<< ... εδώ στού δρόμου τα μισά...>>

       ...  Ειναι σε καλό δρόμο..!
       .... Εχει τον  δρόμο του ..!
       ..... Ολοι  στο δρόμο .. !
     Να λοιπόν που η προίκα του προφορικού λόγου  μεταφέρεται  χρόνια τώρα  από τα χείλη της καθημερινής συνομιλίας σμίγει σε σταυρο-δρόμι  με την κινηματογραφική φράση : << .. Ολα ειναι δρόμος .. >> . Η ατάκα  η οποία  δίνει τροφή για σκέψη , και είναι η ίδια  μασημένη τροφή  που ακολουθεί τον βηματισμό μας . Και ειναι επίσης η ιδια πολυπαιγμένη  μαυρο-άσπρη ταινία    συνήθως μεταμεσονύχτιας προβολής , που ξεδιπλώνει  ησύχως ,σχεδόν αθόρυβα  το σενάριο της λες και προφυλάσσει τον ύπνο μας από την εισβολή ανεπιθυμήτων ονείρων .
     << Εδώ στου δρόμου τα μισά.. >> .... Μα τι λέω ?? Μισά και πολλά βάλε ..!  Αραγε πόσα  δράμια υπομονής χρειάζεται η φαρέτρα μας  για να σπρώξει τον χρόνο ?
    Με την σκέψη υπέρβαρη  και τον λαβύρινθο ν άλλάζει  συνεχώς μεγέθη , η δαιδαλώδη διαδρομή αποκτά ενδιαφέρον .  Ενας χαρακτηριστικός ηλεκτρονικός ήχος και στ άκρα του υπολογιστή  καταφθάνει   το μήνυμα :  << ετσι απλά ήθελα να το μοιραστώ μαζί  σου .. >>  Αχνογραμμένος δάνειος τίτλος  από στίχο τραγουδιού  :  <<.. η ζωή  είναι πολύ μικρή για να ειναι θλιβερή .. >>. Ομορφο  μ  ευστοχες αλήθειες . Ναι ! Θαρρώ  πως η ζωή ειναι μια παράσταση χωρίς πρόβα .  Ενα τσιγάρο δρόμος --- για να μην ξεχνάμε και την προίκα του προφορικού λόγου --- ώσπου να το καπνίσεις << δευτερη ζωή δεν έχεις .. >>.
     Ολα ειναι δρόμος.. ! Ω την ατυχία μου  κάπου στο νιοστό  χιλιόμετρο  μαυρο σεντόνι πέφτει και σκοτεινιάζει το μυαλό . Πασχίζω να θυμηθώ την ορθή γραφή της σκοπίμως παροπλισμένης  φράσης : συλλαλητήριο ..!!!  Θες η σύγχυση των γραμμάτων , θες η σύγχυση της εποχής , θες τα πολλαπλά είδωλα που αντικατοπτρίζονται ,απο τα επίσης πολλαπλά << λάμδα >>που κοσμούν την λέξη , ειναι ανεξήγητο το πως η αμφιβολλία φουντώνει , και με ωθεί  σ ενα αδιάκοπο κολύμπι στις σελίδες των λεξικών .  Εγκαταλείπω την προσπάθεια  και  τα επόμενα λεπτά  με βρίσκουν  στο σημείο που σε βρήκα  οταν μου τα έλεγες μα δεν σε άκουγα .  Ολοι στο δρόμο .. !
    Και νά μαι  πάλι εδώ να λούζομαι  την ανυπάκοη ακοή  και να προσπερνώ αιχμηρά βλέμματα .  Ελέγχω την κίνηση και προσεχτικά περνώ στο απέναντι πεζοδρόμιο .Λίγη ξεκούραση  στο παγκάκι , κι έπειτα στην ουρά του πηγαινέλα , όπως χθές και προχθές , για πόσο άραγε ακόμη ???
  Κατά τα λοιπά .. !  Ειναι σε καλό δρόμο .. !
    Ανατολή-- Δύση .. !
   Μέρα --  Νύχτα .. !
  Ζωή-- Θάνατος .. !
  Μερικά δίπολα , φωτοσκιάσεις  όμοια στασίδια , μικρές δεξαμενές όπου κοχλάζουν συμπεριφορές ανθρώπων, συν-ανθρώπων ,αλλά και πλην-ανθρώπων ..!!!  Δρόμοι  που σμίγουν και καταλαγιάζουν σ ενα κοινό παράπονο . Ενα παράπονο που έχει τον δρόμο  του και  δεν διαφέρει διόλου  από το παράπονο του Μιχάλη Γκανά  :        <<... οσο κι αν κανείς προσέχει
                             οσο κι αν το κυνηγα
                             πάντα  πάντα  θά  ναι  αργά
                             δεύτερη ζωή δεν έχει .. >>
               
                                                    ....κυρ...σαμ...

..Που και πως να στριμώξεις τ όνειρο ???

... Τό  παραθύρι  παραδομένο  στις ορέξεις του αγέρα  συνεχίζει  τις ταλαντευσεις ,  απέναντι  στην μικρή πλατεία ενα μοναχικό δένδρο  επιδίδεται  στην γνωστή γυμναστική   η επιδεξιότητα του δικαιώνει την θυμοσοφία του λαού  << ... δένδρο που λυγίζει  δεν σπάει .. >> . Η βουή του αγέρα περιπλέκεται  στ  ασυνάρτητα  σοκάκια της πόλης , , αναμαλιασμένα γυναικεία  πρόσωπα << λουφάρουν >>  πιότερη φυσικότητα , ομορφιά , και λάμψη !  Το Σαββατοκύριακο πλέει  στην ουρά της εβδομάδας  κι εμείς κωπηλατούμε  αγκομαχώντας από τα  τερτίπια  της καθημερινότητας μας .
 Ωστόσο     στιγμές  διάσπαρτες  εικόνες   <<καρφιτσωμένες >>   δυστυχώς στο πέτο της ανεμελειάς μας  κατακλύζουν  το διάβα μας . Η αυρα που αποπνέει από   στιγμιότυπα  ζωής  δεν εν-συρταρώνεται σε ζελατίνες και ναυλον  συσκευασίες.  Οι εστίες ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που << μπολιάζουν >>  κυριολεκτικά  με ναυλον  συμπεριφορές  πόλεις και ανθρώπους  υφαίνουν ενα  γκρίζο πέπλο , και αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει  μόνο με τον τόπο . Οι άνθρωποι  παντού ίδιοι  ειναι , διαφέρουν  μόνο οταν αγαπούν .  
      Απλές εικόνες στιγμιότυπα ζωής ! ... Να..!  Για  δες ... !  Στην άκρη του πλατύσκαλου   ο άστεγος βιολιστής , απρόθυμος  πια να υποδυθεί τον ρόλο του βιο--ληστή , εγκαταλείπει  την << στέγη >> του  όχι όμως και το βιολί του , και από βιολιστής της στέγης  μεταμορφώνεται  σε βιολιστής του δρόμου .  Μισάνοιχτη η θήκη του οργάνου  προστατεύει  τα λιγοστά κέρματα  την ώρα που ο καλλιτέχνης κερνά μελωδίες και χαμόγελα στους βιαστικούς διαβάτες . 
   Στην άλλη άκρη  του πεζόδρομου  ο πλανόδιος  κιθαρίστας  κουρδίζει  την κιθάρα του , προβάρει << λάθρα >> λίγο πριν την έναρξη  του προγράμματος .  Που και πως να στριμώξεις τ όνειρο ??? Που και πως να ζυγιάσεις την πραμάτεια τους ??? 
      Γνήσια αληθινά ζωντανά στιγμιότυπα που  γεννούν αμηχανία  , και απο την άλλη  ναυλον συμπεριφορές , ναυλον  άδειες πόλεις  και  τ  αναπ(α) λιν !                 

    

                     ( Δεύτερη  γραφή )   2
                                                                                                  .....  κυρ....σαμ....
       

... Καλό ταξίδι μάννα .. !

.........   Αραγε  έχει αιωνιότητα η λιακάδα?  Τετάρτη πρωί και το μαντάτο  για το φευγιό σου  έρχεται  σαν  αεράκι  να μου τρυπήσει  το νου  και την ψυχή ...Ναι σαν αεράκι έφυγες μάννα ! Φτερούγισες αθόρυβα , ηρεμα , σε λεωφόρους  και ατραπούς , γερμένοι  οι ώμοι σου από το βάρος των ημερών ,διπλωμένο το σώμα  μα η  ψυχή όρθια και διαθέσιμη  στον κόσμο .  Σε όλο τον κόσμο . Στόν κόσμο  τον μάταιο.. ! Ξεφυλλίζω το τετράδιό σου και αντιγράφω  το αγαπημένο σου στίχο .... Ο  κόσμος ειναι μάταιος τα πάντα ματαιότης ./ Ενα λουλούδι ψέυτικο ειναι η ανθρωπότης .. / Εφυγες μάννα  για τον γλυκό αναπαμό ,  για το γλυκό αντάμωμα  με τον Αργύρη   ,  αγωνιούσες ... ! Πως να διαχειριστεί κανείς το μποτιλιάρισμα συναισθημάτων ... !  Αντε λοιπόν  γαληνεμένες θάλασσες  να σε συντροφευουν  χαιρετισμούς και φιλιά !!! Καλό  ταξίδι  μάννα  !    κυρ..σαμ

Το χαρτοκιβώτιο .. !!!

Το  χαρτοκιβώτιο δείχνει να κερδίζει  την μάχη με τον χρόνο , αφού  τα σημάδια κόπωσης δεν αποπνέουν  ανησυχία  για κίνδυνο διάλυσης . Τώρα που το καλοβλέπω  στα πλαινά σημεία του διακρίνει κανείς  κάποια ιχνη ταλαιπωρίας . Φαίνεται όμως πως ο ισχυρός δεσμός  με την άλλοτε κραταιά χαρτο-ταινία  καλά κρατεί .
    Εν μέσω κονιορτού αποκαλύπτεται  η αγωνία του γηραιού  πια χαρτοκιβώτιου  για την τελική κατάληξη του .  Οι διαθέσεις του Γιάννη  ενδόμυχα  ολοφάνερα καθάριες  και κρυστάλλινες , δεδομένου οτι οι   επόμενες κινήσεις του δεν δείχνουν κάτι διαφορετικό .  Τί κάνει???
   Ρίχνει δύο- τρείς  ερευνητικές ματιές  στο σχεδόν άδειο δωμάτιο  παίρνει ανυπόμονα το καρεκλάκι  στέκει πλάι στο χαρτοκιβώτιο  εκσφενδονίζει μια ριπή με το βλέμμα  του , κάτι σαν χαριστική βολή , το ανοίγει  τελετουργικά  και ξεκινά το << ψάρεμα >>  χαρτιών .! Το συγκεκριμένο  χαρτοκιβώτιο δεν του ηταν παρά μόνο  μια απύθμενη λίμνη συναισθημάτων , κι αυτό που διαδραματίζεται τούτη την στιγμή  μοιάζει να ταράζει τα  νερά της λίμνης . 
    Ωστόσο κάθε φορά που ο επίδοξος << ψαράς >>  ψυχή τε  και σώματι  αφήνεται στην αυρα του χαρτοκιβώτιου  οι μικροί  ομόκεντροι υδάτινοι κύκλοι  ανοιγοκλείνουν  παρασύροντας έτσι  τον Γιάννη  στο βυθό της νοσταλγίας !    
  << Κύριε Γιάννη  εμείς τελειώσαμε ... >>  Χρειάσθηκε αρκετός χρόνος για ν αντιληφθεί  την φωνή .  << Κύριε Γιάννη σας μιλάμε ... ειστε καλά ?? .. >>  Τότε τινάχθηκε , περνά την παλάμη στο πρόσωπο  του  τους κοιτά  και μετά βίας  μουρμουρίζει .. << ..πηγαίνετε , το χαρτωκιβώτιο  θα το αναλάβω μόνος μου ... >> . Σηκώνεται με το καρεκλάκι στο ένα χέρι  προχωρεί προς τον διάδρομο  του δωματίου  και το ακουμπά δίπλα στην έξοδο .
     Κάπου εκεί τον περιμένουν τα σύνεργα  του καπνίσματος .  Με αργές κινήσεις στρίβει το τσιγάρο του , το ανάβει , και πλησιάζει το χαρτοκιβώτιο .  Ορθιος πια περιφέρετε γύρω απ  αυτό .  Πότε  σταματά , πότε  το βλέμμα του  να συντροφεύει  την πορεία του καπνού .  Η ώχρα του δωματίου , το φευγιό  του καπνού , το φευγιό το δικό του , κι έπειτα το ...χαρτοκιβώτιο  με το περιεχόμενο , η λίμνη συναισθημάτων . 
     Σημάδια ανεξίτηλα τυπωμένα στον ευθρυπτο πια Γιάννη .  Κοντοστέκεται για λιγο , πάει προς τον διάδρομο  δείχνει πως κάτι ψάχνει .  Επιστρέφει αποφασιστικά  στο χαρτοκιβώτιο  διπλώνει προσεχτικά το επάνω μέρος του , στην συνέχεια  με τον μικρό μαρκαδόρο που κρατά στα χέρια του , στην <<ράχη>> του χαρτοκιβώτιου  εναποθέτει την ένδειξη  ..προσοχή ευθραστον ...! Σκύβει και  με καταπληκτική επιμέλεια  προσφέρει την αγκαλιά του παραμερίζοντας το  στην άκρη του δωματίου .Τινάζει  νωχελικά με την παλάμη του την σκόνη  και εν μέσω κονιορτού  χάνεται προς την έξοδο , αφήνοντας πίσω τα  ταραγμένα νερά της λίμνης.  Της λίμνης των συναισθημάτων ..!!!  Ακολουθεί ολόγιομη σιωπή σε ρόλο γομολάστιχας ..  Ομως  μάταια  προσπαθεί να σβήσει τα ίχνη ...!!!
                                                                                 ...κυρ...σαμ...
                                                                         

... Οπου η φωνή σμίγει με την μελωδία των ευχών..!

..  Και ο χρόνος γλυστρά μέσα από τα δάχτυλά μας , η  ανημποριά της παλάμης  να συγκρατήσει  τις σταλαγματιές των  δευτερολέπτων  αυγαταίνει  τον εκολαπτόμενο εκνευρισμό .  Σθεναρό ανάχωμα  ενα χαδάκι στον  χαριτωμένο Περού το σκυλάκι που μοιράζει την ανυπομονησία του για την απογευματινή έξοδο του. Τα βλέματα συναντώνται στον αέρα  και οι υπότιτλοι  χαραγμένοι στα  δυό σπινθιροβόλα μάτια του .. << ... εντάξει αφεντικό  σε λίγο .. περιμένω .. >>  . Ετσι κι έγινε . Σε  λίγο κυκλώνουμε   το τετράγωνο της γειτονιάς  ευχαριστος περίπατος  με την σβελτάδα του Περού  να διακόπτεται από  σκόρπια μικρά διαλλείμματα  ελέω μυρωδιών, και την ουρίτσα του να αιωρείται στον αέρα  τόσο  όσο  που θύμιζε    βέργα παθιασμένου μαέστρου . !  Βλέπεις η χαρά δεν κρύβεται . Συμβαίνει και στούς ανθρώπους ! Η χαρά και η θλίψη , ανεστραμένα είδωλα !  Ενα μίγμα συναισθημάτων  που για κάποιους λόγους  < ανθοφορούν >  κάθε φορά που  βρισκόμαστε απέναντι  στ οπισθόφυλλο του χρόνου . Στην γειτνίαση του παλιού με του καινούργιου . Παράδοση και παραλαβή ! Ξετυλίγονται αναδρομές, απολογισμοί , γεγονότα με διαβαθμίσεις κατά το δοκούν , ημερολόγια , συμβάντα , μια χιονοστιβάδα  που άλλοτε μας πνίγει και άλλοτε μας χαροποιεί ! Κι εδώ ζητώ ταπεινά συγνώμη , επιτρέψτε μου  να χαράξω μ ια παυλα  στην σκέψη μου σαν κι αυτές που χρησιμοποιούμε  τις φορές που κόβεται η λέξη  για να συνεχίσουμε  στην επόμενη σειρά . Μόνο που από τα σωρευμένα  << ημερολόγια >>  κάποια σου <<κόβουν την ανάσα >> .  Αναμοχλεύω το πιθάρι της λήθης  και τραβώ  στην τύχη στιγμές που σκιαγραφούν  γκριμάτσες  ανωνύμων    ανθρώπων . 
     Βράδυ! Ο ήρωας της ιστορίας μας αναμετριέται  με το παιχνίδισμα της νύχτας , ροκανίζει τον χρόνο του  μουτζουρώνοντας λευκές κόλλες  με διάφορες σκέψεις , διόλου α-διάφορες ομως  για το είναι του .  Οταν καταλαγιάζει η νύχτα τα δευτερόλεπτα βαραίνουν  Την επόμενη μέρα στο γραφείο του  αντικρίζει τα ίδια πρόσωπα ,   ο κυρ  Κώστας με το πυκνοδασωμένο  μουστάκι  θα του φέρει  τον ίδιο καφέ ,  ο ιδιος λαχειοπώλης θα << παίξει >>  με τα νευρα του , ο ιδιος ταχυδρόμος θ ακουμπήσει στο πεζούλι  την σχεδόν ίδια αλληλογραφία . , και ο ιδιος θα χωθεί πίσω από τα χαρτιά του  εως ότου το ρολόι δείξει  περασμένο μεσημέρι .  Οι υπόλοιπες κινήσεις  χαραγμένες σαν καθημερινό δρομολόγιο .  Ξέρει καλά την διαδρομή προς το σπίτι . 
    Μετά από κάμποση ώρα , μέσα στο δωμάτιο του  επικρατεί ημιφως !  Αραγε πόσο είχε κοιμηθεί ? Εχει ήδη απογευματιάσει για τα καλά .  Το κεφάλι του θαρρείς πως το βαράνε    καμπαναριά !  Αρκετά καντάρια βάρος . Καταφεύγει στο κρύο νερό , πλένει το πρόσωπό του  , στέκεται μπρος στον καθρέφτη  δοκιμάζει  νωχελικά δυό τρείς γκριμάτσες  και κάνει σαν να  ακούει βήματα . Βήματα μέσα του, γύρω του , παντού ,  μα και   πουθενά .. !  Κι ενα σφύξιμο στο στομάχι ηρθε  σαν απαρχή  μιας ρυθμικής ανησυχίας .  Νοιώθει πως ο εγκέφαλος χωρίζεται στα δύο , αργοπεθαίνει ??  Αυτοκτονεί ?? Η κάποιος τον σκοτώνει ??   Κάνει δυο βόλτες , προχωρει προς το ντουλάπι  με τα φάρμακα , και με το τρέμουλο του χεριού του  καταγκρεμίζει  τα κουτάκια , ξεχωρίζει ένα ημισκισμένο  πολύχρωμο , το παρατηρεί για λίγο , και με μια απότομη βίαιη κίνηση , και με σφιγμένα  χείλη  τα κάνει θρίψαλα  μέσα στην χούφτα του .. Ετσι καθώς  στρέφει το βλέμμα του προς το παράθυρο  αποφασισμένος με  όση δύναμη του  μένει  τρέχει γοργά το ανοίγει λύνει την χούφτα του , και κραδαίνοντας  ρίχνει τα χάπια στην κρύα σκοτεινιά της νύχτας !!! Με το τρέμουλο στην ραχοκοκκαλιά του  λουσμένος στον ιδρώτα και το βλέμμα αγκυστρωμένο στον έναστρο ουρανό  ξεκινα  ν  απαγγέλει  : ..... <<  Αυτός εκεί / ο συγκεκριμένος  άνθρωπος / είχε μια συγκεκριμένη  ζωή / με συγκεκριμένες πράξεις/ . Γιαυτό/ και / η συγκεκριμένη κοινωνία/ για τον συγκεκριμένο σκοπό / τον καταδίκασε / σ εναν αόριστο θάνατο. ! /.  
     Και απο τότε η φωνή του σαν ηχώ  σμίγει  με την μελωδία  των ευχών  που σαν  αποδημητικά πουλιά  φτερουγίζουν και αναζητούν  ζεστή αγκαλιά !!!
                                                                            ... κυρ..... σαμ...
   

Εδω αδελφέ μου ειναι αλλιώς .... !!!

18 Δεκέμβρη 2015 -- 18 Δεκέμβρη 2017 ! Δύσκολος μήνας ο Δεκέμβρης ! Τούτες τις μέρες θαρρεις πως η απουσία το κενό  βαθαίνει πιότερο  λες και ειναι  καυτό υγρό που κοχλάζει  εντός  μου , ερχεται και σμίγει με τήν περιπέτεια  της υγείας μου   αναμετριέται με τις αναθυμιάσεις της μνήμης .  Ο  χρόνος κυλά  σ ενα ρυάκι με φιδίσια διαδρομή , απλώνει τα πλοκάμια του  από πάνω μέχρι κάτω , χώνεται βαθιά στα κύτταρα  και με ζώνει με  βλέμματα , φωνές , δάκρυα αλλά και  χαμόγελα  !
  Ζόρικα τα πράγματα ! Εδώ αδελφέ μου ειναι αλλιώς .
   Η  μάννα και ο πατέρας  βιώνουν τα βαθιά γεράματά τους  με ότι αυτό συνεπάγεται . Φυσική φθορά μας λέει ο γιατρός !   Μην ανησυχείς ομως κάνουμε ότι μπορούμε , είμαστε κοντά τους  κυρίως ο Πέτρος !   Εξω φυσάει , παντού αγέρας  σφυρίζει  και σκορπά  το σινιάλο μου . Ελπίζω να τηρήσει την υπόσχεση του και να στο παραδώσει  με το νι και με  το σίγμα !!!
   Εδώ αδελφέ μου ειναι αλλιώς !
   Μην έχεις άγχος για τον Παναγιώτη και την Νίκη , και οι δυό τους σταθερές αξίες !  Νιώθουμε υπερηφάνεια και καμαρώνουμε για την διαδρομή τους .
  Ζόρικα τα πράγματα αδελφέ μου Αργύρη !  Η πάχνη των Χριστουγέννων  με βρίσκει  σ ενα μεταβατικό στάδιο  να παλεύω  το θηρίο μέσα μου . Το αντάμωμά μας στον έναστρο ουρανό   δείχνει να παίρνει αναβολή . . Δεν ξέρω για πόσο . Ισως για λίγο , ισως για ..... δεν με απασχολεί !!!  Παράξενο ακούγεται αλλά ειναι μια πραγματικότητα που την βίωσα και  συνεχίζω να την βιώνω . , η ίδια η ασθένεια - καρκίνος-  ειναι ο πιο καλός γιατρός   << δάσκαλος και φίλος >>  Μή γελάς αδελφέ μου ... αλήθεια σου λέω .. Ξέρεις γιατί ???
  Γιατι  σε κάνει να εισαι υπάκουος , γίνεται αφορμή να δοκιμάσεις τους φίλους σου . , να φροντίζεις και ν  αγαπας τον εαυτόν σου ,  Ν  αλλάξεις τρόπος ζωής ,  να προσέχεις την διατροφή σου ,  ν  αλλάξεις συνήθειες  να συγχωρείς τους πάντες , να συνάψεις ειρήνη με το σώμα σου ., να χαμογελάς .  Να βλέπεις την ζωή  από άλλη οπτική γωνία   κυρίως  να την εκτιμήσεις ως δώρο  !!!
  Ζόρικα τα πράγματα αδελφέ μου !  Εδώ εινα αλλιώς !
 Πώς? Κάτι  με ρωτάς ??  Ναι  ... Πως ειμαι τώρα ???
   Θα σου πω  οτι το πάλεψα  και το παλευω ! Αν το νίκησα ??  Δεν ξέρω για πόσο , ισως για λίγο , ισως για πάντα , οπως σου είπα και πριν  δεν με απασχολεί .Πάντως  αν τον νίκησα  τ οφείλω στην συγκινητική  θετική σκέψη και παρουσία των συγγενών και φίλων μου γνωστών και αγνώστων  που ομολογουμένως  η ζεστή αγκαλιά τους , το χαμόγελό τους , η χρήσιμη  συμβολή τους  δυνάμωναν και δυναμώνουν τα κουράγια μου .Αν τον νίκησα ?? Τ  οφείλω στις αλλεπάλληλες δημιουργικές απο-δράσεις  ειτε επί σκηνής ειτε επί χάρτου ,  κυρίως όμως  στην συνεχή φροντίδα της Μαρίας που από την πρώτη στιγμή  στάθηκε με  αγάπη και ψυχραιμία  στο πλευρό μου . Για όλους αυτούς τους λόγους  θεωρώ τον εαυτόν μου τυχερό  και απίστευτα ευλογημένο ! Ναι το πάλεψα και το νίκησα ??  Δεν ξέρω για πόσο  ισως για λίγο .. ισως για πολύ ..ισως για πάντα  .. δεν  με απασχολεί .. !
     Εδω  αδελφέ μου ειναι αλλιώς τα πράγματα .! Ειναι και κάτι ακόμα που εχει συμβάλλει  τα μέγιστα  με την παιχνιδιάρικη παρουσία του .. ! Η  << εισβολή >> του ..Περού ! Βέβαια δυστυχώς  δεν πρόλαβες να τον γνωρίσεις , ηρθε σχεδόν αμέσως  μετα από το  ξαφνικό    απροσδόκητο φευγειό  σου ! Μπήκε για τα καλά στην συντροφιά μας ! Ομως   σταματώ εδώ γιατί θαρρω πως σε κουράζω . ..

Περισσότερα  από κοντά  .. όποτε  ... και όταν  .. !!!   Προς το παρών σου στέλνω σκέψη και χαμόγελο !
  Ζόρικα τα πράγματα αδελφέ μου Αργύρη .. !Φυσάει παντού , μέσα  κι  έξω  !
                                                                                  ....  κυρ.....  σαμ...  

ΑΝΤΑΜΩΝΩ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΩ - ΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ - ΔΡΟΜΟΙ ΑΝΟΙΧΤΟΙ!