ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ...μια χειρο - ποίητη παράσταση

       Ιδέα -- Συστατικά-- Υλικά εργασίας ...

    << Μπορούμε  να γεννηθούμε  γέροι όπως μπορούμε να πεθάνουμε νέοι ... >>  Ζαν  Κοκτω 
   Τι συμβαίνει όταν ήχοι , θόρυβοι , φωνές  της διπλανής  μας  πόρτας , ακροβατούν  από φωταγωγούς πολυκατοικιών ?? Τι συμβαίνει όταν η μυθοπλασία  σμίγει  με  ψήγματα  αληθινών  γεγονότων  και με την ζύμη του θεατρικού κώδικα  ζωντανεύουν  επί σκηνής  σύντομες ιστορίες  και στιγμιότυπα ??  Ιστορίες κάτι σαν μικρά διαμερίσματα  ίδιας πολυκατοικίας , όπου τα σώματα και οι ζωές των ανθρώπων είναι εγκλωβισμένα στον ίδιο καναπέ  στο ίδιο σπίτι .  Πρόσωπα που  κουβαλούν  μέσα τους ταραγμένο παρελθόν .  
      Μία απολυμένη δημοσιογράφος  σκοντάφτει  πάνω σε στιγμές  συναισθηματικής αξίας  και αναδύει  στην μνήμη της  ήρωες που ξεπηδούν από το κοινωνικό ρεπορτάζ , συνομιλούν , συγκρούονται  με τον εαυτόν τους , αναζητούν το αντικλείδι  ώστε ν απεμπλακούν  από τα αόρατα  κάγκελα της προσωπικής φυλακής τους .  Αποκτά βαρύνουσα  αξία το γεγονός  γιατί στα συστατικά --- υλικά εργασίας -- που δομούν ΤΟ ΦΡΑΓΜΑ  συγκαταλέγονται  και αποσπάσματα  από το ΠΟΙΟΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ  της Χρύσας Σπηλιώτη . Σε όλη την διάρκεια της παράστασης  οι ήρωες  προσπαθούν  να σπάσουν  ΤΟ  ΦΡΑΓΜΑ  και  ν αποδράσουν !!! Προς τα πού ?? Υπάρχει χρόνος ?? 
   
   Η  παράσταση επαναλαμβάνεται  9 και 10 ΙΟΥΝΙΟΥ στο ΤΡΙΑΝΟΝ   ώρα έναρξης 9.30  ....  είσοδος ελεύθερη με κοινωνική  συνεισφορά  ( είδη τροφίμων )...
                                                                  ....   κυρ  ... σαμ  ..

 

Αναστασία Χαβιαρά / Από λόγο σ' άλλο λόγο: Μαθήματα θεάτρου με τον Κυριάκο Σάμιο στους κρατού...

Αναστασία Χαβιαρά / Από λόγο σ' άλλο λόγο: Μαθήματα θεάτρου με τον Κυριάκο Σάμιο στους κρατού...: Γιατί το θέατρο είναι ΦΩΣ στη ζωή των εγκλείστων Οι φυλακές για τους εθελοντές – δασκάλους είναι ένας χώρος φιλοσοφίας για τη ζωή, γι...

... Βρε χαρας στο κουράγιο του .... !!!

 ..Και το παιδί φθάνει  μετά βασάνων και κόπων  στα πρακτορεία λεωφορείων  του Κηφισού . Έτσι τα λέγανε από παλιά . Γύρω του   στροβιλισμοί από θορύβους  αναμεμειγμένοι  σφίγγουν περισσότερο  την θηλιά της αναποφασιστικότητας  του. Μετρά  και ξαναμετρά   τα λιγοστά χρήματα  , κάνει  υπολογισμούς  για τον προορισμό του . Τα βγάζει από την μία τσέπη και τα τοποθετεί στην άλλη , λες και με αυτόν τον  τρόπο  ως εκ θαύματος επρόκειτο  ν  αυγατίσουν .  Χώνεται στην βουή  μπερδεύεται στο πλήθος  και το βλέμμα του  φωτογραφίζει  ανθρώπους  με ταξιδευμένη σκέψη  , άλλους  στον βηματισμό της βιασύνης , και άλλους να σέρνονται  σαν υπέργηροι  λεπτοδείκτες  βαριεστημένου ρολογιού ..! 
   Τα λεωφορεία  σε αργό  αλλά τακτικό τέμπο  ξεμυτίζουν  από τις αποβάθρες τους με προορισμό   πόλεις  της Πελοποννήσου  ..  Το παιδί έχει ήδη βρει καταφύγιο   σ ένα από τα πολλά ημικατεστραμένα  παγκάκια .  Από το στασίδι αυτό  το μόνο που του μένει ν  αρπάξει την ευκαιρία  ώστε  να φρεσκάρει την γεωγραφία του  .  Οι αφετηρίες των λεωφορείων  ορμητήρια  όπως για    Κόρινθος, Τρίπολη , Ναυπλιον , Πάτρα, Πύργος , και λοιπές ονομασίες  προορισμού .. ! Ροκανίζει  αρκετό χρόνο  έως ότου  αποφασίζει  ν  αναβάλλει  αυτό που είχε στο μυαλό του . Την επιθυμία του ν ανταποκριθεί στο ένστικτό του που του λέει στο σημείο αυτό θ ανταμώσει και πάλι  την κοπέλα που του έχει στερήσει τρόπο τινά μέρος από τον ύπνο του .  Η ώρα περνά . Ήδη η νύχτα  στο ξεκίνημα της σουλατσάρει όπως και οι λιγοστοί πια εκκολαπτόμενο ι επιβάτες  υπό το βάρος όχι μόνο των αποσκευών αλλά και της σκέψης τους αναχωρούν για τον προορισμό  τους.  Οι ελπίδες  του παιδιού  εξαερώνονται  ... ! Αντίθετα στο μυαλό του βαθιά παραμένει έντονα   η κοπέλα , το πέρασμα της , η αύρα της  . 
     Σφίγγει τα χείλη του  δίνει ένα  σάλτο από το ημικατεστραμμένο  παγκάκι  αποφασιστικά  βαδίζει παράλληλα  τον δρόμο που οδηγεί στην έξοδο του σταθμού  των λεωφορείων . Ένα μεσαίου μεγέθους περίπτερο  ηλιοκαμένο από τα χνάρια του χρόνου  τοποθετημένο με τέτοιο τρόπο σε τέτοιο σημείο που ο σωματότυπος του  περισσότερο σε παραπέμπει σε ξύλινο  φυλάκιο παρά σε κατασκευή με υπηρεσίες περίπτερου ...  Το πρόσωπο ενός ανθρώπου καδραρισμένο στο άνοιγμα , με φόντο πολύχρωμα κουτάκια  και άλλα μικροαντικείμενα .  Το χαμόγελο του γάργαρο  ξεχειλίζει  παρασύροντας έτσι  και το παιδί στο ελαφρύ μειδίαμα ...
------  Πάλι εδώ φιλαράκο ...
-----   Σάμπως  μπορώ να κάνω και αλλιώς .  με  καίει  ...
-----  Τι να σου πω χαράς το κουράγιο σου .. 
Νωχελικά και κάπως μηχανικά  η παλάμη του βουτά στην τσέπη  σκόρπια κέρματα κι ένα χάρτινο νόμισμα  ανασύρονται και πειθαρχούν  στο καινούργιο μέτρημα . Το βλέμμα του περιμετρικώς σαρώνει την πραμάτεια του περιπτερά .  Σταματά σε μια στιβάδα από σοκολάτες .  Απελευθερώνει  την πολύχρωμη  και σχεδόν αμέσως ...
----  Τι σας οφείλω  ?? 
----  Ένα ευρουλάκι ..!
-----  Ορίστε ... Μου λέτε και την ώρα ?? 
-----  11.30 ...  Προλαβαίνεις δεν προλαβαίνεις  το λεωφορείο ... 
  Η τελευταία  ατάκα σαν  ν  αφύπνισε  την εγρήγορση  του  παιδιού ...
 --- Σας  ευχαριστώ ..  τα  λέμε αύριο πάλι ... !  
 Και χώθηκε στο ηχηρό σκοτάδι ...
 Ο Περιπτεράς  έχει καρφώσει το βλέμμα του επάνω στο τρεχειό και την βιασύνη του παιδιού και  παρά το γάργαρο γέλιο του ,σοβαρεύει ξαφνικά 
----- Αύριο πάλι ?? Τι μου είπε το άτομο ??  Βρε χαράς στο κουράγιο του ... !
  Με αργές κινήσεις επιστρέφει στο σκαμπουδάκι του , και αφήνεται στην μουσική περαντζάδα  όπως αυτή ξεδιπλώνεται από το τραντζιστοράκι που πάντα του κρατά συντροφιά ... ! 
                                                           ....  κυρ ...  σαμ...

    


   

Το κλασικό διώνυμο ... !

 Πώς να πιάσει κανείς το  κουβάρι από  την αρχή  όταν το νήμα  περιπλέκεται .  Σκαλώνει στην παλίρροια  των υδάτων  που προξενεί  το κλασικό διώνυμο : 
 ---  Που  χάθηκες ??
----  Που  έψαξες  ??
Φαινόμενο συχνό , φυσικό , ικανό  ωστόσο  για  ν  αντικατοπτρίζει  παρενέργειες  εσωτερικής δόνησης  όποτε και όταν συμβαίνει . Είναι αλήθεια πως καμιά φορά άθελά μας  αναζητούμε ανθρώπους  σε λάθος στιγμή  και σε λάθος σημείο ... 
  Οι  συνθήκες ? Τα γεγονότα ? κυματισμοί  που σε βρίσκουν μεσοπέλαγα .  Η ζωή σου κλείνει το μάτι  μ έναν τρόπο  μυστηριώδη . Σε τοποθετεί  μπρος στον καθρέφτη  και συνομιλείς  με το είδωλο σου . Η νοηματική αξία  της φλύαρης  αυτής επικοινωνίας  κατακτά την κορυφή  του χρηματιστηρίου  ανθρώπινων αξιών και αποκτά ιδιέταιρη βαρύτητα .  Ο αντίλαλος της φωνής   γίνεται άλλοτε φουλάρι άλλοτε γραβάτα που  σε τυλίγει  ανάλογα με την ρυθμολογία  της συνομιλίας σου . Και όταν με την άκρη των ματιών σου  συλλαμβάνεις γνώριμα σινιάλα με χαλαρές πλαστικές κινήσεις των χεριών  να προσπαθούν ν αρθρώσουν νοήματα  προτροπής  και στήριξης τότε  τ  αποτυπώματα  σκόρπια στην επιφάνεια του καθρέφτη  χαρτογραφούν στράτες  παραμυθένιες  μ αισιόδοξο τέλος .. 
----  Όλα καλά ??
--- Τα περισσότερα ...  !
----  Πήρα κάνα δυο φορές ...
----  Ίσως δεν το άκουσα ...
----- Ρώτησα τον συγκάτοικο σου ..
-----  Και αυτός δεν ήξερε .. ε ε

----  Ναι ... δεν ήξερε .. 
----- Λογικό ...
----  Λογικό ?? 
-----  Ναι λογικό , αφού δεν μιλιόμαστε ...
----- Συγνώμη πότε ψυχραθήκαμε ??  Δεν το ήξερα ...
-----  Δεν  είσαι  υποχρεωμένος .. !!!
----- Να το ξέρω???
-----  ..  Όχι να ρωτάς  .. !
-----   Γιατί ???
-----  Τα είδωλα δεν ρωτάνε ..
-----  Πως ...με μπέρδεψες ...
----    Αντιγράφουν ... Ακολουθούν ...  
----  Θα μου πεις ?? Μη  μ εκνευρίζεις ??
----  Γιατί ? 
---- Πες μου  που χάθηκες ???
----  Σκέψου που έψαχνες ?? 

 Το κλασικό διώνυμο  αφορμή  για ένα ενδιαφέρον  τε τα τετ  με τον ξεχασμένο εαυτόν μας .. !
                                                                                    ....  κυρ  σαμ ...

Τσαρλς Μπουκόβσκι - Τώρα, αν δίδασκες δημιουργική γραφή, με ρώτησε, τί θ...

Στα δίχτυα της βροχής ...!

...Μουσκεύουν  οι λέξεις 
από το τέμπο  της βροχής 
βαραίνουν .....
Κλέβουν  λίγο από την αλμύρα  
των δακρύων 
και χαράσσουν  ρυάκια 
στο μέτωπο  της λευκής  κόλας .
Κάπως  έτσι  ξεκινά η περιπέτεια 
του ταξιδιού 
στις ανεξερεύνητες  πηγές 
της δημιουργικής  γραφής .....!
    ( α- δέσποτη γραφή Συλλογή Β )
                           κυρ.... σαμ ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΙΩTHΣ συνέντευξη στον Δαυίδ Ναχμία