...ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΟΤΙΣΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ...!!!

......Και καθως ξεχωρίζω το χαρτοκυβερνείο στο γραφείο μου , σκοντάφτω σ ενα ξεχασμένο ελαφρα ζαρομένο με ρυτίδες χρόνου χαρτί. Το ξεδιπλώνω αργά-αργά....μέσα σ αυτήν την άργητα αστράφτει η στιγμή το περιεχόμενο , κοντοστέκομαι...το βλέμμα μου περνάει την σχισμή σαν κλωστή που << φλερτάρει >> την βελόνα και τότε είναι που μου΄ρχονται λόγια όπως: τ απομεινάρια των ημερών... οι στιγμές... τα θραύσματα βρίσκουν καταφύγιο στην σκόνη. Στην σκόνη του χρόνου.

...ΒΓΕΣ ΑΠ ΤΟ ΚΕΛΙ ΣΟΥ...!!!

....... Και πως ν αρχίσω πως να βγώ
γράφω στίχους τραγουδώ
να σπρώξω θέλω τον καιρό
με φθόγγο άναρθρο να πώ
για το χαμένο ηθικό και την εφηβεία

Ηχοι θόρυβοι φώτα μαζί
πωλούνται σε μισή τιμή
φυτρώνουν πλαει σε παγκάκια
χτίζουν νέα Μοναστηράκια

Καθ ενα ξεχωριστά
καρφωμένο στο μυαλό
πρώτη θέση πρώτη σειρά
και εισιτήρια δανεικά

Το κλάμα γίνεται ουρλιαχτό
σκορπά παντού φοβεία
την νύχτα π άστραψε το πως
χάνω την ευκαιρεία.

..ΣΥΜΒΟΥΛΗ -ΤΣΕΣΛΑΒ ΜΙΛΟΣ ( απόσπασμα)

.....Ναι ειν΄ αλήθεια το τοπίο άλλαξε λιγάκι : Εκεί που ήταν δάση, τώρα φυτρώσαν αχλαδιές τα εργοστάσια. Κοντά στου ποταμού τις εκβολές κρατάμε την μύτη μας. Το ρεύμα σέρνει χλώριο , πετρέλαιο κι ενώσεις μεθυλίου, χωρίς να αναφέρουμε τα υποπροϊόντα κόπρανα , κατρουλιά και πεθαμένο σπέρμα. Στη θάλασσα μια τεράστια κηλίδα δηλητηριάζει τα ψάρια, και η ακρογιαλιά, σκεπασμένη άλλοτε με βούρλα , σκουριάζει τώρα με σπασμένες μηχανές , αποκαιδια, τούβλα. Στούς παλιούς ποιητές διαβάζαμε την ευωδιά της γης και τις ακρίδες. Τώρα παρακάμπτουμε τους αγρούς:
Πέρνα όσο πιο γρήγορα μπορείς, μεσ΄ απ την χημική ζώνη των καλλιεργητών . Εντομα
και πουλιά εξαφανίζονται. Πέρα μακριά ένας βαριεστημένος άντρας σέρνει με το τρακτέρ του σκόνη , ομπρέλα κόντρα στον ήλιο. Ρωτάω: Τι νοσταλγούμε;; Μια τίγρη;;
Εναν καρχαρία;; Φτιάσαμε μια δεύτερη φύση κα τ εικόνα της πρωτης για να μήν πιστέψουμε πως ζούμε στον παράδεισο. (.....)
ΤΣΕΣΛΑΒ ΜΙΛΟΣ Λιθουανός νομπελίστας ποιητής
Πεντάλ από την Μαρία Λαϊνά - Εναρκτήριος λόγος - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 6-03-09

..ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ.... ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ...!!!

......Ξεφιλίζουμε σελίδες...τοπία..εικόνες.. στιγμές ..διαδρομές..ψάχνουμε/ μπρος...πίσω.../συλλέγουμε αφορμές/ αφορμές εισιτήρια για την οδό ονείρων.../ψάχνουμε../ Ξεφυλίζουμε με σύμμαχο τον αέρα και οδηγό τον ήλιο.../
Εναν ήλιο αφωσιομένο../ σελιδοδείκτη../ψάχνουμε..../ Μέθη μας το άρωμα της σιωπής../
..απάγγειο μας το...ακούει κανείς..!!! /
Χαρά ευτυχία θλίψη ολα ειναι δρόμος/ και η ψυχή μας λεωφόρος../ αρτηρία φυγής από τα κάστρα και τα τείχη../
...Ανοίγω τα μάτια/ μετρω τα ίχνη/ πάνω τους πατώ / ακούω ποδοβολητό/ και πίσω μου σκόνη / τ όνειρο δες πως μεγαλώνει../

( απόσπασμα από ραδιοφωνική εκπομπή ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΡΑΓΕΣ ανατολικός fm 95,8
Κυριάκος Σάμιος - Κική Νταβίλη )

<<ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ >> Μάριου Ποντίκα ...

...Ειδήσεις της διπλανής μας πόρτας και άλλα... έκτακτα γεγονότα ζωντανεύουν στην θεατρική σκηνή του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ.
Έγκριτοι δημοσιογράφοι, σχολιαστές , παράγοντες παντός καιρού , όλοι τους ηθοποιοί του
ΔΗΘΕΝΑ μεταφέρουν στο θεατρικό σανίδι την κοινωνική σάτιρα του Μάριου Ποντίκα
<< ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ >> ( αποσπάσματα ).
Χαρακτηριστικά τα λόγια του συγγραφέα Μάριου Ποντίκα : <<...Αποχτάμε συνήθειες
που δεν είχαμε την ψυχραιμία να κριτικάρουμε και σκέψεις που δεν είχαμε τον χρόνο
να φωτίσουμε. Τρέχουμε πίσω από στόχους που άλλοι μας όρισαν και θεωρούμε αναμφισβήτητα ( ποιός ξέρει απο πόσες και ποιές ανασφάλειες ) εκείνα για τα οποία θά πρεπε , ισως να αμφιβάλουμε. Δεχόμαστε μόνο και δε ρωτάμε πια. Δεν αμφιβάλλουμε...>>
Οι δοκιμές του έργου βρίσκονται σε εξέλιξη και οι παραστάσεις θα δοθουν στα μέσα
του Μαρτίου.

ΛΕΞΕΙΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ...!!!

...Κατολισθαίνει η λέξη κατολισθαίνει ο λόγος στον πυθμένα βουβής κοιλάδας....Βραχύπνοες λέξεις...λέξεις μαριονέτες που χορεύουν και αμύνονται...
Λέξεις που αναζητούν πατρότητα ολισθαίνουν από παράγραφο σε παράγραφο..!
Ζουν την δημόσια μοναξιά τους! Μέσα στο γραφείο-κρατικο- τοπίο που σαρώνει και
δολοφονεί την ουσία το συναίσθημα.
Λέξεις που λύνονται και λύνουν...! Κλείνονται και κλείνουν..! Λέξεις << δραπέτες >> από λεξικά που πλέουν σε λίμνες... αλλοτε θολές... αλλοτε απαστράπτουσες ..!!!
( απόσπασμα από ραδιοφωνική εκπομπή ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΡΑΓΕΣ .... ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ FM 95,8 - ARGOLIDA ) Τετάρτη 8-10

ΤΟ ΨΩΜΕΝΙΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ- ARIANE MNOUCKIN

.Σκέψεις  που ανοιγοκλείνουν σαν την υπό δοκιμή αυλαία  λίγο πριν την έναρξη παράστασης 

.Σκέψεις που γεννιούνται από στιγμές της ζωής , φορτισμένα στιγμιότυπα  καρφώνονται  και ακολουθούν  το βήμα,  μπλέκονται  στο εύθραυστο νήμα  το οποίο μας οδηγεί στην έξοδο του προσωπικού λαβύρινθου . 

.Θεατράνθρωπος και διακεκριμένη σκηνοθέτις  η Ariane  Mnouchkin .ανατρέχει  σε παραδείγματα  για να αναδείξει την σημασία του  θεάτρου  την αναγκαιότητα  και τις θετικές παρενέργειες  που πηγάζουν από τις διεργασίες του . :

<< Ο νους μου πηγαίνει σ εκείνη την Εβραία που έφτιαξε μόνη της ένα θέατρο μέσα στο γκέτο του Βίλνο. Ναι ένα θέατρο. Κλέβοντας από την καθημερινή μερίδα του ψωμιού της έπλαθε μικρές κούκλες από ψίχα. 

 Και κάθε βράδυ η πεινασμένη γυναίκα ζωντάνευε αυτές τις θρεπτικές φιγούρες έβγαζε τους ψωμένιους ηθοποιούς στην μικροσκοπική τους σκηνούλα , μπροστά σε μερικές δεκάδες θεατές πεινασμένους όπως εκείνη προορισμένους για το ολοκαύτωμα.

 Κάθε βράδυ ως το τέλος. Πρέπει να κρατήσουμε την μνήμη αυτής της γυναίκας σαν μια αγιάτρευτη πληγή . 

 Πρέπει γιατί αν ξεχάσουμε το ψωμένιο θεατράκι του Βίλνο θα χάσουμε το θέατρο .

 Ariane Mnouchkin

 

 

Πρόγραμμα παράστασης   Teatro   Espaco   Paraty  Brazilia