ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ

 

ΚΥΡΙΑΚΟΥ  ΣΑΜΙΟΥ –ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

 

 

 

ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ 

 

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ 

 

 

 

 

 

 

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΡΑΞΗΣ 

ΘΕΑΤΡΟΔΡΟΜΙΟ ΝΑΥΠΛΙΟΥ

ΠΥΛΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2018

 

 

Α Λ Μ Π Α Τ Ρ Ο Σ

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΜΕ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ 

 

Άλμπατρος

Αντώνης 

Άννα Μπανάνα

Γυναίκα πίσω από το μπαρ

 Ερνέστο

 Εστέλλα 

Θαμώνες  ( εργαζόμενες στο μπαρ )

Ιζαμπέλ

 Ιλιόνη

 Καλλιτέχνης (Άστεγος)

Μαλένα 

Μαργαρίτα 

Μαστρο-Δημήτρης 

Ναυτης 

Νίνα

Νταϊάνα

 Νταίζη 

Ντορίτα

 Ντόροθι 

Πελάτης μεθυσμένος

 Ροζίτα 

Φραντζέσκα-καθαρίστρια 

Φραντζέσκα -Δασκάλα

 ΜΟΥΣΙΚΟΙ 

Κιθάρα 

Σαξόφωνο 

 

 

 

Βασισμένο σε :

-----Προφορικές  εξιστορήσεις του φίλου καπετάνιου  Νικόλα Μητρόπουλου

-----Πληροφοριακό υλικό από την << Βάρδια >>  του Νίκου Καββαδία , καθώς και από συνεντεύξεις ναυτικών .

…. Όπως  και  τα  άλμπατρος …!!!

……  Τα θαλασσινά χιλιόμετρα  είναι ποτισμένα  με αλμύρα , γι΄αυτό  και οι ιστορίες που γεννούν συνήθως είναι ζόρικες , στενάχωρες . Πλάθουν και πλάθονται  σαν ζυμάρι παραμυθιού , και όταν αλείφονται  με αλκοόλ ξετυλίγονται πότε με πραγματικές διαστάσεις  και πότε με διαθλάσεις , μπαινοβγαίνοντας  από τον πραγματικό στον φανταστικό κόσμο .

Όπως και να΄χει  το ενδιαφέρον   όχι μόνο δεν χάνεται  αλλά αντίθετα πολλαπλασιάζεται γιατί  έχει προηγηθεί  ο εξαιρετικός τρόπος προφορικής αφήγησης του αγαπημένου φίλου  Νικόλα ! Ο καπετάνιος Νικόλας Μητρόπουλος που μπορεί να  γλύτωσε από την ερωμένη του την θάλασσα , όμως  όπως και τα άλμπατρος , πατώντας στην στεριά νωρίς νωρίς , βιάστηκε και μπάρκαρε στ΄ αστέρια …!

                                                                           ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΣΑΜΙΟΣ

 

 

 

 

...Γράμμα από τον Ωκεανό...!

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες … ας γράφω από το κατάστρωμα του φορτηγού πλοίου ΑΘΗΝΑ. Βρήκα ευκαιρία. Από υγεία είμαι καλά και το αυτό επιθυμώ δι εσάς. Τούτη την στιγμή τα σύννεφα κρεμασμένα επάνω από τα σιλό. Προορισμός Βραζιλία! Η θαλασσινή μοναξιά είναι αλμυρή. Τα όνειρα περισσεύματα της ψυχής της θάλασσας.  

Τα κύματα με ταξιδεύουν, φέρνουν στο μυαλό μου τα στενοσόκακα του Ναυπλίου. Νοσταλγώ τις μακρόσυρτες νύχτες του χειμώνα , λουσμένες με ατέλειωτες κουβέντες. Ιστορίες θαλασσινές με φόντο πάντα τ άλμπατρος , αφηγήσεις από το πλούσιο προικιό που κουβαλώ μέσα μου. Τότε που οι εξιστορήσεις μου στον Κυριάκο και στον εκλεκτόν πρόεδρο τον Θοδωρή μπαινόβγαιναν από τον φανταστικό στον πραγματικό κόσμο. Από τα βάθη της μνήμης, κάτι σαν βυθισμένο ναυάγιο η ανάσυρση γλυκό μοίρασμα. Τα τι, τα πως, τα γιατί, μοχλοί ανέλκυσης θεατρικού σχεδιάσματος.

 2002 με ξεβράζει η θάλασσα στην στεριά! 2003 με ξεβράζει η στεριά στ’ … αστέρια !!! Τι ειρωνεία?? Προφητικά τα λόγια του Νίκου Καββαδία:

 <<.. Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ  Σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες

  

 

 

 

Άλμπατρος

 

 

Σκηνικό …

Σκηνή άδεια , στο ημίφως ακούγεται σαξόφωνο που σε παραπέμπει στην μελωδία του τραγουδιού του Νίκου Καββαδία Γυναίκα . Η ΝΤΑΙΑΝΑ και ο ΑΣΤΕΓΟΣ Καλλιτέχνης παίρνουν θέση στην άκρη της σκηνής . Δηλωτική παγωμένη στάση που αρμόζει σε μοντέλο και ζωγράφο  επί τω έργω ..........

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: 

Η πρώτη παράσταση του ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ σε μορφή πρόβας δόθηκε στο ΤΡΙΑΝΟΝ τον Νοέμβρη του 2017 στα πλαίσια της Τριήμερης συνάντησης φιλίας ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ  

‘’ΑΝΤΑΜΩΝΩ – ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΩ ! …δρόμοι του θεάτρου – δρόμοι ανοιχτοί…! ‘’

Ολοκληρωμένο το θεατρικό έργο δόθηκε στις 8 Ιουλίου 2018 στην Παραλία Κοιλάδας (ΙΧΘΥΌΣΚΑΛΑ)

Ακολουθεί το πρόγραμμα της παράστασης.

Τα σκίτσα έγιναν κατά τη διάρκεια της παράστασης από τον Θοδωρή Χρόνη  

 

 

 

Για την ανάρτηση - Ανδρέας Μανούχος -10 - Σεπτέμβρη - 2022

 
 

 

Ασυνήθιστη < αναστάτωση> εγκλείστων .. !

 

..... Κι εγένετο φως ! Άπλετο . Διάσπαρτο σε έναν ξεχωριστό κήπο

Σε έναν κήπο σπαρμένο με αργούς και γρήγορους βηματισμούς του χρόνου . Δυσκίνητος και ασάλευτος . Ασυνήθιστη << αναστάτωση >> των εγκλείστων των Αγροτικών Φυλακών Τίρυνθας .Ασυνήθιστη και η κινηματογραφική απόδραση τους δια μέσω προβολών ταινιών , συζητήσεων με τους δημιουργούς .

Είναι βέβαιο πως ο πολιτισμός ενώνει , η τέχνη σπάει το κέλυφος της επικοινωνίας και όταν αυτό συμβαίνει μέσα στο χώρο της φυλακής αποκτά πολλαπλασιαστική αξία .

΄Οπως επίσης είναι βέβαιο πως εκδηλώσεις τέτοιου περιεχομένου λειαίνουν το σκοτάδι του εγκλεισμού τουλάχιστον το καθιστούν λιγότερο αιχμηρό .

Ασυνήθιστη και η λάμψη του φεγγαριού που συνυπάρχει με την άλλη όψη του η οποία αντικατοπτρίζεται στα κινηματογραφικά δρώμενα στον κήπο των Αγροτικών φυλακών Τίρυνθας ..

Το καλωσόρισμα της πόλης , της γειτονιάς , των ανυποψίαστων περαστικών , η επαφή με τον χώρο των φυλακών , μέσα από το τούνελ του πολιτισμού , και με όχημα τις κινηματογραφικές βραδιές . Οι διοργανωτές/τριες επέλεξαν τον ομορφότερο τρόπο να προτείνουν μια γέφυρα επικοινωνίας με την έξω κοινωνία !

Συγχαρητήρια

σε όλους και όλες που βοήθησαν προς αυτήν την κατεύθυνση , κυρίως στους έγκλειστους που συμμετείχαν και συμμετέχουν στα διάφορα προγράμματα , Στην Δ/ντρια των Αγροτικών Φυλακών Τίρυνθας κ. Ευαγγελία Κατερίνη και στην κ. Αλκηστις Κοντογιάννη ομότιμη καθηγήτρια Σχολής Καλών Τεχνών Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και υπεύθυνη για τα προγράμματα των φυλακών .

Καλή συνέχεια και καλή δύναμη !

κυρ...σαμ..

Εγώ ο άσημος γραφιάς ... !

                              

                           Διατρυπώ  την αμφίρροπη  ατμόσφαιρα 

                     με το γαλάζιο του ουρανού χρώμα 

                     Εγώ ο άσημος γραφιάς .... 

                     χρωματίζω    σύμφωνα φωνήεντα  και ότι μένει 

                      σαν απόγονος της περισπωμένης 

                    Μετρώ τα μολύβια  δεν ξέρω πως 

                    μα βγαίνουν  ίδια  ανάβω φως .

                    Τα χρόνια μου θαλασσιά 

                    βαμμένες σελίδες ίδιες  

                     βαθύ  γκρενά παγίδες .

                    Εγώ ο άσημος γραφιάς 

                     Στην φαρέτρα πάντα η ξύστρα 

                    γομολάστιχα  για   σβήστρα

                    Τα  λάθη   μες την πλάνη 

                     βάρκα που ψάχνει για λιμάνι ...! 

                                          κυρ .... σαμ ...

                     

                

                      

                     

Ησύχως εθεάθη .. !

                        .... Ησύχως εθεάθη....!

      Ποίημα ελευθέρας βοσκής 

     σε λιβάδι  ευτυχίας 

     εθεάθη

      Καταμεσής  καλοκαιριού 

     στην φέξη του φεγγαριού ..

     Βοσκοί διαβάτες περαστικοί 

      το είδαν να πετά προς τα εκεί  

     εκλάπη ...

    Λένε πως υπαίτιοι  δεν είναι αυτοί 

    μόνο του ανέμου τα μαγικά 

    που  βγάλαν  οι λέξεις φτερά 

    κι  εχάθη .. 

    Έκτοτε το φέγγος τους αστροφεγγιά 

    νύχτες  που διώχνουν την συννεφιά 

     Φάροι μαινόμενοι ως  ταύροι 

     κατάχαμα και γιοματάρι

     χύμα στην ακτή το φεγγάρι 

     Χρώμα άρωμα και άνθη 

    ησύχως εθεάθη ..! 

              κυρ ... σαμ ..

 

... Κενά α-έρως ..!

   

  Κατά βάθος  ο ΄Άνθιμος  τρομάζει αν τα όνειρά του  κάποια στιγμή  σηκώσουν   το δικό τους πανί  και τον  αφήσουν αταξίδευτο , ναυαγό στην στεριά . 

  Νιώθει όμως πως η χάραξη τους και τα σημάδια τους είναι βαθιά ριζωμένα  στα κύτταρα του ..

Ζουμάρει τις ιστορίες   και δίνει  συνέχεια  με μυθοπλαστική διάθεση ..

        ………Ένα  .πρωινό ήταν λέει  στο προαύλιο του σχολείου

  …  Πριν χτυπήσει το κουδούνι  για μέσα  τρέχανε  λέει  στο διάδρομο  μπλεγμένοι  σ ένα κυνηγητό .

. Στο πρώτο πλατύσκαλο  λέει  σκοντάφτουνε … κι  εκεί  λέει  το άγγιγμα .. η επαφή .. το λαχάνιασμα  μέθη η ζαλάδα  η γλυκιά ζαλάδα

Τα πρώτα …ψήγματα  ερωτικά ,  που  αργότερα  η διήθηση τους  σημάδεψε για τα καλά  την εφηβική ηλικία ..    ….!

 Είναι αποδεδειγμένο πως όποτε  κι όταν   το ξεφλούδισμα  του θυμικού μας  προσεγγίζει  το κέλυφος  που κοσμεί τον εσωτερικό μας κόσμο  τα ανείπωτα αποκτούν φωνή  και η φωνή  αποκτά περιεχόμενο .

 Τα φαινόμενα   άμπωτις και παλίρροια  ξεβράζουν  θραύσματα συγκινησιακής μνήμης . 

  Κύμα  το κύμα !Λέξη  λέξη !.Πρόταση πρόταση  αποδρομούν από το κελί τους  και ζωντανεύουν στιγμές βαθιά χαραγμένες .

  Τα κενά α-έρως προκαλούν γλυκές  αναταράξεις .

 Τα χρόνια κυλούν .  Στα πρώτα του βήματα  κάτω από τον Αττικό ουρανό .Τόπος δράσης Αθήνα

    πρακτορεία λεωφορείων  του Κηφισού . Έτσι τα λέγανε από παλιά .

Γύρω του  στροβιλισμοί από θορύβους  αναμεμειγμένους  σφίγγουν περισσότερο  την θηλιά της αναποφασιστικότητας  .

 Μετρά  και ξαναμετρά  τα λιγοστά χρήματα  , κάνει  υπολογισμούς  για τον προορισμό  του .

 Τα βγάζει από την μία τσέπη και τα τοποθετεί στην άλλη , λες και με αυτόν τον  τρόπο  ως εκ θαύματος επρόκειτο  ν  αυγατίσουν . 

 Χώνεται  στην βουή  μπερδεύεται  στο πλήθος  και το βλέμμα   φωτογραφίζει  ανθρώπους  με ταξιδεμένη σκέψη  , άλλους  στον βηματισμό της βιασύνης , και άλλους να σέρνονται  σαν υπέργηροι  λεπτοδείκτες  βαριεστημένου ρολογιού ..! 
   Τα λεωφορεία  σε αργό  αλλά τακτικό τέμπο  ξεμυτίζουν  από τις αποβάθρες τους με προορισμό   πόλεις  της Πελοποννήσου  ..

  Ο ΄Ανθιμος   έχει  ήδη βρει καταφύγιο   σ ένα από τα πολλά ημικατεστραμένα  παγκάκια . 

 Από το στασίδι αυτό  το μόνο που του μένει ν  αρπάξει την ευκαιρία  ώστε  να φρεσκάρει  την γνώση της γεωγραφίας    . 

 Οι αφετηρίες των λεωφορείων  ορμητήρια  όπως για    Κόρινθος, ΄Αργος ,Τρίπολη , Ναύπλιο , Πάτρα, Πύργος , και λοιπές ονομασίες  κυρίως  πρωτευουσών Πελοποννήσου  .. !

 Ροκανίζει  αρκετό χρόνο  έως ότου  αποφασίζει  ν  αναβάλλει  αυτό που είχε στο μυαλό του .

 Την επιθυμία  ν ανταποκριθεί  στο ένστικτό  που του λέει ότι στο σημείο αυτό θ ανταμώσει και πάλι  την κοπέλα που του έχει στερήσει τρόπο τινά μέρος από τον ύπνο του .

 Η ώρα περνά . Ήδη η νύχτα  στο ξεκίνημα της. Σουλατσάρει  όπως και οι λιγοστοί πια εκκολαπτόμενο ι επιβάτες  υπό το βάρος όχι μόνο των αποσκευών αλλά και της σκέψης τους αναχωρούν για τον προορισμό  τους. 

Οι ελπίδες  του   εξαερώνονται  ... ! Αντίθετα στο μυαλό  βαθιά παραμένει έντονα   η μορφή της  κοπέλας , το πέρασμα της , η αύρα της  . 

 …. Ίσως  την  επόμενη φορά  σταθεί  τυχερός .

     Ψιθυρίζει ! Σφίγγει  τα χείλη  δίνει ένα  σάλτο από το ημικατεστραμμένο  παγκάκι  αποφασιστικά  βαδίζει παράλληλα  τον δρόμο που οδηγεί στην έξοδο του σταθμού  των λεωφορείων .

Ένα μεσαίου μεγέθους περίπτερο  ηλιοκαμένο από τα χνάρια του χρόνου  τοποθετημένο με τέτοιο τρόπο σε τέτοιο σημείο που ο σωματότυπος του  περισσότερο σε παραπέμπει σε ξύλινο  φυλάκιο παρά σε κατασκευή με υπηρεσίες περίπτερου ..

.  Το πρόσωπο ενός ανθρώπου καδραρισμένο στο άνοιγμα , με φόντο πολύχρωμα κουτάκια  και άλλα μικροαντικείμενα

Το χαμόγελο του περιπτερά γάργαρο  ξεχειλίζει   υφαρπάζοντας  έτσι  και το δικό του ελαφρύ μειδίαμα ...
------  Πάλι εδώ φιλαράκο ...
-----   Σάμπως  μπορώ να κάνω και αλλιώς .  με  καίει  ...
-----  Τι να σου πω χαράς το κουράγιο σου .. 
Νωχελικά και κάπως μηχανικά  η παλάμη του βουτά στην τσέπη , σκόρπια κέρματα κι ένα χάρτινο νόμισμα  ανασύρονται και πειθαρχούν  στο καινούργιο μέτρημα .

 Το βλέμμα του περιμετρικώς σαρώνει την πραμάτεια του περιπτερά .  Σταματά σε μια στιβάδα από σοκολάτες .  Απελευθερώνει  την πολύχρωμη  και σχεδόν αμέσως ...
----  Τι σας οφείλω  ?? 
----   Δύο δραχμούλες !!
-----  Ορίστε ..!. Μου λέτε και την ώρα ?? 
-----  11.30 ...  Προλαβαίνεις δεν προλαβαίνεις  το  αστικό .... 
  Η τελευταία  ατάκα σαν  ν  αφύπνισε  την εγρήγορση   του..
 --- Σας  ευχαριστώ ..  τα  λέμε αύριο πάλι ... !  
 Και χώνεται  στο ηχηρό σκοτάδι ...
 Ο Περιπτεράς  έχει καρφώσει το βλέμμα του επάνω στο τρεχειό και την βιασύνη  του  και  παρά το γάργαρο γέλιο του ,σοβαρεύει ξαφνικά 
----- Αύριο πάλι ?? Τι μου είπε το άτομο ??  Βρε χαράς στο κουράγιο του ... !
  Με αργές κινήσεις ο περιπτεράς  επιστρέφει στο σκαμπουδάκι του , και αφήνεται στην μουσική περαντζάδα  όπως αυτή ξεδιπλώνεται από το τραντζιστοράκι που πάντα του κρατά συντροφιά ... ! 

Ο ΄Ανθιμος στο παρά τρίχα προλαβαίνει το αστικό  λεωφορείο . Καταλαμβάνει την αγαπημένη του θέση .

΄Ορθιος  στο πίσω μέρος του διαδρόμου .  Το μέτωπο  κολλημένο στο θολό  παρμπρίζ  του λεωφορείου .

 Οι αναταράξεις και το τράνταγμα  σε συνδυασμό με τα κενά α-έρως   δίνουν ρυθμό στις  σκέψεις του :

 Πως ξέμεινα  σε άγνωστη πόλη .  Με τα κτίρια  αλώβητα  στον χρόνο  και λουσμένα  από την οχλοβοή  των αστεριών της νύχτας που ήδη  έχει προχωρήσει .

 Τότε  σχεδόν μηχανικά  και αρκετή βιασύνη  μη και δεν προλάβει  γέρνει περισσότερο στο  θολό  παρμπρίζ του παράθυρου  και πάνω στην θαμπάδα    δια μέσου του δαχτύλου του προσθέτει και την δική του  θολούρα :

  Ο άδειος χώρος  κρύβει

 ένα γεμάτο παρελθόν ,

ένα βουβό τηλεφώνημα

μια ολόγιομη ευχή

Ένα κρυφό χαμόγελο

Μια φανερή επιθυμία

Ένα ηχηρό παραμιλητό

Μία σιωπηλή περιπλάνηση …

Σε λίγο   εγκαταλείπει την ιδιότητα του επιβάτη  κατεβαίνει από το λεωφορείο και συνεχίζει  πεζός πια την νυχτερινή  διαδρομή . 

Με την άκρη των ματιών του αντιλαμβάνεται να τον ακολουθεί ένα αδέσποτο σκυλί .

 Σταματά. Αυτό φαίνεται να τον μιμείται. Μένει ασάλευτο , στέκεται απέναντι του , σκύβει προσεχτικά μη και το φοβίσει.

 Το βλέμμα του  ως μη ανθρώπου  το νιώθει  να τον αγκαλιάζει , και όσο αυτό τον τυλίγει όλο και περισσότερο  το γαλήνεμά του  διαπερνά εντός του .

   Αφήνει το χέρι   να τρέξει πάνω στο πυκνό τρίχωμα του .

 Το χάδι  απορροφά την αγάπη   όπως αυτό – ως μη άνθρωπος – γνωρίζει  να προσφέρει .

   Και από τότε δικαιωματικά  πήρε θέση στην έγνοια του .

 Την επομένη  το έψαξε  όπως και την μεθεπομένη  λίγο πριν αναχωρήσει  στα πατρώα εδάφη  για το Αυγουστιάτικο χαρτζιλίκι . 

Ναι. Η σύντομη ευκαιριακή  επίσκεψη του ΄Ανθιμου  στην Αθήνα  απέφερε μόνο  γεύση φραγκοστάφυλου .  Ας είναι ..

(  Μέρος υλικού εργασίας  δημιουργικής γραφής μυθιστορήματος )

                                                   κυρ..σαμ..

 

Grupo Contadores de Estorias-- Paraty Brazil 2006 !

 

2006 !!  Grupo Contadores de Estorias --- Teatro Espaco – Paraty, Rj  --Brasil  

 

Μικρό  αλλά οικείο περιβάλλον αρκετά ζεστός θεατρικός  χώρος  πενήντα  ατόμ ων   στο  κέντρο του   Paraty  Brasilia  .

Κυκλική διαρρύθμιση των θέσεων  ευλαβική προσέλευση θεατών  που δείχνει να σέβεται  την αυτοσυγκέντρωση των χειριστών κουκλοθέατρου  που με τόση  αγάπη διοχέτευαν την ενέργεια τους στις  ολόσωμες ανθρωπόμορφες κούκλες.  Λεπτομέρειες μαριονέτων αξιοσημείωτη .

 Η πλαστικότητα η ακρίβεια της κίνησης , το χρώμα της φωνής , ο ρυθμός της ροής , όλα μαζί και το καθένα ξεχωριστά , φανέρωναν  την ικανότητα των χειριστών κουκλοθέατρου  .

Εκπληκτικό παιχνίδι μαριονέτας , συναισθηματικό ,δραματικό , σε κάνει να αισθανθείς  την ποικιλία συναισθημάτων  μέχρι ακραίου  απροσδόκητου σοκ .

Οι μαριονέτες ήταν εκεί για την τελειότητα  και οι χειριστές τις έκαναν να φαίνονται  εκπληκτικά ζωντανές .

Η παράσταση δόθηκε το 2006  στο Paraty  Βραζιλίας ,  Συγγραφή επτά  σύντομων διηγημάτων και συντονισμό  Marcos Caetano Ribas -  2006

Υστερόγραφο : ….  Ανασύρω τούτη την στιγμή  από το ..<< μαύρο  κουτί >>  των ταξιδιωτικών πτήσεων …  ηθικός αυτουργός το σκουντούφλημα στο πρόγραμμα της παράστασης …! Τα  συρτάρια κρύβουν παγίδες .. !

                                  κυρ.. σαμ ..

 

 

 

 

 

Ο θρύλος της σύντομης λάμψης !