..... Έτσι κι αλλιώς το πράγμα θα τσουλήσει . Αν προτιμάτε η έτσι η αλλιώς το πράγμα θα τσουλήσει έως ότου καταλήξει στους πρόποδες του χρόνου ... Αν δεχθούμε πως ο χρόνος είναι βουνό ... Η στην φλύαρη πεδιάδα αν νομίζουμε πως ο χρόνος είναι τοπίο α-σύνορο όπου μπαινοβγαίνει η ματιά μας , η ακόμη στις όχθες του ποταμιού αν πιστεύουμε πως ο χρόνος είναι νερό που τρέχει ..! ¨Όπως και νά χει απ όποια μεριά γέρνει η σκέψη μας το σίγουρο είναι ότι το πράγμα θα τσουλήσει .. Μας το αποδεικνύει άλλωστε και η ζωή .. Δεν είναι διόλου τυχαία η έκφραση : ¨Οτι κυλά δεν χορταριάζει .. Μέχρι τέλους ο αγώνας .. ! Για πόσο ?? .. Είπαμε ... ! Για τόσο όσο ... ! Για τόσο όσο το καρκινάκι με την βραχνή φωνή μου γνέφει με νόημα ..!!! ¨Άλλοτε χαμογελώντας και άλλοτε μετρώντας την υπομονή την δική του κυρίως την δική μου .. !! ... κυρ ... σαμ ...
Καφεδάκι αποχωρισμού . Οταν ο τόπος σου μιλά, τον ακούς ?? Καταγράφεις τα μηνύματα , και χάνεσαι σε αβαθή χιλιόμετρα επιστροφής . Η πεπατημένη μας δείχνει : Για να επιστρέψεις κάπου , αναγκαία συνθήκη η φυγή σου από το ... κάπου !!! Δεν απομένει λοιπόν παρά να στραγγίξεις τα ηλιοβασιλέματα , τα χρώματα , τις μυρωδιές , τον ψίθυρο της θάλασσας , τα πρωινά ξυπνήματα , πρωινούς και νυχτερινούς περιπάτους , το λάλημα του κόκκορα .... Επόμενη κίνηση ?? Τα τυλίγεις σε πάνινη καρό πετσέτα και τα σέρνεις μαζί σου . ΄Έτσι σαν κολατσιό . Χρήσιμη τροφή για τα χρόνια της ξηρασίας , όπως μας την σερβίρει εκ του πονηρού και τεχνηέντως η σκληρή καθημερινότητα ... !!! ... κυρ .... σαμ ...
... Τούτο δω το σημείωμα μοιάζει με ταινία που μπορεί κανείς μ ένα μαγικό τρόπο να γυρίσει πίσω η να την τρέξει προς τα εμπρός .. Η αλήθεια είναι πως τίποτε δεν προϊδέαζε πως σε κάποιο σημείο της περιπλάνησης μου στους ατραπούς της λευκής κόλας ένα αναπάντεχο θλιβερό γεγονός θα μ έσπρωχνε σε βαθύτερους συ λογισμούς .. Το ξεκίνημα , η αφορμή , το ερέθισμα , για το ταξίδι επί χάρτου ήταν... η μυρμηγκοστρατιά ...!!! Ώρα 7.30 περίπου . Πρωινό υπέροχο στην όμορφη Μάνη , στο φιλόξενο χωριό Κότρονα ! Σε υπερυψωμένη ταρατσούλα με θέα την καταγάλανη θάλασσα . Ησυχία δικτυωμένη και διανθισμένη με φυσικούς ήχους της γειτονιάς . Ο Περού πλάι μου απολαμβάνει το ραχάτι ! Το μικροκαμωμένο σώμα του χύμα στο δάπεδο του μωσαϊκού .. Αφήνει κατά μέρους το γάβγισμα και γεύεται την δροσιά και τις μυρωδιές που του παρέχει δωρεάν η φύση ...! Στρογγυλό τραπέζι . Πάνω στο τραπέζι αναπτήρας , πακέτο τσιγάρα . Μάλλον ξεχασμένα .. Μετακινώ τον αναπτήρα . Πως αλλιώς θα πάρει θέση το μπλοκάκι τσέπης ? Το βλέμμα απορροφά ότι προλαβαίνει ... Να όπως αυτήν την μυρμηγκοστρατιά . Το παράδειγμα ζωής , το ρίσκο τους απλωμένο σε λεπτή κλωστή . Συγκεντρώνουν τα τεράστια παραπεταμένα ψίχουλα με μια φούρια , στοιχισμένα στην ευθραστη μοίρα τους . Σωματότυποι που με δυσκολία χωρούν στην τρύπα μιας βελόνας . Διασχίζουν κατά μόνας το μωσαϊκό του δαπέδου , αψηφώντας κινδύνους ατυχήματος . Κοινωνικά έντομα με ομοιότητες με τους τερμίτες , η αλλιώς << Λευκά μυρμήγκια >> . Η εργατικότητα των μυρμηγκιών χιλιομπαλωμένη από τα δηλητηριώδη βέλη της αποχαυνωτικής κοινωνίας καθώς και από τα σχόλια του λοιπού ζωικού βασιλείου , τετράποδου αλλά και δίποδου .. ! Πάνε κι έρχονται υπερπηδώντας σαγιονάρες , πέλματα ανθρώπων , << γλείφοντας >> τραπεζοκαθίσματα και ότι κατακόρυφο εμπόδιο συναντούν . Στην δίψα τους αυτή καταλαμβάνουν κάθε λογής ύψωμα . Παρατηρώντας την καθημερινότητα τους διάφοροι συνειρμοί ξεπηδούν στο μυαλό μας . Πως να μην αφιερώσει κανείς δύο αράδες στα μικροσκοπικά αυτά ζωάκια που με τόση ευκολία αψηφούν κινδύνους κατακτώντας ακόμη και τούτη δω την κορυφή του ... μολυβιού .. ! Σε αυτήν ακριβώς την φράση , εντελώς ξαφνικά σαν αεράκι έρχεται ιντερνετικά η θλιβερή είδηση για τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα .. Τα μυρμήγκια , οι τερμίτες , και ο Λαυρέντης ..... Σ ενεστώτα χρόνο εντελώς τυχαία λόγια αφιερωμένα στα κοινωνικά έντομα τα μυρμήγκια και αναφορά στους τερμίτες η όπως αλλιώς τα ονομάζουν << Λευκά μυρμήγκια >> . Την ίδια στιγμή ένα μαύρο σύννεφο ήρθε να εμπλακεί στον ορίζοντα , μετατρέποντας το πρωινό σε πρώιμη νύχτα . Κάτω από αυτόν τον ουρανό τα μυρμήγκια συνεχίζουν το πήγαινε έλα τους . Το ίδιο και οι συνειρμοί για τους τερμίτες , που σαν ασκοί του Αιόλου ανοίγουν και δίνουν χώρο στο φτερούγισμα του Λάρυ και κατά κόσμο Λαυρέντη .. !!! .... κυρ ... σαμ ...
Και η ώρα πήγε 8.00 .. ! Κι όλας ?? Ε .. και .. !! Ο χρόνος άπλετος λύνεται σαν παρατρεχάμενο κουβάρι που κατρακυλά και απολαμβάνει το γλίστρημα , υπερπηδά εμπόδια . Συρρικνώνει και πακετάρει δευτερόλεπτα σφυρηλατημένα , στιγμές πολύχρωμες με δάνειες αποχρώσεις ουράνιου τόξου . ¨Όλα ταχτοποιημένα σε χαρτοκιβώτια με χαρακτηριστική σχολαστικότητα , επιμέλεια ολκής . Το ένα δίπλα στο άλλο .. Το άλλο πλάι στο δίπλα .. Το δίπλα πάνω στο άλλο ..! Κάπως έτσι ορθώνεται η πλέξη του τοίχου . ¨Όρθιος στέκομαι και παρατηρώ τούς χάρτινους λοφίσκους . Αφήνομαι στο κατρακύλισμα της ματιάς μου . Με περίσσιο θάρρος με περνά μέσα από μια τρυπδούλα του χρόνου η οποία με οδηγεί μπρος στα σκαλοπάτια . Εκεί που κάποτε η νιότη μας αναμετριόταν με τα λιωμένα πρωινά και τον μεταλλικό ήχο του κουδουνιού . Αποθηκευμένες στιγμές . Ο χρόνος εγκλωβίζεται καδραρισμένος σε μια εικόνα . Σε μία φωτογραφία ! Η κυτταρική μνήμη αναλαμβάνει δράση ! Και να τώρα που κρατώ στα χέρια μου την φωτογραφία , σας κοιτάζω έναν έναν μία μία το κουβάρι ξεδιπλώνεται . Καθώς ξεδιπλώνεται το βλέμμα μου αδύναμο να συγκρατήσει την υγρασία που απορρέει από τα τοιχώματα του χρόνου . Προσπαθώ να θυμηθώ την πρώτη φράση , την πρώτη λέξη , το πρώτο κλάμα , το πρώτο γέλιο , που διανεμήθηκε μεταξύ μας . Αφουγκράζομαι τα πολλαπλά σκιρτήματα της παιδικής νιότης . Τα λόγια μου βυθίζονται στην σιωπή , πνίγονται στην σκόνη από το ποδοβολητό της παιδικής μας ανεμελιάς .. ! Στο τρεχαλητό μου επάνω σκοντάφτω στις μορφές των αγαπημένων δασκάλων . Στην γλυκύτατη Ευαγγελία , στον αυστηρό και νευρώδη Πετρόπουλο , στην τρυφεράδα της Δήμητρας που τόσο απλόχερα μοίραζε το χαμόγελό της , και φυσικά στην ηρεμία και σοφία του Παναγάκη .. !!! Ξεχωριστές προσωπικότητες με καλές και άσχημες στιγμές που σ έναν βαθμό τα χνάρια τους σημάδεψαν την παιδική μας ηλικία .. Και τώρα που κρατώ την φωτογραφία στα χέρια μου , σας κοιτάζω , έναν έναν μία μία και προσπαθώ να σκιτσάρω τα συναισθήματα όπως αυτά πηγάζουν , πλάθουν και πλάθονται , από την δεξαμενή του χρόνου .. ! Χαρά μου αν το μοίρασμα αυτό που είναι εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλους και όλες σας , γίνει αφορμή για ένα ταξίδι στα χρόνια της αθωότητας μας . Ελπίζω κι εύχομαι ο ιντερνετικός αγέρας ν ανακαλύψει το κρησφύγετο σας , από το πρώτο έως και το τελευταίο ξύλινο διθέσιο θρανίο ..! Έτσι απλά << .. για μια μικρή θύμηση ... >> όπως σημειώνει στο πίσω μέρος της φωτογραφίας ο αλησμόνητος Πετρόπουλος .! ¨Όπου κι αν ξυπνάτε να περνάτε όμορφα αγαπημένοι μου συμμαθητές /τριες .. Ωστόσο κατά τα λοιπά υγεία να έχουμε και ... ξύστρα για το μολύβι ... !!! κυρ .... σαμ ...
.... Όχι δεν πήρα το τρενάκι . Προτίμησα να διασχίσω το βουητό που κατακλύζει την μεγάλη πεζοδρομημένη λεωφόρο και σαν κυλιόμενη σκάλα με οδηγεί προς τον αγέρωχο και ταυτόχρονα α- τάραχο Πύργο . Κωνσταντινούπολη σεργιάνι στον Πύργο του Γαλατά ! Ακριβώς απέναντι βολεμένος σ ένα καφέ για λίγη ξεκούραση παρατηρώ τις πτήσεις των γλάρων με τούς επιδέξιους ελιγμούς στον ορίζοντα και περιμετρικά από τον Πύργο . Γλάροι παντού ..! Επιστρέφω στις σημειώσεις μου . Φωναχτές σκέψεις στριμώχνονται στην έξοδο . Πως ν αποσώσεις και την τελευταία ρανίδα χρωμάτων , ήχων , εικόνων ..! Από - γιομα στην Πόλη !!! Μετακινούμε σ ένα αυτοσχέδιο πεζούλι κάτι σαν σκαλοπατάκι ακουμπώ το χάζι μου , και στήνω καρτέρι στο επερχόμενο ηλιοβασίλεμα ... Οι
γλάροι επιμένουν στα εναέρια οχτάρια . Χωρίς τυμπανοκρουσίες πλαγιοκοπούν φωτογραφίζοντας τούς θαμώνες των καφενέδων ... Ασυναίσθητα το μολύβι βουτά στο λιωμένο από - γιομα , αλλιώς πως να εξηγήσω το φτερούγισμα λέξεων , φράσεων , και φωναχτών σκέψεων ?? ... Δάνειες σκέψεις και φτερούγισμα άδειες λέξεις σε ξεμούδιασμα .. Γλάροι ζυγιάζουν την ζωή τους το πέταγμα η αμοιβή τους .. Γλάροι σε ρότα καραβιού λάβροι για το δίκιο του αλλουνού. Μάγοι που κρατούν δώρα μάχιμοι μα πιάνει μπόρα ...
..... Νησί Πάσχα ...! ... Αγαλματίδια ( Μοάι ) προικισμένα με μυστήριο , υπομονή , και φλύαρη γοητευτική σιωπή .. !!!
Φαντάζει λίγο και α-τιτλο ψάχνω δεν βρίσκω υπότιτλο . Αγέλαστος ήλιος μα καυτός λαλίστατος όλο μυστήριο λουσμένος μ εγερτήριο . Φαντάζει λίγο και ά- τιτλο μοιάζει με πλάνη μα είναι άδικο .. Βαθιά στην άκρη του μυαλού σκάει η λάμψη τ ουρανού Το βλέμμα του εκπέμπει καίει φαίνεται σαν κάτι να λέει ... κυρ σαμ ...
