.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2009

... ΜΕ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΣΗΜΕΙΩΤΟΝ ...!!!

...Σμιλευμένα τα όνειρα κάδρα σε άδειους τοίχους / ανώνυμα κι επώνυμα ψάχνουν για ενοίκους/. Συνομιλούν ψιθυριστά/ ετσι κοματιάζουν την βραδυά / .
Κι όσο οι ένοικοι αργούν / τα όνειρα μόνα τους μονολογούν/ θορύβους ακούν συνεχώς / βήματα πίσω βήματα μπρός /.Με την σκέψη σημειωτόν / αλάζουν στάση γέρνουν εντός /πρόθυμες δανεικές λεξούλες / κλώθουν αλλοτινές ιστοριούλες / .
...Η τελευταία φράση ξέφυγε λίγο από την νοτισμένη χαρτοπετσέτα- αυτοσχεδιο σημειωματάρι- η βιασύνη της πένας σε συνδιασμό με τον ψίθυρο και την σιωπηλή ταχυλογία των κάδρων με τους ενοικους που φιλοξενούν προσδίδουν ρυθμό αλματώδη
ικανό ωστόσο να φιλοδωρίσει την ρυτιδωμένη χαρτοπετσέτα με αλλοτινές ιστορίες....Τεταρτημόρια δημιουργίας!!! Στιγμιότυπα ζυγιασμένα σε υγρή ξύλινη μπάρα...όνειρα σμιλευμένα στον πάγκο της νυχτωσιάς!!!

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

...ΑΠΛΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ...!!!

...Και ύστερα μισογερμένη στην μεσοτοιχία του ονείρου νιώθει την υγρασία των λέξεων να σμίγει με το άρωμα του σκοταδιού... ακουμπισμένη για λίγο στο ξεθοριασμένο σύνθημα του τοίχου απομεινάρι Δεκεμβριανής νύχτας στέκει ασάλευτη και με συνοδηγό την φωνη του αφηγητή ταξιδευει στα τοπία της ιστοριούλας ... μισογερμένη στην μεσοτοιχία του ονείρου με τα πόδια σε θέση κάτι σαν ορθιο σταυροπόδι και σύμμαχο τ ακουστικά του ραδιοφώνου χάνεται στην αφήγηση του εκφωνητή...... ΚΑΠΟΤΕ λέει ηταν μία κοπέλα τυφλή..μισούσε τον εαυτόν της που ηταν τυφλή... Μισούσε τον καθ ενα εκτός από τον αγαπημένο της . Αυτός ηταν πάντα εκεί γι αυτήν. Την αγαπούσε πολύ και ηταν πάντα δίπλα της!!! Του ειχε πεί ότι αν θα μπορούσε να δεί τον κόσμο θα τον παντρευόταν !!! Μια μέρα κάποιος της δώρισε δυό μάτια και τότε μπόρεσε να δεί τον κόσμο. Ειδε και τον αγαπημένο της . Εκείνος την ρώτησε γεμάτος χαρά ...τώρα που μπορείς να δεις τον κόσμο θα με παντρευτείς; Η κοπέλα ομως έκπληκτη ειδε πως κι αυτός ηταν τυφλός και σοκαρισμένη απο αυτο αρνήθηκε να τον παντρευτει! Το αγόρι εφυγε δακρυσμένο και με πόνο ! Αργότερα της εστειλε ενα γράμμα ... ΑΠΛΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ....