...Οταν έρχονται τα σύννεφα ..... !!!

    .......  Οταν έρχονται τα σύννεφα  πυκνοί  συλλογισμοί  λικνίζονται  παιχνιδίζοντας στον αέρα  και ξετυλίγοντας το νήμα  μιας μελωδίας  .  Μιας μελωδίας  γνώριμης που  σκιαγραφεί   μελλοντικές  και μή μελλοντικές  απουσίες ... Βρίσκει τρόπο και απλώνει μεταλλάσεται , γίνεται  ιστός αράχνης  με δαιδαλώδη διάθεση ...  Νιώθω την αναχαίτησή της να κερδίζει έδαφος , αλλάζω τέμπο στον βηματισμό και πιάνομαι από την <<μύτη >> του μολυβιού  που σύρεται  στις ράγες του τετραδίου ......!!!  κυρ...σαμ...

Αναμίτες καπεταναίοι...!!!

.... Την θάλασσα  μπορείς και την συνηθάς
    μέσα σ  ενα μήνα .
   Συνηθάς το μπότζι
  και δεν συνηθάς το κύμα .

Κάτω από τον ίδιο ουρανό
το βαπόρι  στην τρικυμία
κινείται  με πολλούς τρόπους
κινείται και απ  τους ανθρώπους .

Θυμάμαι τους καπεταναίους  στο Χάι  Φόγκ.
Μέσα τους έκρυβαν κάτι μαγικό
ρόμπες μεταξωτές φορούσαν
ξυπόλυτοι ίσια περπατούσαν .

Κάπνιζαν τεράστια τσιμπούκια
γεμάτα όπιο με άρωμα φουντούκια
Στην παραλία περίμεναν να φορτώσουν
τα νησιά  του Ειρηνικού  να οργώσουν .

Παράξενα πλεούμενα  καίκια
χωρίς μπούσουλα μα ρότα ίσια .
Τ  όνομά τους  ηταν λέει
Αναμίτες καπεταναίοι

Τούς σίφωνες  χτυπούσαν
με τετράγωνα μαχαίρια
εξόρκιζαν  τους ανέμους
ο  τρόπος τους μαγεία .
Με δυο  γυαλιά  στα δάχτυλα
και το ύψος ως το τρία .

Βουτάγανε με το γυαλί
σε  αστέρια τ  ουρανού .
Στο ΄Αλφα του μεγάλου Ταύρου
στο ΄Αλφα του αετού
Αλτάιρ Αλφεραντ
και άλλοτε στο Μιζάρ

Αναμίτες καπεταναίοι
τ όνομά τους ηταν λέει
του μεσαίωνα αστρονόμοι
μεγάλοι ποιηταί
Στην τροχιά της γης των ανθρώπων
και των αστέρων των ερώτων .....
                    κυρ...σαμ...

... Στην σκιά μιας αλλιώτικης...μετακόμισης .. !!!

 ...Αποξηραμένες λέξεις  αποκτούν  την πρότερη τους  δροσιά και ζωντάνια , όποτε  και όταν  βρίσκω καταφύγιο  στον συναυλιακό  οίστρο των τζιτζικιών , στην ομπρέλα  του πλάτανου  που χρόνια τώρα  δεσπόζει στην πλατεία Συντάγματος  στο Ναυπλιο ! Πολυκαφενείον ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ  ! Ναυπλιο !
   Κάτω από αυτήν την ομπρέλα  τα πρωινά   απλώνουν το δίχτυ  τους και αλιεύουν ιδέες ,όνειρα , τοποθετούνται επι χάρτου , ανταμώνουν , και κουμπώνουν  ιστορίες αληθινές, ζωντανές , ιστορίες ανθρώπινες .   Οταν ομως <<πλακώνουν >> και σε πλακώνουν  οι παραβιάσεις εναέριου χώρου  αναδύονται  δυσκολίες και εμπόδια . Πως ν  αντιμετωπισθούν ?? Αδυναμία αναχαίτησης !
    Παρόλα  αυτά  παραμένω συγκεντρωμένος  στα δέοντα  και τις απαιτήσεις μιάς ακόμη  μετακόμισης . Σμήνη  από εμβόλιμες  παρεμβάσεις  στον << εναέριο χώρο του μυαλού >>, απειλούν την συγκέντρωση της σκέψης μου .  Αφορμές και ερεθίσματα  αναπηδούν κάθε φορά που ντανιάζω το χαρτομάνι , αδέσποτα << πνευματικά τέκνα >> , νιώθω   το χαμόγελό τους , και ξαναζώ τις μεταμεσονύχτιες  στιγμές σύληψης .
     Παραμερίζω την σκόνη του χρόνου , κόντρα στις οδηγίες  των γιατρών μου  περί  << μη συγκίνησης >>  , << χαρά, χαρά , χαρά .. >>  ,, ηρεμία και πραότητα >>  << οχι υπεραισιόδοξος οχι  απαισιόδοξος >>  << ποιότητα ζωής >> κλπ  κλπ ...  Γιατί πέραν  των άλλων εχω να κουμαντάρω κι εναν καρκίνο --- και δεν εννοώ ζωδιακό προσδιορισμό -- Εναν καρκίνο  που σουλατσάρει μεταξύ συκωτιού και σπλήνας ...!  Δυστυχώς τον  << παντρευτηκα >> και πορευομαι  με μάχιμη διάθεση και θετική αυρα , οξυγόνο ζωής που απορέει  από  την θερμη αγκαλιά ενός δικτυου  φιλίας   που με πολύ αγάπη  στάθηκε και στέκεται  δίπλα  μου  παράγοντας ετσι συγκίνηση και ελπίδα   για συνέχεια .  Στην προσπάθεια  αυτοίασης μου και θεραπευτικής περιπέτειας  αρχηγός ο άνθρωπός μου  η Μαρία .  Με πρωτοβουλίες της που αποδίδουν  και τη  συνεχή παρουσία της δικαίως      γευεται τον τίτλο του μαέστρου ...!
  Κάπως  έτσι η ζωή  συνεχίζεται οπως και η μετακόμιση μου . Παλεύω  γεμίζω  χαρτοκιβώτια , το πρακτικό μέρος __ φόρτο-- ξεφόρτο --  το έχουν αναλάβει  αγαπημένοι μου φίλοι  Θοδωρής και Παναγιώτης .  Κάπως έτσι ανακαλύπτω  και τα σκόρπια  << πνευματικά μου τέκνα >>   και αυτό μου δίνει ιδιεταιρη χαρά , αφού  η συντροφιά τους με χαροποιεί  και μου δίνει ερεθίσματα  για εξευρεση τρόπου  περαιτέρω επικοινωνίας .
    Κάτω από τον συναυλιακό οίστρο των τζιτζικιών  η κουβέντα μας με την καλοσύνάτη  κι ευδιάθετη Λιάνα  εξελίσσεται  μ επίκεντρο   μέρος από τα πνευματικά τέκνα  που << επέστρεψαν >> οχι βέβαια ως άσωτοι υιοί , αλλά  ως αγωγιάτες  χαράς και ικανοποίησης !
    Η μνήμη  ξετιλύγεται  με χιούμορ και χαμόγελο , οπως και οι ιδέες  για το μέλλον  και την  << αποκατάσταση >>   των  πνευματικών   τέκνων .
   Και όλα αυτά  κάτω από την  σκιά μιας  αλλιώτικης.... μετακόμισης !!!
                                                                   .....κυρ...σαμ...

   

... Δοκιμασία .. !!!

          Λευκά
        κάτασπρα κελιά
       βλέμμα παγωμένο
       η σιωπή μιλά
       ψιθυριστά .

     Ποιος άραγε θυμάται
    την  ώρα  αυτή και ο Θεός κοιμάται .
   Πύρινη φωτιά το βλέμμα
   τρέχει στην λεωφόρο του κανένα
   με τον τίποτα  επιβάτη
   βουτιά  κάνει σε άδειο χάρτη.

   ¨Ήθελα πολύ  να πιω
    απ  το  δικό σου όνειρο
    μα έγινε η φωνή νερό
   και  μ  έπνιξε στ  όνειρο .

   Λόγια υγρά
   ψιθυριστά
   λόγια  χαράς  ντυμένα
   πέφτουν  τα  κάτασπρα κελιά
   δοκιμασία η χαρά
  χαμόγελο   και λευτεριά
  γίνονται πια ένα .

  Λευκά
  κάτασπρα κελιά
  κάτασπρα περιστέρια
  με λαβωμένα τα φτερά
  ορφανισμένα από χαρά
  θλιμμένα

  πετούν  ψηλά . !
               κυρ...σαμ...
  



  

.... Ας είναι .. !!!

               ..Ας  είναι ... !!!

  Σήμερα  είπα πως θα  ρθώ
  μα  έφθασε αργά το σήμερα
                         ας   είναι ....
 Για τον ερχομό αυτό ξεκίνησα
                         να  γράφω
μα σκάλωσε η  πένα σε μολυβένιο
                          βράχο ...
                          ας  είναι .....
υφάδι μέθυσο γοργό χορεύει
   τώρα  μπάλο
μ  αφήνιασαν  οι  αράδες   στον
 πηγαιμό  επάνω
                       ας  είναι ...
Σήμερα χάραξα θαρρώ
όνειρο  κι  ελπίδα
μα  ράγισε  τ  όνειρο
κι  ορφάνεψε  η ελπίδα
                      ας  είναι  ... !!!
       .....  κυρ...σαμ...

Ποτέ δεν θα φωνάξω ... !!!

     Εξω  φυσάει ! Ο αγέρας ανοίγει το << παραμύθι >> . Το φως  ξετυλίγεται και εισβάλλει , το ίδιο και η ανάσα της νύχτας εισβάλλει και ξετυλίγεται στούς πανύψηλους  λευκούς τοίχπους .
  Μόλις και μετά βίας  διακρίνω κηλίδες ζωής . 
 Ποτέ δεν θα φωνάξω  ζήτω ο θάνατος , αλλά θα κοιτάξω αυτόν τον ιδιο θάνατο κατάματα  με αυτό το βλέμμα που μοιραζόμαστε την ζωή απλόχερα .

...Στο χέρι μας ειναι και θα υπάρξει .. !!!

Ισως μια μέρα  ο πρώτος  πρωινός περίπατος  μας  < σκοντάψει >  σε βαρετά  ανταμώματα  γνωστών , φίλων, συναδέλφων ,  συν-ανθρώπων  κυρίως ανθρώπων  με χίλιες  δυό  διαφορετικές  συνήθειες ...Οποτε  και οταν συμβεί αυτό  απολαυστε  την στιγμή  δώστε  χώρο  στον συνομιλητή σας .. Τραβηχτείτε σε σκιερό μερος  και  καλή σας τύχη ....!
____   Σε  βλέπω από  μακρυά ... ειναι... δεν  ειναι..  Τι  γίνεσαι  βρε  ψυχή ???
____  Και  να  που  ειμαι ... και  σύ  ομως  δεν εχεις αλλάξει  πολύ ...
___     Πολλά  τα  χρόνια  φίλε μου .....
____  Μη  τα  σκαλίζεις  αστα...
____   ... Δεν τα  σκαλίζω ...
____  ΑΑ!!  Μπράβο   μη τα  σκαλίζεις  γιατί  η σκόνη τους θα μας πνίξει ..
____   Το  δράμα  ειναι  πως  αργήσαμε  φίλε μου ,  την σκόνη  του  χθες  μαδήσαμε ...
___      (  Γέλια  )  Πάνω  σε  αυτήν την σκόνη  οι διαδρομές μας  σημάδια...
___  Αλλοτε προς  αποφυγή  και αλλοτε  οδηγοί  και συμβουλάτορες ....
___  Ελα  φίλε μου  στοπ  οι φιλοσοφίες  κερνάω  καφεδάκι ....
___  Καφεδάκι  ωραία θα ηταν  ομως δεν εχω χρόνο  φίλε μου  πρέπει να προλάβω  Τράπεζες  και ΔΕΗ ... αλλη  φορά  ...
____    Ελπίζω  να  υπάρξει αλλη φορά !
____  Στο  χέρι μας ειναι  και  θα υπάρξει ....!