.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
....... καλή μας από-δραση !!!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Φυγή προς τα πού ??? ...... Ναι συγχωρέστε με εδώ θα μείνω ... !!!

....δεν  ξέρω  αν  θα  πρέπει  να  το  σκεφθω  η  ν  απαντήσω   αμέσως   στον  εαυτόν  μου....αλλά  ο  τόπος  που  μεγάλωσα  ,  οι  μυρωδιές  της  γειτονιάς  ,οι  φίλοι  και  παλιοί  συμαθητές  εχουν  γραπωθεί    επάνω  μου  .  Νιώθω  την  ανάσα  τους  καυτή  και  το  βλέμμα  τους  να  με  διαπερνά κάθε  που  η  βαλίτσα  με  την  λιγοστή  πραμμάτεια  μου  περιμένει  την  απόφαση  μου . Μου  αρέσουν  τα  ταξίδια ...ΧΜ!  Χμ!  Μα  τι  λέω???   Και  σε  ποιόν  δεν  αρέσουν??  Οχι  ετσι  ρε  γαμώτο ! Αναγκαστικά !  Αυτό  δεν  ειναι  ταξίδι ,  ειναι  φυγή !!!  Φυγή  προς  τα  πού ???   Και  πως  να  γυρίσεις  πίσω  τον  χρόνο ....  γίνεται??  Δεν  γίνεται !  Τόσα  χρόνια  διάβασμα  σπουδές  και  το  αποτέλεσμα  ??  Να  μαι   τώρα  δω   στα  χρόνια  του  Χριστού   μπροστά  σε  μία  βαλίτσα   ανεργος  απένταρος    να  ζυγιάζω  την  σκέψη  μου ......
       Εκεί  στα  δύσκολα  ποιός  θα  βοηθήσει ?  Εδω  τουλάχιστον  νιώθεις  κάποια  ζεστασιά ..! Εδώ  θα  μείνω  !!!
      Ηλιοβασιλέματα  βουτηγμένα  στη  θάλασσα   τσίπουρα  να  δένουν  την  παρέα  μας   και  ενα  μεθυσμένο   γαμώτο  για  τα προδομένα   ονειρα  μας . Δεν  ξέρω  πως  και  γιατι  καταφέρναμε   με  την  κουβέντα   και  σβήναμε  την  φωτια  του  ονείρου ...  απογοήτευση  ,  πόνος ,  θυμό , εκνευρισμό  ....  και  ολόγυρα    ολα  κάρβουνο !   Κι  ομως  η  καρδιά  μου  χτυπά  ακόμα .  Την  ακούω .  Πατώ  στην  γή  ,  σηκώνω   ψηλά   το  βλέμμα  ,  ουρανός !  Ουρανός  και  γή .  Ανω  και  κάτω  άκρα    και  το  σώμα  μου  βροχή .!   Οχι  πως  φοβάμαι   τον  θάνατο  ,  αλλά  σκιάζομαι    για  οσα  δεν  πρόλαβα  να  κάνω  , σωστότερα  για  οσα  δεν  μ  αφήσανε  να  κάνω .  Για  τους  διπλωματούχους   διαχειριστές  της  δημόσιας  μοναξιάς    ημουν  αγραφο  χαρτί ! Μιλάς  και  χάνεις  την  δουλειά σου .  Μιλάς  και  χάνεις  την  ζωή  σου ..  Κι  ομως  ναί  η  καρδιά  μου  χτυπά  ακόμα . Την  ακούω  που  μου  λέει   εδω  να  μείνεις .!
     Οι  φίλοι  μου  φευγουν  !  Οι  φίλοι  μου  διώχνονται  αναγκαστικά    και  αυτό  ειναι  το  γαμώτο !  Μαζί  τρέχαμε   κλάψαμε  γελάσαμε  πονέσαμε .  Μοιραστήκαμε  στιγμές  και  κοπάνες  απο  τα  Σχολιά  μας  !  Λυπάμαι !  Καιρός  να  πιαστούμε   από  αυτά  που  έχουμε    και  απο  αυτά  που  μπορούμε  να  δημιουργήσουμε .  Λυπάμαι  εδω  θα  μείνω  ! Ισως  αυτή  η  απόφαση  μου   σας  παραξενεύει  αλλά  οι  μνήμες  προσπερνούν  καταλαγιάζουν   και  μας  τυλίγουν  σε  μια  ιδιότυπη  ομηρία ! Ναι  συγχωρέστε  με  ... εδω  θα  μείνω !!!
     Μας  αναγκάζουν   ν  αφήσουμε  τον  τόπο  μας  !  Ψάχνουμε  για  καλύτερη  ζωή  ,  απλή  επιβίωση  ,  τρέμουμε  μη  και  αρρωστήσουμε  γιατι  τότε  ποιός  μας  σώνει??
       Κάποτε  θάρθει  η  στιγμή   που  ο  αντίλαλος   απο  το  ουρλιαχτό  μας  θα  γκρεμίσει  τα  σιωπηλά   τείχη    και  τα  πολυκαιρισμένα   συνθήματα   θ  αποκτήσουν   τέτοια  ζωντάνια  και  πνοή  που  θα  σκεπάσουν  δρόμους  και  πλατείες .Και  απο  αυτό  το  προσκλητήριο  δεν  θα  ήθελα  να  λείψω  .  Εχω  άκρες  συγγενείς  δηλαδή  στον  Καναδά ....αλλά  αγαπώ  τον  τόπο  μου  ,  την  ποδηλατάδα  μου  , θα  το  παλέψω  ,  δεν  θα  υποκύψω  στον  εξαναγκασμό   εδω  θα  μείνω ...!!!
      Ο   ενας   χρειάζεται  τον  άλλον  .  Αν  φύγουμε  ολοι  οι  φωνές  μας   λιγοστευουν   το  ιδιο  και  οι  ελπίδες  μας  οχι  δεν  θα  τους  κάνω  την  χάρη  να  εγκαταλείψω  την  προσπάθεια  ,  από  την  δυσκολια    γεννιέται   η  δύναμη ..! Εδώ  ο  ηλιος  αλλιώς  καίει ! Καλημερίζουμε  τον  γείτονα  , αποσώνει  η  ζάχαρι  ο  καφές  και  ζητάμε  λίγο  απ  τους  διπλανούς  μας  .   Το  άρωμα  της  αλληλεγγύης  ειναι  μεθυστικό .  Επειτα  αυτούς  που  αφήνεις  πίσω  σου  ποιος  θα  τους  στηρίξει?  Αντε  και  βρίσκεις  τα  ναυλα  για  τα  εισιτήρια    ποια  η  τύχη  αυτών  που  αφήνεις  πίσω  σου ??
    Λυπάμαι  φίλε  που  θα  σε  στενοχωρήσω   αλλά  εδω  θα  μείνω !!!
         Κάθε  φευγειό  κρυβει  κι  εναν  λόγο  μια  αφορμή  .  Ο  πόλεμος  κρατα  τα  πρωτεία ,  ειτε  οικονομικός  πόλεμος  ειτε  πραγματικός  με  αληθινά  πυρά   οι  συνέπειες  ειναι  το  ιδιο  ολέθριες  .  Σωματικά  και  ψυχικά  .  Χωρίς  δουλειά  στο  κατώφλι  της  επόμενης  μέρας. Υπάρχουν  βομβαρδισμοί  και  βομβαρδισμοί ! Η  βόμβα  που  πέφτει   στο  σπιτικό  μας  καιει  ανθρώπους   και  νοικοκυριά ,  και η  βόμβα  της  ανεργίας  που  σαρώνει   τις  οικογένειες  μας προξενει  κραδασμούς με  αλυσιδωτές  συνέπειες . Δεν  το  ευχομαι  σε  κανένα ! Πως  ξεδιψά  το  βλέμμα οταν  γύρω  εικόνες  γκρίζες  ξετιλύγονται  ! Κι  ομως  η  φωνή  της  καρδιάς  μου  μου  λέει  εδω  να  μείνεις.Την  ακούω  παρ  ολους  τους  θορύβους  που  παρεμβάλλονται .Ναι  συγχωρέστε  με  εδω  θα  μείνω .                              
                                  ....κυρ.....  σαμ.....
    
        



.... ας ειναι ....!!!

Σήμερα  ειπα  πως  θα   ρθώ
μα  εφθασε  αργά  το  σήμερα
                            ας  ειναι
για  τον  ερχομό  αυτον   ξεκίνησα  να  γράφω
 μα  σκάλωσε  η  πένα  σε  μολυβένιο   βράχο
                              ας  ειναι
 Υφάδι    μέθυσο    γοργό   χορευει 
 τώρα  μπάλο
 μ  αφήνιασαν    οι  αράδες    στον 
πηγαιμό  επάνω
                            ας  ειναι
Σήμερα  χάραξα  θαρρώ    ονειρο  και  ελπίδα
μα  ράγισε  τ  όνειρο   κι   ορφάνεψε  η  ελπίδα
                              ας   ειναι  .........
                                                       ....κυρ... σαμ...

(  Δημοσιεύθηκε   στο  περιοδικό  "  απόπειρα  λόγου  και  τέχνης "   Ανοιξη  92  αριθμ.  τευχους  3   )

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Μπέρλοτ Μπρεχτ , για τον όρο " Μετανάστες " ποιήματα 1937 ...

 ....Λαθεμένο    μου  φαινόταν  
   πάντα    τ  όνομα   που
  μας  δίναν   .
  "  Μετανάστες  "
Θα  πεί  ,  κείνοι    που  άφησαν 
την  πατρίδα  τους.  Εμείς  ωστόσο
 δε  φύγαμε    γιατί   το  θέλαμε  ,
λεύτερα   να  διαλέξουμε    μιαν 
άλλη  γη   .
 Ουτε   και  σε  μιαν  άλλη
 χώρα  μπήκαμε   να  μείνουμε
για  πάντα  εκεί  ,  αν  γινόταν .
Εμείς  φύγαμε   στα  κρυφά . 
Μας  κυνηγήσαν  ,  μας
προγράψανε .
Κι   η  χώρα  που  μας   δέχτηκε  ,
σπίτι   δε  θάναι  ,  μα  εξορία ... "
 Μπέρλοτ  Μπρέχτ  ,  για  τον  όρο  " Μετανάστες "
  ποιήματα  1937   μεταφρ.  Μ.  Πλωρίτης

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

....Ανναμίτες καπεταναίοι ..!

...Την   θάλασσα  μπορείς  και  την  συνηθάς
      μέσα  σ  ενα  μήνα
  Συνηθάς  το  μπόζι   και  δεν  συνηθάς
     το  κύμα  .

Κάτω  από  τον  ίδιο  ουρανό
το  παπόρι  στην  τρικυμία
κινείται   με  πολλούς  τρόπους
κινείται  και  απ  τους  ανθρώπους

Θυμάμαι  τους  καπεταναίους  στο  Χαι  Φογκ
μέσα  τους   εκρυβαν  κάτι  μαγικό
Ρόμπες   μεταξωτές  φορούσαν
ξυπόλυτοι  ισια   περπατούσαν

Κάπνιζαν   τεράστια  τσιμπούκια
γεμάτα  οπιο  με  άρωμα  φουντούκια
στην  παραλία  περιμένουν   να  φορτώσουν
τα  νησιά  του  Ειρηνικού  να  οργώσουν

Παράξενα   πλεούμενα  καικια
χωρίς  μπούσουλα  μα  ρότα  ισια
τ  ονομα  τους  ηταν  λέει
Ανναμίτες  καπεταναίοι

Τους  σύφωνες  χτυπούσαν
με  τετράγωνα  μαχαίρια
εξόρκιζαν  τούς  ανέμους
Ο  τρόπος  τους  μαγεία
με  δυό  γυαλιά  στα  δάχτυλα
και  το  υψος   ως  το  τρία

Βουτάγανε  με  το  γυαλί
στ  αστέρια  τ  ουρανού
Στο  Αλφα  του μεγάλου  Ταυρου
στο  Αλφα  του  Αετού
Αλταιρ  Αλφερατ
και  άλλοτε  στο  Μιζαρ

Ανναμίτες  καπεταναίοι
τ  ονομα  τους  ηταν  λέει
του  μεσαίωνα  αστρονόμοι
μεγάλοι  ποιηταί
Στην  τροχιά  της  γης  των  ανθρώπων
και  των  αστέρων  των  ερώτων  ....!!!  
            .....   κυρ....  σαμ ...