......με την ιδιότητα του επιβάτη κρατώ σφιχτά στο χέρι μου εισητήριο και ελπίδα , αφήνομαι στις διαθέσεις των χιλιομέτρων . Αγονη γραμμή ?? Ισως !!! Τί πειράζει αφου οποτε συμβαίνει η πέννα ν αγκυστρώνεται στα ερείπια της ημικατεστραμένης δεξαμενής , αυτής που αποκαλούμε μνήμη μοιραία παρασύρει απομεινάρια στιγμών , αποστεομένα χρώματα , και μυρωδιές που αναδύονται από το βάθαιμα του χρόνου .
Το λεωφορείο παίρνει την στροφή . Σε λίγο πλησιάζουμε στον προορισμό μας , και οσο το πλησίασμα αναζωπυρώνει την ελπίδα μας , τόσο οι συνεχόμενες στροφές γλυκαίνουν την εκκολαπτόμενη ζάλη . Τα χιλιόμετρα ανήμπορα ν αντιδράσουν στην ιλιγγιώδη ταχύτητα εξατμίζονται , με το ιδιο τεμπο η σκέψη σαν τρεχαντήρι απορροφά τις στιγμές απόδρασης .
Κάτι με σπρώχνει να μιλήσω με τον διπλανό μου συνεπιβάτη . Ειπαμε αρκετά και εννοήσαμε ακόμη περισσότερα . Σε λίγο ζητώ συγνώμη για την ενόχληση , βρίσκομαι στο διάδρομο του λεωφορείου με τα χέρια μου να ψαρευουν τις χειρολαβές , μέσα μου το φτερούγισμα της ελπίδας το νιώθω να οδηγεί την επιθυμία μου , πλησιάζω τον οδηγό , υπενθυμίζω την στάση .
Τα βήματα μου πλεον επι γης ! Το βλέμμα μου πέφτει στο γεφυράκι το σύνθημα σε πείσμα του χρόνου κρατιέται , αχνοφαίνεται βέβαια .... " οτι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό " Χωρις δεύτερη σκέψη ρίχνω μια ερευνητική ματιά γύρω μου και συμπληρώνω ...και οτι μας πληγώνει γλυκαίνει τον θυμό ......!!!
( κυρ....σαμ )
......στιγμές ραδιοφωνικής από-δρασης ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΡΑΓΕΣ ...το τετράδιο με ...θέα
Το λεωφορείο παίρνει την στροφή . Σε λίγο πλησιάζουμε στον προορισμό μας , και οσο το πλησίασμα αναζωπυρώνει την ελπίδα μας , τόσο οι συνεχόμενες στροφές γλυκαίνουν την εκκολαπτόμενη ζάλη . Τα χιλιόμετρα ανήμπορα ν αντιδράσουν στην ιλιγγιώδη ταχύτητα εξατμίζονται , με το ιδιο τεμπο η σκέψη σαν τρεχαντήρι απορροφά τις στιγμές απόδρασης .
Κάτι με σπρώχνει να μιλήσω με τον διπλανό μου συνεπιβάτη . Ειπαμε αρκετά και εννοήσαμε ακόμη περισσότερα . Σε λίγο ζητώ συγνώμη για την ενόχληση , βρίσκομαι στο διάδρομο του λεωφορείου με τα χέρια μου να ψαρευουν τις χειρολαβές , μέσα μου το φτερούγισμα της ελπίδας το νιώθω να οδηγεί την επιθυμία μου , πλησιάζω τον οδηγό , υπενθυμίζω την στάση .
Τα βήματα μου πλεον επι γης ! Το βλέμμα μου πέφτει στο γεφυράκι το σύνθημα σε πείσμα του χρόνου κρατιέται , αχνοφαίνεται βέβαια .... " οτι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό " Χωρις δεύτερη σκέψη ρίχνω μια ερευνητική ματιά γύρω μου και συμπληρώνω ...και οτι μας πληγώνει γλυκαίνει τον θυμό ......!!!
( κυρ....σαμ )
......στιγμές ραδιοφωνικής από-δρασης ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΡΑΓΕΣ ...το τετράδιο με ...θέα
