Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016

...ημιθανή κεραμίδια !!!


......  λες  και οι  νότες παρακολουθούν  το τέμπο της βροχής ... οι  εικόνες  γλυστρούν  εμπρός μου  , μαυρόασπρο  φιλμ με λαξευει ...το δάκρυ  μου ανήμπορο ν αντισταθεί ...καίει .. κυλά ..  το πρόσωπο μου  ζεματά  και το ραδιόφωνο  επιμένει ,  οι μελωδίες του  σταλαγματιές  που γλύφουν  ημιθανή κεραμίδια ... στάζουν   στην λίμνη των ονείρων μου ... γύρω μου παντου υγροί  απείθαρχοι κύκλοι ...!!!
                                   ....κυρ..σαμ..

Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2015

..... και ύστερα ζωή λειψή .. !!!


.......  Καίγεται η ψυχή μου  από βεγγαλικά  απύθμενης θλίψης ... ο καπνός υπογραμμίζει  το σήμερα το αυριο το ... αλλού ! Ο ουρανός  ντυμένος στα γιορτινά λιακάδα  ευθραστη στάζει  θραυσματα . Τραβώ την κουρτίνα  τόσο  όσο  χρειάζεται να χωρέσει  ηλιαχτίδα φω τός ..
   Το δάκρυ μου  υγρή  καυτή  λίμνη , θόλος βαθύς , σκοτεινιάζει  η σκέψη  , σαν πέφτει η νύχτα  ο νους σαλευει στα ορια του .... ριπές απο παρατεταμένες  σιωπές  αφήνουν τα σημάδια τους .
   Ο  πόνος βαθαίνει και οσο συμβαίνει  αυτό  δεν μου μένει άλλο παρα να ταιριάζω  λέξεις , μικρά βαγονάκια ,  και πόν ( τ ) ο  πόν ( τ ) ο  να ντανιάζω σε πακέτα  τα γιατί καί  τα  γαμώτο !
   Η  απώλεια η απουσία  το κενό ... και ύστερα   ζωή  λειψή ... !!!
                                                ....  κυρ .... σαμ ...

 
  




Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2015

.... Με ξέβρασε το κύμα ... !!!

.....  Ειπα να τρέξω  δυό λέξεις στο λευκό χαρτί , ετσι κάτι σαν ξεμούδιασμα  των φράσεων , κάτι σαν  γυμναστική των  γραμμάτων .! Ξεδιαλύνω  από το χαρτομάνι --  μη πω χαρτοβασίλειο και παραξηγηθώ --  τυχαία  ενα κρυμμένο λεξικό  .  Τινάζω με τρόπο την σκόνη του χρόνου  από το < χοντρόπετσο >   εξώφυλλο  και το βλέμμα μου ακολουθεί το  συννεφάκι  που λικνίζεται  εμπρός μου , αυτόματα ασυνείδητα μου ρχεται στο νού   το παιχνίδισμα  του αινίγματος που σημάδεψε την παιδική μας ηλικία ... ψηλός  ψηλος καλόγυρος ..... κλπ  .
     Βλέπεις  το παιχνίδι των γνώσεων  δεν ειχε ακόμη τηλεοπτικοποιηθεί.  Οι αλάνες  ,το προαύλιο  του Σχολείου και  οι γειτονιές  υπαρκτά σημεία  και τόποι ξεγνιασιάς . Αυτά το παλαι ποτέ !
  Τραβώ λοιπόν το λεξικό  κάνω χωρο  στο γραφείο  ωστε η ανασαιμιά του ανεμπόδιστη  διευκολύνει το περιεχόμενο του στον περίπατο  των γραμμάτων , των λέξεων , των φράσεων .
   Σε  λίγο  βουναλάκια  σκόρπια  ανακατεμένα φωνήεντα σύμφωνα , σωροί  από  ερωτηματικά, θαυμαστικά , τελίες αλλά και κόματα . Ξεκινώ την αναρρίχιση   με την βοήθεια της παλάμης μου !
 Τα δάχτυλά μου σε ρόλο  ανιχνευτη . Κλεινω τα μάτια και αναδευω  τις γραμματο ( ρο ) σειρές ! Πως ειναι οταν  στις λεγόμενες λαχειοφόρες  εκδηλώσεις   συνήθως το αθώο παιδικό χέρι  βουτάει και ανακατευει  τα χαρτια - αριθμούς -  και τραβά τον τυχερό κληρο  ?
   Μια  δύο  τρεις  στροφές  και ανασύρω  την σοδειά μου !Μάτια κλειστά .  Νιώθω  ηδη   στον βυθό της παλάμης  ενα ανεπαίσθητο ψίθυρρο ,μια εκκολαπτόμενη οχλαγωγή , λες και  ειναι κυματάκι  απλώνει , θεριέυει , και ξεβράζει  λέξεις φρασεις οπως ...
 Φαρμακονήσι ..!!!
Φουσκωτό ...!!!
Φυγή.......... !!!
Φαγητό .... !!!
Φωτιά ......  !!!
Φαρμακειο ..!!!
Φονεύω ..... !!!
Φόβος ...     !!!
Φάτνη  ....  !!!
Φιλία ...     !!!
Φως  .......  !!!
Φτάνει  πια.. !!!
Ειπα να τρέξω  δυό λέξεις στο χαρτί  μα    με ξέβρασε  το κύμα  στο σύνδρομο του ... ΦΙ .. !!!
                                                                         ...κυρ...σαμ...



Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2015

...οπου ΧΙ α- γνωστο επόμενο βήμα ... !!!

.....  Χι - αστί  δρόμοι
       Χι - αστί σκέψεις
       Χι - αστί ερωτες
       Χι - αστί  εκκρεμότητες
       Χι - αστί σιωπές
       Χι- αστί  ονειρα
        Χι - αστί εφιάλτες
       Χι - αστί ταξίδια
        Χι - αστί αποχωρισμοί
       Χι - αστί  απουσίες
       Χι - αστί  φοβίες
       Χι - αστί   νύχτες
       Επομένως
οπου ΧΙ  α-γνωστο
 επόμενο βήμα .... !
            κυρ....σαμ...

       

       

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015

...το γλίστρημα του ανθρώπου ....!!!

....Το βλέμμα παγιδευμένο  στην ειδηση . Μια σκιώδη ταραχή με διαπερνά.Αναζητώ στασίδι .... Στο πάτωμα σκόρπια παντού  σιωπή! Λιωμένη!Ζωσμένος  από θλιψη  μόλις και μετα βίας αρθρώνω , ψελίζω θα ελεγα αναπνόηχα . Το γλίστρημα του ανθρωπου αναδύει  αρωμα πολέμου . Παρασκευή και δεκατρεις στο ημερολόγιο κοσμεί  η καπνισμένη λέξη α-πανθρωπιά !Πόνος !Αθώες ψυχές. Δάνειες πνοές !  Ο ηχος της σιωπής  ενοσχηστρώνει  και παιανίζει  εναν σκοπό ... η αγάπη θεραπευει οταν ειναι ποιοτική .!  Από ψυλά ο ουρανός  παίζει στα δάχτυλα τα σύννεφα , μετρά και ξαναμετρά  μα η συννεφούλα χώνεται και χάνεται στην αγκαλια των αγέρηδων . Κατω από τον ιδιο ουρανό  συχνά πυκνά  αγέρηδες σαρώνουν  την πάχνη της  θλίψης , της θλίψης που γεννά η εκμετάλευση του ανθρώπου απο τον ανθρωπο ..! Η σκέψη μου αλλάζει πλευρό , κλείνω τα μάτια και ονειρευομαι , ανασύρω  στιγμές και διαδρομές  ανθρωπιας , αναζητώ στασίδι  και ..ιωδιο . Τόσες πληγές πως να επουλωθούν?? Ναι  ...η αγάπη θεραπευει  οταν ειναι ποιοτική .!!!
                                                                                        ...κυρ...σαμ..