...και ψιθυρίζει μια ευχή !!!

Δεν  ειναι  μόνο   οi  καπνoi από  τα  τζάκια    που  με  την  φιδίσια   αέρινη  διαδρομή   τουs  " ξεσπιτώνoυν " τις  φωναχτές  σκέψεις  των  ανθρώπων  και  την   οικογενειακή  θαλπωρή  ,  εδώ  που  φθάσαμε  πιά  δηλαδή  στην  ουρά  του  γηραιού  χρόνου    ερχεται  και  η  πάχνη  των  εορτών  βουτηγμένη  στο  νάζι  της  νύχτας  με    θυελλώδη  διάθεση   μελαγχολίας .
      Βράδυ  Δευτέρας ,  και   το  σκοτάδι  εξω    προσπαθεί   να  αποσώσει   και  την  τελευταία  στιγμή   ελευθερίας  του  ...τα  χρωματιστά  λαμπιόνια   επιμένουν  στις  γνωστές  γκριμάτσες  τους  καθώς   οι  λεπτοδείχτες  του  ρολογιού   αγκομαχώντας  σχεδόν   μηχανικά   δεν  παρεκλείνουν  από  την  πειθαρχημένη  κίνηση  τους .  Ωρα  11.30 ...!!!  Κάθε  στιγμή  εφήμερη ..! Ενας  κόσμος  φεύγει ενας  κόσμος  ερχεται !
    Μια  αδιόρατη  βιασύνη   πλέκει  τον  βηματισμό   των  περαστικών  ανθρώπων  ,  και  κατα  την  διάρκεια  της  ροής  του  χρόνου    αυξάνει  τον  πηγαιμό   της  σκέψης  προς  στην  δεξαμενή    οπου  δράσεις  και  πεπραγμένα   καιροφυλακτούν   την  ευκαιρεία   ν  αναδυθούν   στην  επιφάνεια .
     Ωρα  11.55 !!!  Τα  λεπτά  της  ώρας  και  τα  δευτερόλεπτα    φορούν  την  προστατευτική  μάσκα  για   να  περάσουν   στο    μπαουλάκι  της  ιστορίας .  Σε  λίγο  ο  κ. Χρόνος !  Ο  καινούργιος  κ  Χρόνος  με  την  πραμμάτεια  του   θα  προβάλει   στο  προσκήνιο    διεκδικώντας  τον  ρόλο  του  γιατρού (  ο  χρόνος   ολα  τα  γιατρεύει ) ,  τον  ρόλο  του  χρηματιστή   (  ο  χρόνος  ειναι  χρήμα ) τον  ρόλο  του  κουβαλητή  (  οσα  φέρνει  η  ωρα  δεν  φέρνει  ο  χρόνος )  .
    Και  να   που  τα  βήματα  του  σχεδόν  καμπανίζουν ,  την  ιδια  στιγμή   λίγα  μέτρα  πιο  πάνω  η  πιο  κάτω  -  δεν  εχει  σημασία -  τα  βήματα  του  Φίλιππα   τον  οδηγούν στο  παράθυρο του  δωματίου   που  βλέπει   προς  την  θάλασσα . Στέκει  ασάλευτος  για  λίγα  λεπτά   με  κλειστά  μάτια  και  ...ψιθυρίζει  μια  ευχή !!!
       Ωρα  12.01 !!! Κάθε  στιγμή  εφήμερη !  Ενας  κόσμος φεύγει...ενας  κόσμος  ερχεται  .....!!!!
                                                 .....κυρ....σαμ....

...σκόρπιες καλημέρες και ανθυποχαμόγελα ...!

...Λένε  πως  η  βροχή   χρησιμοποιεί  την  δική  της  γλώσσα .  Μια  γλώσσα  καταπραυντική   με  ξεκάθαρα  υγρά   φωνήεντα  και  σύμφωνα   τα  οποία  καθώς   πέφτουν  ,  δημιουργούν   φανταστική   διάφανη  κουρτίνα .
      Πίσω  απο  αυτήν   την  διάφανη   κουρτίνα   αναπτύσσονται    εικόνες  ,  στιγμές  ,  στιγμιότυπα  ,  ενα  τρέιλερ   επιθυμιών  μας  .
           Κατά  την  διάρκεια   της  βροχής   λες  και  η  φαντασία   μας  ,  τρέφεται   από  τα  ερεθίσματα  και  τις  αφορμές  ....να...να... καλή  ώρα  οπως  τώρα  που  οι  στάλες  της  βροχής   χορεύουν    στον  ορίζοντα  !!!   Στέκομαι  και  παρατηρώ   την  βιασύνη   των  περαστικών  ανθρώπων   να  τρυπά  την  υγρή   κουρτίνα !  Στέκομαι  και  παρατηρώ   τις  σκόρπιες  καλημέρες  και  τ  ανθυποχαμόγελα ....  Στέκομαι  και  παρατηρώ  στις  ράγες  του  τετραδίου   τα  νοτισμένα  ιχνη  κάτι  σαν  εκκολαπτόμενο  ρυάκι  που  αποδρά   απο  τα  μικρόφωνα  της  μνήμης ...!!!
                                       ....κυρ....σαμ...

....οτι κινείται και οτι συγκινειται !

.......τώρα  που  το  μολύβι  τρέχει  πάνω  στην  λευκή  κόλλα   για  δες  πως  οι  επικίνδυνες  στροφές   αναχαιτίζουν   την  πορεία   και  θρυμματίζουν   την  θλίψη   σε  ρινίσματα   μολυβιού  κόκκοι  συν-θλιψης  ευαλωτοι   στον  αέρα  .  Στον  αέρα  που  σαρώνει   οτι  κινείται   και  οτι  συγκινείται   !
      Βρίσκομαι  στην  δεύτερη   μόλις  αράδα  και  το  ρυάκι  των  δακρύων   διασχίζει   τις  ράγες  του  τετραδίου  από  περιθώριο  σε  περιθώριο της   αδύναμης   ν  αντιδράσει    πανλευκης  κόλλας .
        Τώρα  πια  τα  ιχνη  σταμπιλάρονται   με  διακεκομένες  υγρές   λέξεις  !!!
Πως  ειναι  οταν   τα  φύλλα  πλατάνου   παρασερμένα  από  τον   αγέρα   πλέουν   στο  κακοτράχαλο  και  δαιδαλώδη  ποταμάκι ?   Ετσι  ακριβως  τα  σύμφωνα  και  τα  φωνήεντα   απαλφαβατησμένα   σε  ρινίσματα  μολυβιού   πλέουν   σε  ρυάκι  δακρύων  !
   Αλίμονο ,  το  περίγραμμα  των  σκέψεων  μου   βρέχεται   από   σιωπηλές   θάλασσες  .  Γύρω  και  παντού !   Και  ομως   το  ρυάκι  των  δακρύων   θαρρω  πως   γλυκαίνει   την  διαδρομή   προς  την  απέναντι  ακτή  .....  εκεί  ...για  δες ... θολή  κουρτίνα  !  Μια  ανάσα   μια  κυοφορία !  Εκεί  για  δες  πως   ο  εκκολαπτόμενος   στίχος   ως  κυματοθραύστης   πια   απορροφά  την  αντανάκλαση  των  δακρύων  ...!!!              
                ......  Το  σήμερα  το  χθες  το  αυριο  /  βαγόνι  σε  στεριανό  ναυάγιο  /  βαθιά  τ  απόνερα 
                       της  φυγής /  μακριά  και  απόμερα  της  αυγής /  .
   
                                                  ...κυρ....σαμ...                             
                     (  απόσπασμα  ραδιοφωνικής  εκπομπής  ΤΕΤΡΑΔΙΟ  ΜΕ  ΡΑΓΕΣ  ....Τετάρτη  8.00μ . μ.-10.00μ.μ.   ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ  FM  95,8     www.onradio.gr      www.anatolikosfm.gr    )
                      .......καλή  μας  ακρόαση !!!
          

....."....ιδίως οταν συνηθίζεται ..." Διαχρονικές αλήθειες του ΜΠΕΡΛΟΤ ΜΠΡΕΧΤ ...!!!

.....Ακρογωνιαίος  λίθος  της  αλήθειας  και  της  αδολης  σκέψης  μπορει  κανείς  να  θεωρήσει   τα  λόγια  και  τις  σκέψεις   του  ΜΠΕΡΤΟΛΤ   ΜΠΡΕΧΤ   που  οποτε  τίθονται    προς  συζήτηση   προξενουν  εντονο  δημιουργικό  προβληματισμό  .  Πρόσφατο  παράδειγμα  στο  ΘΕΑΤΡΙΚΟ  ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ  που  διευθύνει  και  διδάσκει  ο   σκηνοθέτης  ΚΩΣΤΑΣ  ΦΑΡΜΑΣΩΝΗΣ  στο  ΑΡΓΟΣ   στο  Θεατράκι    Ατρέως  της  ΑΡΓΟΛΙΚΗΣ  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ  ΠΡΟΤΑΣΗΣ   .
    Οι  ομόκεντροι  υδάτινοι  κύκλοι   συνεχώς  ανοιγαν   πιθανές  απαντήσεις  ,  σκέψεις ,  και  προβληματισμοί ,  κύκλωναν  το  πεδίο  οχι  μόνο  της  θεατρικής  γνώσης  αλλά  κυρίως  της  συνηδεισιακής περιπέτειας , και  του  γόνιμου  προβληματισμού  .
     Χαρακτηριστικες  οι  ατάκες  του  Κώστα  Φαρμασώνη  στο  διάλλειμμα   του  εργαστηρίου   ο  οποίος  χαριτολογώντας  μου  λέει ..."  ...Να  γιατί   εχω καιρό ν ανεβάσω  ακόμη  εργο  του  Μπρεχτ ...." .  Προφανώς  γιατί  τρεις  και  μόνο  αράδες  του  Μπρεχτ  προκάλεσαν  βαθύ  ρήγμα  και  καταιγισμό  απόψεων  γεγονος  που  καταγράφεται  στα  θετικά  του  εργαστηρίου ..!
     Ας  μοιραστούμε  το  κείμενο -λιθαράκι-  του  Μπερλοτ  Μπρεχτ   και  ας  αφεθούμε  στους  υδάτινους  ομόκεντρους  κύκλους   που  πιθανα  ταράζουν  την  συνηδεισιακή  λιμνούλα  μας .
 ............  ".......Ακόμα  και  το  πιο  ασήμαντο   πράγμα
                       το  φαινομενικα  απλό
                       να  το  κοιτάτε  με   δυσπιστία.
                       Να  ερευνάτε   ,  αν  κάτι  ειναι  αναγκαιο,
                       ιδιως  οταν  κάτι  συνηθίζεται.
                        Σας  παρακαλούμε  ιδιαίτερα ,
                        να  μη  βρίσκετε  πάντα  φυσικά
                         αυτά  που  πάντοτε  συμβαίνουν !
                         Γιατί  τίποτα  δεν  πρέπει
                          να   θεωρείτε  φυσικό
                         σε  τέτοιους  καιρούς  αιματηρής  αναστάτωσης ,
                          επιβεβλημένης  αταξίας ,
                           και  προσχεδιασμένης   αυθαιρεσίας,
                           μιας  απάνθρωπης  πια  ανθρωπότητας.
                           Ετσι  ωστε  τίποτα  να  μην
                            περνιέται  για  αμετάβλητο ....."
                                                     Μπέρτολτ  Μπρεχτ  

                              

...και τ ονειρο καλά κρατεί !!!

.....Πως  ταξιδεύουν  τα  πλοία   το  σούρουπο ?  Πως  συνομιλούν  οι  ναυτικοί  το  σούρουπο ? Πως  είναι

  μεσοπέλαγα  η  συμπεριφορά  της  θάλασσας ?  Αν  ανοίξουν   οι  κρουνοί  της  μνήμης  τα  κύματα  του ονείρου    βαπτίζονται  με  αλμύρα  θαλασσινή   και  παραβγαίνουν  με  την  νοσταλγία   καθώς  αυτή   ξεμυτίζει   με  διάθεση  αρμένικης  βεγγέρας !!!
     Κάπως  έτσι  δι  ανθισμένο   τ  όνειρο  καλά  κρατεί   και  ξεκινά  από  την  αποβάθρα  του  λιμανιού .
     Η  νύχτα  ξοδεμένη λίγο  πριν  το  τέλος  της  θα  έλεγα  στο  σύνορο  με  την  μέρα .  Ο  Φίλιππος   ανέκαθεν    δεινός  αγωγιάτης  απολεσθέντων  στιγμών  άγεται  και  φέρεται   μετεωρίζοντας  καθ  όλην  την  διαδρομή  της  σκέψης  του .  Ο  μετεωρισμός  αυτός  του  προσδίδει  ρυθμό  και  γεννά   μελωδική  νότα    μπολιασμένη   με  αγέρα  νοσταλγίας  ...  Στ  αυτιά  του  ακόμη  κρέμεται  το  βουητό  της  θάλασσας .
     Οι  οξυδομένες  λέξεις  και  φράσεις  που  βγαίνουν   από  τα  χείλη  του   ανακτούν  τις  αισθήσεις  τους  και  ζωντα  νευουν  τοπία  διαδρομές  στιγμές  και  στιγμιότυπα ....Ζωντανεύουν  τα  ωκεάνια  μοναχικά  πουλιά   τ  αλμπατρός  την  μυρωδιά  και  τα  χρώματα  της  Νοτιοαμερικάνικης  καθημερινότητας ... τον  αγέρα  που  φέρνει  τον  ψίθυρο  και  την  κραυγή  απο  τις   φαβέλες  με  το  ποδοβολητό  της  πιτσιρικαρίας  να  κατεβαίνει  σαν  ηχώ   και  να  μπερδεύεται  στην  Κοπα  Καμπάνα ...  Η  πιτσιρικαρία   φορώντας  το  ρούχο  της  ανεμελιάς  αμολιέται  αναζητώντας  ολίγα  γραμμάρια  τύχης ...!!!
   Ωστόσο  τ  όνειρο  καλά  κρατεί   και  ο  Φίλιππος   λούζεται  το  πρώτο  φως  της  ημέρας .  Ο  καφενές   απέναντι  φρεσκάρει  την  διάθεση  του  κι  έτσι  όπως  κοιτούσε   νιώθει  σαν  να  μιλάει  το  κτήριο .!!! ... Μα  μιλάνε  και  τα  κτήρια????  ... Κι  όμως  νιώθει  μέσα  του  σαν  να  του  λέει " ...καλημέρα  σας  !  Ανοίξαμε  και  σας  περιμένουμε "  .
    Σε  λίγο  ο  Φίλιππος  περνά  την  είσοδο του  καφενέ  και  χωρίς  να  το  καταλάβει  γίνεται  ένα  με  τούς  λιγοστούς  θαμώνες  που  πασχίζουν  να  ροκανίσουν  τον  χρόνο  τους ..   Όμως  το  βλέμμα του  αποτραβιέται  έξω  ,  εκείνη  την  στιγμή  ένα  καράβι  βάζει  πλώρη ...άραγε  για  πού???  Σχεδόν  σαν  λαθρεπιβάτης   τρυπώνει  την  ματιά  του  στο  καράβι   και  δεν  αποτραβήχτηκε  παρά  μόνον  όταν  αυτό  μίκρυνε  τόσο  πολύ  όσο  και  μια  τελεία !!!
    Δυο  λέξεις  του  ξέφυγαν  από  τα  διψασμένα  του  χείλη ...καλό  ταξίδι ...!!!  Αφήνει  την  εσωτερική  παλίρροια   και  η  ματιά  του  τώρα  ταξιδεύει  στους  θαμώνες . Δανείζεται  ένα  χαρτάκι  από  το  μαγαζί  και  και  με  την  μύτη  του  μολυβιού  του  σημειώνει ...Του  χρόνου  δύτες / ραγισμένοι   λεπτοδείκτες /στον  ιστό  της  νύχτας  βουτούν  /  μιά  μιλάνε  δύο  σιωπούν / ..
                                       .....κυρ....σαμ....

...τυπωμένες αράδες του βιβλιου ..!!!

Η  ενόχληση  δεν  προερχότανε  μόνο  από  τον  σκληρό   φωτισμό   που  καθώς  επεφτε  σάρωνε   και  την  πιο   απόκρυφη   κρυψώνα   σκοταδιού  .
       Ειχε  να  κάνει  και  από  τον  αργόσυρτο  ηχο   με  απροσδιόριστη  προελευση    που  τρύπωνε  στ  αυτιά  του   σαν  απρόσκλητος   βαρετός   επισκέπτης  .
     Το  γεγονός  αυτό   αναγκάζει  τον   ηρωα  της  ιστορίας  μας  να  περισυλλέξει   ενα  ανυποψίαστο   αδέσποτο    πλατανόφυλλο  που  λίγο   πριν  ειχε   ξεφύγει    απο  τις  διαθέσεις   του  αγέρα  .
   Και   αυτό  βέβαια  με  την  σειρά  του   υποδύεται   τον  ρόλο   του  σελιδοδείκτη  .
      Ενας  γάργαρος  διακριτικός  ψίθυρος  γλυστρά   από  τα  χείλη   του    φρεσκάρει  το  δέσιμο  των  κορδονιών   του   και  σιγοτραγουδώντας  εναν  αγαπημένο  σκοπό   παίρνει  τα  βήματα  του  και  αλλάζει  θέση .
     Σε  λίγο  βολεμένος επάνω  σ  ενα  ομιλο    από  βράχια   με  την   θάλασσα  μπροστά   του  να  σπαρταρά   ,  και  την  αλμύρα   της   να  παραπλανά  την  οσφρηση  του .
     Το  λποπόν !!! ... Ειπαμε  35  προς  36  .  .. Μονολογεί ..!
  Πιστό  το  πλατανόφυλλο    στον  ρόλο  του  σελιδοδείκτη   τσεκάρει  την  μνήμη  του .  Κάπως  ετσι  το  βλέμμα  του  συνεχίζει   την  περιπλάνηση   στις  τυπωμένες  αράδες  του  βιβλίου  !!!
                                     ...κυρ....σαμ...