Θεατροδρόμιον εν Ναυπλίω: Κείμενο για να το ζωντανέψεις, κείμενο για να το ζ...

Θεατροδρόμιον εν Ναυπλίω: Κείμενο για να το ζωντανέψεις, κείμενο για να το ζ...: ............. ............... ............. ..................... Κείμενο για ν α το ζωντανέψεις, κείμ ενο για να το ζήσεις... Πόσο ...

......δρόμοι του θεάτρου...δρόμοι ανοικτοί ......!

...Γλάροι παντού .. !!!

...Στην τρίτη γραμμή των σημειώσεων μου  σηκώνω το βλέμμα ! Γλάροι παντού στον ορίζοντα . Πάνω και πλάγια απο τον  τεράστιο Πύργο .Χωρίς να το θέλω αφήνομαι  στο εναέριο  λίκνισμα τους , και ειναι τέτοιο που θαρρείς το φτερούγισμα τους βγαίνει  κυκλωτικό , βγαλμένο απο  καλούπα χαρταετού ! Ξετυλίγει ρυθμικά αόρατη κλωστή , και τυλίγει τον αγέρωχο και ταυτόχρονα α-τάραχο   Πύργο !!! Κωνσταντινούπολη  σεργιάνι  στον Πύργο του Γαλατα !
   Γλάροι παντού ! Επιστρέφω στις σημειώσεις μου , Οι φωναχτές σκέψεις  στριμόχνωνται στην έξοδο , το από-γιομα στην Πόλη πρωτόγνωρη εμπειρία ,πως  ν αποσώσεις  και την τελευταία ρανίδα χρωμάτων ,ηχων , εικόνων ??
    Πάνω σε αυτοσχέδιο πεζούλι κατι σαν σκαλοπατάκια  ακουμπω το χάζι μου ,  και στηνω καρτερι στο επερχόμενο ηλιοβασίλεμμα !! Οι γλάροι επιμένουν στα εναερια οχτάρια , χωρίς τυμπανοκρουσίες πλαγιοσκοπουν  φωτογραφίζοντας τους θαμώνες  των καφενέδων  !
   Ασυναίσθητα   το μολύβι βουτά  στο λιωμένο από-γιομα  αλλιώς  πως να εξηγήσω  το φτερούγισμα  λέξεων ,φράσεων , και φωναχτων σκέψεων ?
   ...Δάνειες σκέψεις  και φτερούγισμα
      αδειες λέξεις  σε ξεμούδιασμα
     Γλάροι  ζυγιάζουν την ζωή τους
    το πέταγμα η αμοιβή τους.
    Γλάροι  σε ρότα καραβιού
    λάβροι  για δίκιο του αλλουνού
   Μάγοι που κρατούν δώρα
    μάχιμοι  μα πιάνει μπόρα .
                  ....κυρ  ...  σαμ ...

.....και διακριτικά αφήνομαι στο νήμα ... !

... Οι  μέρες κυλούν ! Γεννούν  α-προσδιόριστους θορύβους , λες και σκάβουν  υπόγειο τούνελ !  Με κουτάλια και πηρούνια  , αλλά και μ αιχμηρά  σύμφωνα , φωνήεντα, λησμονημένα  από  λεξικο-μαχίες με ημιθανή  νοήματα ... λάφυρα της life styl  εποχής .
   Οι μέρες σκάβουν υπόγεια διάβαση , πασχίζουν να ολοκληρώσουν την απο-δραση τους απο τ ανυποψίαστα ημερολόγια που κοσμούν  εναν  δαιδαλώδη  διαδρόμο .  Καί στην άκρη του διαδρόμου  με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο , στέκομαι για λίγο . Παρατηρώ . Γύρω μου  πολυκαιρισμένες σημειώσεις ληγμένες βουτηγμένες στην χρονό-σκονη ,ηρωες  και αντιήρωες πνιγμένοι  στην χρονό-σκονη  συνομιλούν  αλλοτε ,ψιθυριστα αλλοτε φωναχτά ..  Νιώθω τον τοίχο ν απορροφα  την κούραση μου . Ξεκολλάω  και διακριτικά  αφήνομαι στο νήμα , προχωρω ...προχωρώ.. προχωρώ ..!!!
Οι μέρες κυλούν , οπως  και η περπατησιά   διανθισμένη  με τις ορέξεις  του νήματος ...
                                                                                 ...κυρ...σαμ                                              

Κοινος Λόγος .... Ελλης Παπαδημητρίου

.....  Οταν  αφηγήσεις , εξιστορήσεις , αναπηδούν  απο λιμνάζον  συλλογικό αίσθημα  οι γευσεις  που αναβλύζουν  αναζωπυρώνουν   ιστορικές μνήμες ! Πόσο μάλλον  οταν  αφορούν  τρείς κορυφαίες  στιγμές  της επώδυνης  ιστορίας  του ελληνικού  εικοστού αιώνα !
     Πρώτος  πόλεμος -- Μικρασία . Δεύτερος πόλεμος -- Κατοχή .. Τέλος  ο Εμφύλιος .

          ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΑ  ΙΣΤΟΡΙΑΣ
        Ιωαννα  Πετροπούλου -- Ιστορικός

<<......   Οταν εκδόθηκε   ο  Κοινός  Λόγος   δεν προοριζόταν  για το σανίδι του θεάτρου .  Αρχικά , πριν ακόμα γίνει βιβλίο , ηταν  ενα αδιαμόρφωτο  προφορικό  υλικό , αφηγήσεις ζωής ανθρώπων  που ειδαν και έζησαν πολλά . ¨ομως  κάποιος κάποτε, σκέφτηκε να περάσει σε μια κόκκινη κλωστή  αυτες τις διάσπαρτες μαρτυρίες , να τις αποτυπώσει  πρωτοπρόσωπη γραφή , όπως τις άκουσε , δίνοντας τους σχήμα και νόημα . Αυτός ο << κάποιος >>  ηταν μια γυναίκα , η Ελλη Παπαδημητρίου . Στην δεκαετία του 1950 , ενορχηστρώνει  σε ενιαίο  σύνολο το υλικό , ενω το 1964  το εκδίδει  σε βιβλίο τιτλοφορώντας  το  Ακούμε  τη φωνη σου πατριδα . Ο τίτλος Κοινός Λόγος προέκυψε  σε  μεταγενέστερη  έκδοση , την περίοδο  της απριλιανής δικτατορίας  το 1972.  Η Παπαδημητριου εμπνευστηκε  εναν ιστορικό  καμβα  για να εντάξει τα συγκροτημένα σε σώμα κείμενα  με εσωτερική λογική και συνοχή .Το τελικό άθροισμα  απομνημονεύει τρείς κορυφαίες  στιγμές της επωδυνης πορείας  του ελληνικού  εικοστού  αιώνα ...... ! .... >>
   (  Μέρος από  προτεινόμενο  υλικό εργασίας  του ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ  ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ,  τ οποίο   αναζητα  συνένοχους  και συνδημιουργούς  για καινούργιες  θεατρικές αποδράσεις ... )
                                                                                                   ...κυρ....σαμ...

...Ως πότε ομως .... ???

....Και τώρα που παρατηρώ  τους τοίχους   του δωματίου ,εκτός  από την υγρασία της μέρας  που σχηματοποιεί  ανάγλυφους  γεωφυσικούς  χάρτες ,  διακρίνω  επίσης  ανάγλυφο  διασκορπισμένο  θυμό   και οργή  συναισθήματα  ξεβρασμένα   σε  παράλιες   ακτές ...!!!  Στιγμές   βυθισμένες    και μπολιασμένες   με την αγωνία  συν-ανθρώπων μας  και την λαχτάρα για  ειρηνική ανάσα  και ζωή  απαλλαγμένη από  παρενέργειες  πολέμου ....!  Ακούω  τον πλαφασμό των κυμάτων , φωνές , κλάματα ,  και τον ηχο  της κινητήριας μηχανής  του φουσκωτού  να διαπερνά  τον τοίχο  και σαν κρουστό  οργανο  να  προσδίδει   τέμπο και ρυθμό  στην εφιαλτική  διαδρομή ... !
    Ο  αγέρας  φυσά  , η αλμύρα  της θάλασσας   αδύναμη  να  νοστινέψει  το << γεύμα >> της  αναγκαστικής  φυγής  !  Στρέφω  το  βλέμμα  μου  ,  ανοιγοκλείνω τα μάτια !  Το μαυρόασπρο κλικ  διόλου  δεν  αποδυναμώνει  την ενταση της  εικόνας , αντίθετα  ζουμάρει  στα  κουρασμένα  προσωπα  με  τον αφτιασίδωμένο  πόνο   . Λαξευμένη ζωγραφιά .  Μάσκα θεατρική . Το έργο δυστυχώς  επαναλαμβάνεται ...
   Αλλάζω  πλευρό  στην σκέψη  και ακουμπω   στις  διαθέσεις του μολυβιού , διαταράσω   το αβατο  της λευκής  κόλλας . Αχαρτογράφητες   διαδρομές  αποτυπώνονται  σε κυματοειδή  γραφή  , αναγκαστική φυγή  με σανίδα  σωτηρίας  την   ελπίδα και τ  όνειρο !!!  Ανθεκτικές  λέξεις φράσεις  που ανθίστανται   στον πνιγμό   κόντρα  σε φουσκωτά   πλεούμενα  και κύματα  της απανθρωπιας  και θανάσιμης  απληστίας ...!!! Ως  πότε  όμως .... ???
                                                              κυρ... σαμ ...

...Ο ιστορικός καφεδακος ο ΝΑΙ και ΟΧΙ...!!!

 .....  Εδώ  που  τα  λέμε  ποτέ  αλλοτε  ο  ιστορικός  καφεδάκος  ο  ΝΑΙ  και ΟΧΙ  δεν  γνώρισε   τόση  δόξα  τόση  αίγλη  !!! Συνειρμοί  και  ποικίλα  σχόλια   προβάρουν  το  ανάλογο  ρουχο   μπροστα   στον καθρέφτη  της  κοινωνίας , φτιασιδώνονται   ετσι  ωστε  ν  αρέσουν  στα  ιντερνετικά < ανθρωποπηγαδακια >  .  Μη  πάει  ο  νους  σας   σ  εκείνα  τ  αυθόρμητα   ζωντανά  ανθρωποπηγαδακια   που  < φούντωναν >  στο  υπόγειο της  πάλαι  ποτέ  πλατείας Ομονοιας οταν οι φωνασκίες , οι διάλογοι , μπλεγμένοι με  τους  ηχους   της καθημερινότητας  , και την βιασύνη  του πλήθους  συνέθεταν   μία  κάθετη  γραφή   καδραρισμένη    από  περαστικούς  διαβάτες  διαφορων ηλικιών  και  επαγγελμάτων . Θα  έλεγε  κανείς  πως  ηταν  κάτι  σαν  τα  λεγόμενα πάνελ , αλλά πάνελ  του δρόμου .  Και  μη  θαρρείτε  πως δεν υπήρχαν  και οι διαφημήσεις !!! Τόσοι  λαχειοπώλες . το αλησμόνητο σαλέπι  , και  φυσικά  ακροβολισμένοι   στις κυλιόμενες  σκάλες  νεολαίοι με την εφημερίδα  η το περιοδικό  να διαλαλούν την πνευματική πραμμάτεια  των απόψεων  και των επιχειρημάτων τους !  Μυρωδιές  και  χρώματα   που  ερχονται   στην ροή  της  μνήμης   καθως  ο  ιστορικός  καφεδάκος ο ΝΑΙ και ΟΧΙ  με  τις  αναθυμιάσεις  του  φυγαδεύει   το  μίγμα   της  προσμιξης   των συστατικών τους  που  δεν  ειναι  παρά  μια  παρατεταμένη  μη  ελεγχόμενη χαρμολύπη !!!  
                   ....... κυρ ......  σαμ .....