Σαν στραβοκουμπωμένο πουκάμισο μπλεγμένες μέσα μου στιγμές βουτηγμένες άλλοτε σε πόνο και άλλοτε σε ανακούφιση …
Από το μακρινό παρελθόν έως τώρα που η ζωή συνεχίζεται έστω όπως συνεχίζεται στο μυαλό μου παραμένει νωπός ο αχός που σπέρνουν τα γεγονότα και οι καταστάσεις . Αλυσιδωτοί κρίκοι , αλυσοδεμένα όνειρα σε ουρά αναμονής ….
Ακούω βήματα . Γνώριμα δικά μου βήματα . Θαρρώ πως επιστρέφω ? Πολυτραυματίας μεν ξαναγεννημένος δε ! Το ξέφωτο της επανεκκίνησης ορατό . Είδομεν !!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου