.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Ειιι .. ! Σεις οι απ έξω μ ακούτε .??

Ειναι κάτι στιγμές  που η φωνή του ανθρώπου  γίνεται λάφυρο  της σαρωτικής  διάθεσης του αέρα . Φωνήεντα, σύμφωνα , φθόγγοι ,  σημεία στήξης , απορρυθμίζονται κι έτσι το νόημα των λέξεων  διαθλάται .  Κάποιες άλλες στιγμές  όμως  η δύναμη του περιεχομένου και των εννοιών   παραμένει αλώβητη  και σθεναρή  σε κάθε λογής  τυφώνα .  Τά λόγια του αέρα  μεταλάσσονται σε λόγια του .. α-γέρα ! Η διαφορά στον τονισμό  αυτομάτως  γεννά αισιόδοξους συνειρμούς (  α- γερά ).
    Οταν η φωνή του ανθρώπου φιλτράρεται  << .. ανάμεσα  στις  γραμμές >>  που οριοθετούν  φυλακές  της Αργολίδας  τα λόγια αποκτούν ιδιέταιρο βάρος και αξία , η χρησιμότητα τους  εχει αποδειχθεί  πως αγγίζει τον κόσμο της φυλακής . Το ερώτημα ειναι κατά πόσο αγγίζει και την έξω κοινωνία ! Κι  εδώ ειναι αναγκαία  και μάχιμη  ευχή  μας !
     Φοιτητές και φοιτήτριες   που βρίσκονται στο Μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών  του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου  Σχολής καλών τεχνών , τόλμησαν ερευνητική βουτιά στην ιστορία των φυλακών  Αργολίδας .   Κολύμπισαν στα βαθιά νερά της έρευνας , κι έφεραν στην επιφάνεια  μνήμες , στιγμές , πληροφορίες , από το απώτερο παρελθόν των φυλακών της Αργολίδας  αλλά και την σκληρή  καθημερινότητα των κρατούμενων ! 
   <<  Ανάμεσα  στις γραμμές .. >>  ξεπηδούν μνήμες , πολιτισμός , κι εκπαίδευση   των εγκλείστων ανθρώπων   που απαρτίζουν την μικροκοινωνία των φυλακών .   Των ανθρώπων που για κάποιο λόγο , κάποια στιγμή  της ζωής τους  έσπασαν το φράγμα της νομιμότητας  !  Στιγμιαίο  λάθος ??  Ισως .. !
    Θαρρώ  πως εμείς που αυτοχαρακτηριζόμαστε  << εξω >>  κοινωνία  χρειάζεται  να διανύσουμε  την απόσταση  απο το ύπάρχω  στο συν-υπάρχω !!!  Οι έγκλιστοι των φυλακών ειναι κάτι παραπάνω  από τους ανθρώπους  της διπλανής  μας πόρτας .. ! Υπάρχουν πλην όμως  δεν συν-υπάρχουν .. ! 
      Δεν  ξέρω πως και γιατί κάθε φορά  που  παρόμοιες αράδες  σουλατσάρουν  στις λευκές σελίδες του σημειωματάριου μου , μια δέσμη ηλιοβολής  αφήνει την σκιά της  και συνοδεύει την σκέψη μου .  Ανάμεικτα συναισθήματα φτερουγίζουν  απανταχού  σαν αποδημητικά πουλιά  που ασθμαίνως  αναζητούν την άνοιξη τους . 
    Ειχα την τύχη να μοιραστώ την ξεχωριστή συγκινητική  ατμόσφαιρα οπως αναδύθηκε στο Βουλευτικό  Ναυπλίου  από τους φοιτητές και φοιτήτριες  των μεταπτυχιακών σπουδών  του  Πανεπιστημίου  Πελοποννήσου - Σχολη Καλών τεχνών ..  Αυτός ειναι ο λόγος και η αφόρμηση  για  να ανασύρω από την μνήμη μου  και να μοιραστώ μαζί σας  απόσπασμα από ανέκδοτη συλλογή :
  ....  Μου πέρασε  από  τον νού να μπολιάσω το φευγα του μυαλού  με τη μοναχική  ηλιαχτίδα . Την ηλιαχτίδα  που τρυπά  τις ριγωτές  ραβδώσεις . Κάποιοι τις λένε κάγκελα .  Συγκεκριμένη  στιγμή . Συγκεκριμένη ώρα  και τσουουουυυπππ !  Η  ηλιαχτίδα !  Γύρευε  από που έρχεται  και τι μαντάτα  κουβαλά  η λαμποκοπή της . 
     Ερχεται και τρυπώνει  την ίδια στιγμή , την ίδια ώρα .  Μοιάζει σαν λεωφορείο  που συλλέγει  αόρατους  επιβάτες . Ερχεται και φλερτάρει  με τις σκιές  μας . Μολύνει με κάποιο τρόπο  το πυκνό σκοτάδι  που πνίγει  το κελί μας , με ολίγα γραμμάρια ελευθερίας . 
     Αφήνομαι με την φαντασία μου . Επιβιβάζομαι στην  λαμποκοπή  της και ταξιδεύω  στην σφαίρα του έξω  κόσμου . 
     Μυρωδιές, καινούργιοι θόρυβοι , ηλιοβασιλέματα , σιωπές , χρώματα , φωνές, γέλια , κλάματα , χαρές, λύπες , ΖΩΗ .. !!!  Μια  εξ  αποστάσεως  σπουδή . Νεκρωμένες  οι αισθήσεις  και πως  ν  αντέξω  τέτοιο μποτιλιάρισμα . 
   Την ίδια στιγμή απ΄΄εξω  οι θόρυβοι  της πόλης  και τα γκάζια  των αυτοκινήτων  ορμούν σαν υπότιτλοι  σε βουβή ταινία  με τίτλο  .. Ειιιι  !  Σεις  οι  απ  έξω ..  μ  ακούτεεε .. ??? 
                                                                                   ...κυρ.....  σαμ ....
     

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

Γιουσουρούμ εντός μας .. !

 Παγώνω  την εικόνα  με τα σκαλοπάτια  προτού τσιγκλίσουν την εκκολαπτόμενη  υψοφοβία  απομεινάρια στα κατάβαθα  του νου ,  ενοχλητικά φτερουγίσματα  μια  λαθραία εισβολή  στις παρυφές του μυαλού .  Ωστόσο αφήνω τον δρασκελισμό μου να κουμαντάρει  την ισορροπία  της βάδισης , και μηδενίζω  την διαδρομή , η οποία με βρίσκει   στην πλησιέστερη  παλαιικού τύπου  βαριάς κοπής  ξύλινης πόρτας .
     Ακούω φωνές  και δεν χάνω την ευκαιρία . Στέκομαι  στο πλατύσκαλο  σε θέση οκλαδόν  και σαν μωρό  που το σερβίρει  άστοργη μάνα  σε πόρτα  ξένη περιμένω την τύχη μου . Ακούω φωνές να τέμνονται στον αέρα :
   -----  Κάτω από τον ίδιο ουρανο ...
   -----  Τι  κάνω εγώ ... ?
   ----- Τι  κάνεις  εσύ ..?
   -----  Τι κάνει  ο διπλανός ..?
     ----- Τι  κάνουμε ολοι οι άνθρωποι  και φουντώνει η οργή ??
    ----  Απόψε οι εφιάλτες  εχουν ρεπό ....
   -----  Πως  εισαι  σίγουρη ??
  ------    Το  νιώθω μέσα μου οι ευχές μου πιάνουν τελευταία ...
  -------   Ελπίζω να μην διαψευθείς ...
      Φωνές ανάκατα  στον αέρα και απο πίσω  σε δεύτερη ανάγνωση  μια μελωδία ασθμαίνοντας  προσπαθεί σαν μουσικό χαλί μήπως και απορροφήσει το χάλι  που γεννά  η εν λόγω αερομαχία των λέξεων .
    Στιγμές  συμπυκνωμένες  βγαλμένες  από ληγμένα ανεμολόγια  εξ  ου  και το σφαγείο  εννοιών και νοημάτων .  Τώρα  ειπα  σε λίγο ξε- είπα . Στιγμές συνεπιβάτες  σε μικρόσωμο  κιβώτιο  αποκαλούμενο ασανσερ.  Στο  πάνω  κάτω της διαδρομής  αμήχανα βλέμματα  εγκλωβισμένα στην βιασύνη  του χρόνου.  Δευτερόλεπτα σιωπής  μεσολαβούν  εως ότου  διασταυρωθούν  στον αέρα .  Το κλειστοφοβικό ασανσερ  εκτελεί την εντολή  και οδευει προς τα κάτω .  Βυθίζεται αγκομαχώντας  όχι  από το αθροιστικό  βάρος μας ,  αλλά από το  ελάχιστο  χρονικό περιθώριο , τόσο  όσο   που  να  δικαιολογεί  την πολύπαθη ρήση ... δεν έχω χρόνο ..!
    
  Τι  να  πείς ?? Και πόσα να ενοήσεις ??  Και ύστερα  συχνά πυκνά δυστυχώς πέφτει η κακοτράχειλη  είδηση  αυτοχειρίας με τον εναν η τον άλλο τρόπο .  Είδηση που μας σοκάρει αλλά ταυτόχρονα  ως κοινωνία μας  στέλνει  μπρος στον καθρέφτη  της αλήθειας ! Ωρες καθρεφτιζόμαστε  και προβάρουμε το ένδυμα της πιθανής ευθύνης μας  μήπως και  εντοπίσουμε  τα αίτια τις αφορμές  και τα γιατί  που  δίνουν τροφή  σε  θλιβερές ειδήσεις .
    Ομως  σαν έρθει το πρωί με τον ήλιο μπροστάρη , όλα μυρίζουν αλλιώς , εντός και εκτός των τειχών  ολο και κάποια  πολιτικά παιχνίδια , κάποιοι αθώοι θάνατοι , προκύπτουν .. !  Εμείς πια λες και γινόμαστε ατρόμητοι  Ινδιάνοι , που περιμένουν στην όχθη του ποταμού  μέχρι να δουν  τα πτώματα των εχθρών  τους να περνάνε . Το πρωί όλα μυρίζουν αλλιώς , ενω την νύχτα .  Την νύχτα έ(ρ)πονται  πολλά  Μες την σιγαλιά της  τρυπώνει  η καθημερινότητα , λιωμένη  από το σεκρέντο  της αφασίας . Τι  ειναι σωστό και τι λάθος !  Το παζάρι  σκληρό . Και οι αλήθειες  στιβαγμένες  σε μπόγους  , σε υπόγεια , σε υπόστεγα . Ολο αυτό το μαυρόασπρο  κοχλάζει  βγάζοντας  υδρατμούς  ασυνενοησίας από την  γλώσσα της Βαβυλωνίας .. ! Γιουσουρούμ εντός μας ! Ολα κατακρημνύζονται , αναπόφευκτα  θραύσματα  ραγισμένα φωνήεντα  κυριαρχούν στον λόγο  και παράγουν  εναν ιδιότυπο ... τραυλισμό .. !
     Για δες πως μια σταλιά διαδρομή  στο κλειστοφοβικό  ασανσερ  γίνεται  σταλαγματιά  και ξεχυλίζει  καλή ώρα  σαν την άφρη της μπύρας . Τα  πάνω κάτω της διαδρομής . Τα πάνω κάτω του ποτηριού .  Ετσι συμβαίνει συνήθως.

  Την  νύχτα  όλα καταλαγιάζουν / λέξεις  φυτρώνουν στην μπάρα /  με αλκοολ και τσιγάρα / στα μάτια σου διαβάζω / ίδιες άυπνες λύπες /  καίνε τα τι και τα πως / αστράφτει  άπλετο φως / ...
                                                                                            ...κυρ...  σαμ...

Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

..Συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων ... !!!

    Το φως, ο χρόνος ,  τ  όνειρο  κατά καιρούς  σμίγουν σε σταυροδρόμια πανικού .  Φυτρώνουν  σε άδολα εδάφη  αγωνιούν  για την μακρόσυρτη  διαδρομή  του ήρωα  που  διακατέχεται από εναν έντονο  οραματισμό .   Από μικρό, παιδί  ηταν επιρεπης  στο << αφρώδες >>  φευγειό !
     Συ(γγ)ραφή  οραμάτων ... Ορατών και αοράτων .. !  Ενδεδειγμένος τίτλος που κερδίζει  την εμπιστοσύνη  του . Το δυνατό αεράκι  λες και  διασαλεύει τήν σκέψη  και οι ιδέες  γίνονται σαίτες χάρτινες . Πειθαρχημένο  σμήνος  που πετά πάνω από  λησμονημένα  ονειροδρόμια !  Σμήνος που πετά πάνω απο ανθρώπους βουτηγμένους στην προσφυγιά .  Πρωταγωνιστές στ  όραμα κομπάρσοι στην ζωή .  Παρόντες στον μόχθο  και στον πόνο , απόντες  στο δια ταύτα της ζωής .  Παρόντες  σε μια αέναη  γεωγραφία  με θάλασσες , ποτάμια ,  και βουνά .  Μα ειναι βέβαιο πως το μεγαλύτερο βουνό  το κουβαλούν μέσα τους . 
     Ανθρωποι  βουτηγμένοι  στην αναγκαστική φυγή .  ¨Ανδρες , γυναίκες , παιδιά , όλοι τους απόντες  στο δια ταυτα της  ζωής .. ! Αλήθεια ειναι κρίμα μια σταλιά κόσμος και να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε  ώστε να πρυτανευσει η  ειρήνη ... !  Η  ειρήνη μέσα μας , αλλά και έξω ..! Βαθιά στα οράματά μας , ορατά και αόρατα  ν αποτελέσει συστατικό βασικό  για την γόνιμη συνύπαρξη του ανθρώπινου είδους ..!  Κι  ενώ ο νούς μου σουλατσάρει  σε αυτόν τον δαιδαλώδη  προβληματισμό ενα  αναπάντεχο γεγονός  μου τραβά την προσοχή και  σχεδόν μου<<υφαρπάζει >>  το μολύβι από το χέρι . Σταματώ για λίγο  κάνω τρόπο τινά ανακωχή ολίγων δευτερολέπτων  στην  π- λέξη  ..!!!  Εξω   ένας παρατεταμένος ήχος σειρήνας  τεμαχίζει την ηρεμία της νύχτας , αυγαταίνει  την ανησυχία μου ,  και αυτός ειναι ο λόγος  που τα επόμενα λεπτά  με βρίσκουν  στο μπαλκόνι . Ορθιος παρατηρώ  την κόκκινη  λυσαλέα κουκίδα  , την βλέπω  ν  απομακρύνεται ώσπου  ο ήχος της  απαλαίνει  βαθμιαία χάνεται και σωπαίνει εντελώς .  Μια  ευχή  κατρακυλά :  << ολα  να πάνε καλά .. >> και διάφοροι  συνειρμοί  περιτυλίγουν  τους συλογισμούς μου . 
     Βέβαια  ο χαρακτηριστικός  ήχος --- σε  άλλη  έκδοχή --  σειρήνας  μας παραπέμπει  και στην γωνιά της γης  όπου  συνάνθρωποι μας δυστυχώς  βιώνουν  εικόνες πνιγμένες  στο ποδοβολητό  του θανάτου .  Στ  απομεινάρια της φωτιάς , σε συντρίμια βομβαρδισμού , στα παιχνίδια του οικονομικού πολέμου , στην λαίλαπα της απληστίας !  Εικόνες καρποσταλ  με μαυρόασπρο   περιεχόμενο  και υπότιτλους  διόλου  ευανάγνωστους  από την αιθαλομίχλη  των επιθέσεων !
     Στο πρόσωπό μ ου εμφανή τα σημάδια θυμού και οργής , προσπαθώ ν απεμπλακώ   και  τραβώ γραμμές , δοκιμάζω  σκίτσα  ειρήνης , καρποσταλ  χαράς .   Επιστρέφω στην π-λέξη ! Επιστρέφω  στην συ(γγ)ραφή οραμάτων, ορατών και αοράτων !!!
                                                                                                                    .....κυρ..... σαμ.....

Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

..Τα όμορφα όνειρα σε όμορφες θάλασσες , ομορφα πνίγονται ...!

    
        Τραβώ το συρτάρι και με το χέρι μου  ψάχνω τα σκόρπια  χαρτιά , κάπου στο βάθος ξετρυπώνω  ξεθοριασμένους αριθμούς  με μολυβένια γραφή και διευθύνσεις πασαλιμένες  με την λάβα του χρόνου . Ακριβώς από κάτω  φάκελοι φρέσκιας κοπής  με υποσημειώσεις  οπως : .. <<  Ιατρική γνωμάτευση ..>>  .... << ... Ιστολογική .. >>   <<  προ  εγχείρησης ,  μετά εγχείρησης .. >>  και άλλα παρόμοιου περιεχομένου  επίσημα ενημερωτικά  διόλου ευχάριστα  έγγραφα . Συνοθύλευμα  αναγκαίων  εξετάσεων ..
     Η παλάμη μου χωμένη και χαμένη  στην προσπάθεια ανα-σύνταξης  της σειράς τους . 
Τα  μπρός --πίσω , τα πίσω --μπρός μια ροή  ξεχωριστών στιγμών ,κομβικών θα έλεγα για την πορεία της υγείας μου .  Καιρό  τώρα  τριβελίζει  μέσα μου μια βαθιά επιθυμία  ν ανασύρω σκέψεις  και ν ανασυρθώ  από τον πυθμένα τους  στην επιφάνεια .  Το συνηθίζω  άλλωστε  ν  αλλιεύω  στιγμές , εικόνες ,  και συμβάντα ζωής , πλεούμενα  σε όμορφες θάλασσες  που ρέουν εκ βαθέων ψυχής ..!
    Διπλώνω την υπομονή μου  προσεχτικά  μη και ο θόρυβος ξυπνήσει  τυχόν σύννεφα αμφιβολλίας  και γκριμάτσες φόβου υπό διάθλαση .  Ανα-διπλώνω  χάρτες διαφυγής προς τον ήλιο τα χρώματα , την φύση , το χαμόγελο..! Σε λίγο εντελώς μηχανικά  σπρώχνω και κλείνω το συρτάρι.   Εξω ο βηματισμός της νύχτας  πριμοδοτεί  με ανησυχία τα παραμελημένα αδέσποτα ζωάκια . Μέσα ο Περού  μικρόσωμο χαριτωμένο σκυλί , πιστός και αληθινός οικογενειακός σύντροφος ανταποδίδει με σινιάλο φωνής την συμπαράσταση του . Ενώ πιο  μέσα , εντός μου , καινούργια σελίδα, καινούργιο βιβλίο ανατέλλει  και στο βάθος  η ευχή : .. Αντε  απ   εδώ   καρκινάκι μου ..!!! Για πόσο άραγε ???  Δεν έχει σημασία ...!
    Συχνά πυκνά  μας περικυκλώνουν  γεγονότα  που διεκδικούν  τον τίτλο  του απρόοπτου, γεγονότα τα οποία κάνουν χρήση  την αιχμηρή αυτήν ιδιότητα του ξαφνικού , διαταράσουν  τον ρούν  της προσωπικής μας ζωής .  ¨Οταν όμως  κολυμπάς  σε θάλασσες  οπου το συναίσθημα του φόβου , η αγωνία για το επόμενο τρίμηνο , σε συνδιασμό με τα  χνάρια που σου αφήνει  το στάδιο της χημειοθεραπείας , σμίγουν σαν κοκτειλ  που καίει στον ουρανίσκο  σου .  Ναι ειναι αλήθεια οταν συμβαίνουν όλα αυτά  η θεώρηση της  ζωής αποκτά  ευλίγιστη  οπτική γωνία . 
     Νομίζω πως εχει απόλυτο δίκιο  η άποψη  Ογκολόγου  την οποία ξεχωρίζει η  Ρέα  Βιτάλη  στο άρθρο της με τίτλο .. <<..Η  τελευταία χημειοθεραπεία ..>>:.

     <<......   Ο  καρκίνος  ειναι μια σειρά ευκαιριών ,μακάρι να μην γίνει σειρά χαμένων ευκαιριών ...  >> 
      Και τώρα που βάζω σε τάξη  αυτές τις αράδες  καμπανίζουν στο μυαλό μου  οι φιλικές και καλοπροέραιτες  παροτρύνσεις και προτροπές  φίλων και συγγενών  :  <<  .. Μή τα βάζεις κάτω .. >> ... <<  Ψυχολογία ειναι το παν .. >>  << ... Να  θυμάσαι πως κάθε στάλα  φάρμακου ειναι για το καλό σου .. >>  Και άλλες διάφορες συμβουλές , η κάθε μια  με ξεχωριστο βεληνεκές .  Ευχές βέβαια  από ανθρώπους  ευτυχώς  << εκτός χορου >>  !  
    Οι  δε  γιατροί  να υπενθυμίζουν  τ  αυτονόητα,  δηλαδή  << .. Μακρια από  ανούσια πράγματα .. >> ...  <<  Ηρεμία  πραότητα .. >> ... <<  ποιότητα ζωής >> .. <<  περί  μη συγκίνησης .. >> .. <<  Αγάπη μόνο ρεεε .. >> .  Αυτονόητες αλήθειες , που η σπορά τους  καθοριστική αναγκαία και χρήσιμη , τίθεται σε ισχύ ,η  τουλάχιστον θα  πρέπει να τίθεται σε ισχύ από γεννησημιού μας .  Ιδανική περίπτωση οταν και όπου συμβαίνει .. !  Ονειρο ?? Πραγματικότητα ?? Ουτοπία ?? Ισως !!!
     Ομως τα όμορφα όνειρα  σε όμορφες θάλασσες , όμορφα πνίγονται ... !!!
                                                                                             ....  κυρ...  σαμ..
   

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

.. Η ζωή μας σε λεπτή .... λούπα .. !

       Η  λεπτή  μύτη του μολυβιού σαρώνει στιγμές ,χρησιμοποιώντας την λέξη βαγόνι  << λεπτή >>  αναρριχάται σαν οδοντωτός σιδηρόδρομος  πατώντας  στα χνάρια που αφήνει  η
 λεπτή  γραφή πάνω στην λεπτή  οριζόντια γραμμή με αφορμή  λεπτό θέμα . Θυμός και οργή  μίγμα που σπαρταρά καρφιτσωμένο  με λεπτή κλωστή  σε φρεσκοβαμένο  τοίχο .  Η λοξή ματιά του ανυποψίαστου διαβάτη  σπάει την λεπτή ισορροπία , και  θρυματίζει  την βιασύνη του .
     Τα λεπτά κυλούν  από τους λεπτούς λεπτοδείκτες  του ρολογιού . Η ώρα περνά το ίδιο και οι λεπτοί  άνθρωποι  περνούν και πιάνουν θέση στην λεπτή  λωρίδα της πλατείας .  Εκεί όπου δεσπόζει  η λεπτή προτομή του ευεργέτου της πόλης .  Εκεί  όπου  ξεχωρίζει  μια λεπτή  επιγραφή  με λεπτά  γράμματα προιόν  οργής  και θυμού , ντυμένη με λεπτή περιβολή  στοχασμού .. :  << ... Η  ζωή μου  σε λούπα ξεκινάει με γκάζι τελειώνει με στούκα ... >>.  Και οσο να πείς  το << κρυμμένο  κείμενο >> που ρέει πίσω από το προ-κείμενο  προσδίδει  λεπτή οπτική γωνία αλλά και α-γωνία στην σκέψη  των περαστικών . Ερμηνείες και ερωτήματα  με ποικίλο  και συνάμα λεπτό  ενδιαφέρον  σμίγουν στ  ανθρωποπηγαδάκια , και δίνουν  εναυσμα για το ξεκίνημα της κουβέντας . Μία λεπτή κλωστή τυλίγει και ξετυλίγει   την ροή των συμπερασμάτων , καθώς και την λεπτή γραμμή των διαφωνιών . Σφυρίλατη σιωπή  δοκιμάζει τις αντοχές στο περπάτημα πάνω στην λεπτή  κλωστή  με την λεπτή εκκολαπτόμενη  ισορροπία .    Βουτάω βαθιά  στην λεπτή  σειρά των γραμμάτων  του λεξικού  και αντλώ  σχετικές πληροφορίες ....  Λούπα :  Ειδικός μεγεθυντικός  φακός που χρησιμοποιείται  στην τυπογραφία για τον έλεγχο των εκτυπώσεων . Στούκα:  Πολεμικό αεροσκάφος κάθετης  εφόρμησης . 
       Σχηματίζω μια λεπτή σκέψη  τόσο λεπτή ώστε να χωρά  στην λεπτή  τρυπιδούλα της βελόνας , και προσπαθώ -- οσο μου το επιτρέπει η όραση -- να την περάσω με την πρώτη . Ξεκινώ το λεπτό << κέντημα >>  των λέξεων  και φράσεων . 
       Ο  ανα-- γραμματισμός  των προτάσεων  και το παχύρευστο υγρό  του νοήματος περιλούει την λεπτή επιφάνεια  του συνθήματος και  εν--σαρκώνει  διαφορετικές λεπτές απο- χρώσεις που προκύπτουν κάθε φορά που λέξεις κλειδιά αλλάζουν θέση  προκαλώντας λεπτή απόκλιση  στην ζυγαριά των λεπτών νοημάτων . Λέξεις κλειδιά οπως ...  Ζωή ... Λούπα ... Γκάζι ... Στούκα ...
      Και οταν καμιά φορά φυσήξει ανεμοστρόβιλος τότε ειναι που ο  ανα-γραμματισμός  θα διασαλεύσει την ισορροπία  της ερμηνείας του λεπτού περιεχομένου .  Και τούτο γιατί πως να το κάνουμε ..αλλιώς  ειναι ... Η ζωή μου με στούκα  ξεκινάει με γκάζι  τελειώνει με λούπα ...  και αλλιώς βέβαια ... << Η ζωή μου σε λούπα ξεκινάει με γκάζι τελειώνει με στούκα .. >>  Λεπτές ισορροπίες πάνω σε  λεπτές  σκέψεις ! 
      Η ζωή μας  σε λεπτή  ..λούπα , μεσοπέλαγα  αρμενίζει και αναμετριέται πεισματικά με τα κύματα της καθημερινότητας . Αυτή η λεπτή  σπειρωτή   διαδρομή  μας δίνει άφθονη  τροφή για σκέψη , διαφορετικά   αν προτιμάται  << δουλειά >> για το   σπίτι , οπου σπίτι το προσωπικό  κρυσφηγετο μας .
      << Ζωή .. >> ... << Λούπα >>  .. << Γκάζι ...>> ... << Στούκα >> , κωδικοί που ανοιγοκλείνουν  το νεύμα του συν--θήματος ! Μέρος επιτραπέζιου παιχνιδιού λίγο πριν την λεπτή τοποθέτηση  στο παζλ των λεπτών ισορροπιών .. !!!
                                                                                     ..κυρ....  σαμ....

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Α-- τιτλο ... !!!


........  και ύστερα  τα νέα έρχονται απανωτά /...δεν ειναι αστεία  μήτε χωρατά /  δεν  ειναι οι  ριπές που μας σκοτώνουν /  ειναι ειδήσεις  που  μας πληγώνουν / . Μπαίνουν  εντός / μας  βγάζουν εκτός/  στην πορεία του αιώνα / ζούμε μόνιμα χειμώνα .. / ..
                                                                                          ...κυρ...σαμ..