Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2013

πρεμιέρα για το ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΜΕ ΡΑΓΕΣ .... !

..Στο  λιγοστό    χρόνο  που  του  ειχε  απομείνει   το  βλέμμα  του  πέφτει    πάνω  στα  πηχιαία    και  λουσμένα    με   το  " υδωρ "   της  καθημερινότητας   πρωτοσέλιδα  των  εφημερίδων .  Ωρα  αιχμής  !  Το  ιδρωμένο  πρόσωπο  του  περιπτερά    καδράρεται    και  αμείνεται   τρόπο  τινά   στις  ερωτήσεις   των  περαστικών .
        Μοναξιά  και  μοναχικότητα    τραμπαλίζεται    στο  μέσον  της  πλατείας .  Συντροφιά  στο  παιχνίδισμα  της  ανωνυμίας  το  ραδιοφωνάκι  στέκει  λαλίστατο , ανάμεσα  στα  μικροκαμωμένα  πολύχρωμα  πακέτα  .  Ευεργητική  στιγμή !  Στιβαγμένες  πρόχειρες  σημειώσεις  "  καρφιτσωμένες  "  στο  ημερολόγιο  αναμοχλευουν    και  απομακρύνουν  την  λήθη    των  μελλοντικών  πεπραγμένων .  Στο   άνω  και  κάτω  άκρο  του  χαρτιού    δεσπόζει  η  υπενθύμηση  ....  ΤΕΤΑΡΤΗ   9.00μ.μ--  11.00 μ.μ.     μη  ξεχάσω   ΤΕΤΡΑΔΙΟ  ΜΕ   ΡΑΓΕΣ   .....   ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ  FM  95,8   στιγμές  ραδιοφωνικής  από-δρασης ....!
       Ωστόσο  η  βιασύνη  των  περαστικών  χαρακώνει  τον  οριζοντα  του  περιπτερά  ,  ενώ  η  νύχτα   λες  και  περπατα  στις  μύτες  ακολουθεί   το  ρεφραιν   που  δραπετεύει   από   τ  ανοιχτά  μικρόφωνα  της  μνήμης !!!    ......  καλή  μας  ακρόαση !!!
                                     .....κυρ  ...  σαμ

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

...κάθε που βγαίνει ο ήλιος ..!!!

 Κάθε  που  βγαίνει   ο  ηλιος
πάνω  μου  γέρνει  λίγος
κλείνω  τα  μάτια  διώχνω  το  φως
σκόρπια  κομμάτια  τα  τι  και  τα  πως

Οι  εκκρεμμότητες  κοχλάζουν
δαίμονες  ειναι  που  αγιάζουν
κλείνω  τα  μάτια  μα  θαρρώ
βαθιά  μου  στήνουν  χορό

Μου  παίρνει  ώρα  μου  παίρνει  χρόνο
ξεσπά  μπόρα   και  οχι  μόνο
άγραφος  παλιός  νόμος
ο  ανήφορος  αδολος  πόνος

Κάθε  που  βγαίνει  ο  ηλιος
μάθε  μη  λες  αντίο
ρίξε  ενα  βλέμμα  γύρω
σώσε   αν  θες   το  τοπίο
στα   τι  και  τα  πως  πες  αντίο

Κάθε  που  βγαίνει  ο  ηλιος
ρίξε  ενα  βλέμμα  ο  ιδιος
πάρε  πέννα  και  χαρτί
βάλε  χρώμα  και  γιορτή
Δώσε  αέρα  στην  ψυχή
παρών   νιώσε  στη  ζωή .
           κυρ....σαμ....

Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου 2013

...ο κύριος μες την λιακάδα ...!

Με  γράμματα  μικρά
και  την  σιγή  μελάνι
ο  κύριος  μες  την  λιακάδα
ο  κύριος   που  με  κοιτάει
γράφει  σβήνει   δεν  μιλάει
μες  την  δίνη  του  γελάει .

Λέξεις  φράσεις  σημειώνει
αλλες  πράξεις  δεν  σηκώνει
τα  δάχτυλά  του
έλικας  στα  όνειρά  του
Αγέρι  γίνεται   φυσάει
νιώθει  πως  ψηλά  πετάει.

Βίος  πραμμάτεια  και  ψυχή
ακροβάτες   σε  σχοινί
σημειώματα  και  άλλα
στο  μυαλό  του  κάνουν  τραμπάλα .

Γράφει  σβήνει   σημειώνει
τα  κομμάτιά  του   ενώνει ,
ο  κύριος  μες  την  λιακάδα
με  την  μνήμη  πάει  βαρκάδα .

Δέκα  χρόνια  πέρασαν   πια
απο  τότε  που   ειπε  γειά
δίχως  πίσω  να  κοιτάξει
φοβηθεί   και  γνώμη   αλλάξει  .

Μα  το  αγέρι  ειναι  δυνατό
σκόρπιο  του  ερωτος  το  φως
αυπνες  λέξεις  μαχαίρια
κουβέντα  ανοίγουν  με  τ  αστέρια .

Το  σπίτι  εκεί  στο  Περιστέρι
τι  ν  απέγινε  ποιος  ξέρει
άφαντες  σελίδες  εδώ  κι  εκεί
τρύπιο  ταβάνι  πέφτει  βροχή.

Γράφει  σβήνει  σημειώνει
τα  κομμάτια  του  ενώνει
ο  κύριος  μες  την  λιακάδα
με  την  μνήμη  πάει  βαρκάδα .

 IPID #151     CWID # 1559

..... (    κυρ ...   σαμ ..)










Τρίτη 16 Ιουλίου 2013

......σε λίγο ο ήλιος ανατέλλει ???

.....  στον    ήλιο  στον  αέρα   απλώνω    το  μελάνι   
        με  μανταλάκια  ευθραστα  , χρωματισμένη  μπουγάδα
     δες  πως  ανεμίζει  και  φυραίνει  από  την  πλύση .
       Τώρα  πια  λέξεις  αρωματισμένες  με  φρέσκια  διάθεση 
       ντύνουν    την  κάθε  σκέψη  . Συνεχώς  προβάρω   σε  καθρέφτες
       εσφαλμένων   αντιλήψεων  !  Μοιραία  αντανάκλαση !
      Ξεθοριασμένοι   υπό-τιτλοι  λούζονται   στην  αλμύρα  των  δακρύων 
       Υγρές  διαδρομές  αυλακώνουν   το  πρόσωπο  . 
       Ενα  μυστικό  τοπίο   εκρυθμης  θλίψης  αναρριχάται  ,  ο  παφλασμός  του
      δίνει  ρυθμό  και  ανασαιμιά  ....   σε  λίγο  ο  ηλιος   ανατέλλει ???
                                .....   κυρ ...  σαμ ....

Πέμπτη 4 Ιουλίου 2013

.... και οτι σαρώνει το αεράκι ...!

...σταλαγματιά.....σταλαγματιά  ...  πέφτει  η  ιδέα   και  γεμίζει  η  χοάνη  των  προτάσεων  .  Τρέχεις    να  προφθάσεις  ενα   "  κακό "   που  ηδη  σ  εχει  προσπεράσει  και  καθ  οδόν   οπως  εισαι  τυλιγμένος  με  μακρόσυρτο   λαχάνιασμα  κάνεις  εναν  ε-λιγμό    για  ν   απο-σώσεις   τον  λυγμό  της  από-γνωσης !
      Σκύβεις   πάνω  στην  λευκή  κόλα  ,  αγνοείς  προς  στιγμή  την  υγρή   σχηματοποιημένη  στάμπα   , κόντρα  φιγούρα  αφου  καθως  την  παρατηρείς   σε  παραπέμπει  σε  νησάκι  του  Αιγαίου .  Ποιό????  Μα  δεν  εχει  και  τόσο  σημασία  ! Αναπνέεις!  Και  οσο  να  πεις  αυτο  εχει  την  ξεχωριστή  του   αξία !Τουλάχιστον  ακόμη ! Αναπνέεις  τον  μπουχό   που  αφήνει  το  τρεχαλητό  των  λέξεων  ,  την  ιδια  στιγμή  που  η  αλμύρα  των  δακρυων  γεωμετρεί  τους  εσωτερικούς  διαδρόμους  οπως αυτοί   απο-τυπώνονται  στην  υγρή  σχηματοποιημένη  στάμπα !!!
     Ξεκινάς   χαλαρα  το  ταξίδευμα  σου  .  Στιγμές  παρατεταγμένες   αλλά  και  σκόρπιες ,  κουβεντολόι    με  λοιπές  παρενέργειες ,  και  οτι  σαρώνει  το  αεράκι   που  φυσά   και  δροσίζει  τον  πηγαιμό  σου  !
        Κι  ετσι  σταλαγματιά....σταλαγματιά... με  ανεμόσκαλα   φυγαδεύεις    την  εκρυθμη  θλίψη   στην  υγρή  σχηματοποιημένη   στάμπα  !  ...  Στο  " νησάκι  "  του  Αιγαίου !!!
                                                         ......  κυρ....  σαμ....