπόν  18  Δεκέμβρη  στην Αγία  Ειρήνη  ( Νεα Κίος )  ανταμώνουμε  φίλοι σου και συγγενείς , ενώνουμε   την σκέψη μας  κάτι σαν ζεστό μαξιλαράκι !.... Κύλισε ο χρόνος αδελφέ μου ...!!......
           
      

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

Χρόνια Πολλά Περού ....!!!

Συννεφόκαμα πάνω απο την ανοχύρωτη πόλη  και οσο να πεις αυτό επηρεάζει σε διαφορετικό βέβαια βαθμό  το τεμπο της διάθεσης μας . Ανθρωποι διαφορετικων ηλικιών ,βαγονάκια πάνω σε ράγες διακλαδίζουν  την περπατησιά τους , και ζωντανευουν  τους γηραιούς πεζόδρομους . Ομορφη πινελιά  τα περάσματα συμπαθέστατων τετραποδων  με τους σπιρτόζικους ελιγμούς  τους  παρεμβάλλονται στον βηματισμό των ανθρώπων  μεταφέρουν κι αυτά τις δικές τους εγνοιες .
   Ο  Περού ενα χαριτωμένο  σκυλάκι   δεν θα μπο΄ρούσε να λείψει  από αυτό το προσκλητήριο . Αν και νεοεισελθείς  στην συντροφιά εχει καταφέρει  να μας μαγέψει  με το βλέμμα του  και την γλώσσα του σώματος . Να και τούτη τη στιγμή  που βλέπει τα δάχτυλά μου να χορευουν σάμπα  στα πλήκτρα του υπολογιστή  στέκει στην ράχη του καναπέ και αφ υψηλού   σαρώνει με την ματιά  του  την σκέψη μου . Για δες  πως αφουγκράζεται  τα γραφόμενά μου και κουνα την ουρά του  σαν χέρι μαέστρου που διευθύνει  την μελωδία της ευτυχίας !!!Λες και καταλαβαίνει πως αυτές οι αράδες γράφονται  με αφορμή τα γενέθλια του , λες και καταλαβαίνει πως απόψε  , 23 Σεπτέμβρη συμπληρώνει  εναν χρόνο σκυλίσιας ζωής . Ωωω!!!  Τι  σύμπτωση ..!!!  Σταματώ για δευτερόλεπτα  και  τον παρατηρώ για λίγο  με πλησιάζει  τα μικροσκοπικά ποδαράκια του  τον φέρνουν  πλάι μου  στο δεξί ακρο της καρέκλας  επιλέγει την θέση οκλαδόν και βυθίζεται στα δικά του ονειροδρόμια !!!
    Γύρω του σκόρπια τα παιχνίδια του , μπαλάκια , το αγαπημένο του κόκκαλο, το λουκανικάκι , και η  κοτούλα που σκούζει  τα εχει ολα  σε αναμονή ..  Οπλισμένος με υπομονή  ο Περού απολαμβάνει  τον  υπνάκο του , ενω τα δάχτυλά μου συνεχίζουν  το πιλαλυτό  στα πλήκτρα του λάπτοτ . Νιώθω την ανάσα του . Και ειναι αυτή που  δίνει τέμπο  στην συγγραφική  περιπέτεια Και ειναι αυτή που  ακολουθεί τα βήματα μου . Και ειναι αυτή που ηρθε για να μείνει .....!!!  Χρόνια  Πολλα  Περού  !!!
                        κυρ...σαμ...