.... καλή μας από-δραση !!!

.....και η σιωπή εσιώπησε ...απόλυτη σιγή ! Στις ράγες του τετραδίου γλυστρούν θρυματισμένες λέξεις , φράσεις , συν-ταξιδιώτες ακολουθούν τα ρινίσματα μολυβιού ! Λέξεις φράσεις βαγόνια που γεύονται τις διαθέσεις της γραφίδας ! ....Καθώς οι ράγες του τετραδίου ξεδιπλώνουν το περιεχόμενό τους περι-συλλέγουν συν-επιβάτες... ανταμώνουν επικοινωνούν ...αόρατη κλωστη αφήνεται στην μύτη του μολυβιού και αποδρά άλλοτε από το μικρόφωνο του ραδιοφώνου και άλλοτε από την περιπέτεια της γραφής ......!!!
------ Πως γίνεται να βαραίνεις τόσο
μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας ??
Κλείνω το δάκρυ μου σε μια κόλα χαρτί
με την υγρή στάμπα του φτιάχνω την δική μου
γεωγραφία
το δικό μου νησί
την δική μου χώρα
τον δικό μου τόπο !!
Ναι αυτό ! -------
...από την χειροποίητη εκδοση .... Ημιθανή κεραμίδια .. ! κυρ...σαμ...

Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

.... Σκουπιδάκι από τον αέρα ειναι ρε μάνα .. ! Δεν είναι τίποτα ...!


Έλα  ρε  μάνα    να τα πούμε  .... ¨Έλα ,  στάσου να σου φέρω το μπαστουνάκι σου ..... Αααα  ρε  μάνα  όλο στην κουζίνα  το ξεχνάς .  Περίμενε  μισό λεπτό , οοοοριιιστε  και το μπαστουνάκι σου . Κάθισε   ωωωωπππαα !!! Μια  χαρά !  Πες μου τι κάνει η παρέα εκεί πάνω ?  Χιονίζει καμιά στάλα ??   Εδώ?  Εδώ  όλα καλά  μην έχεις έννοια . Ο Πέτρος , η Δέσποινα , η Μαρία .  Τα Χριστούγεννα  ήρθαν και τα παιδιά  από την Σύρο , τα εγγόνια , τα δισέγγονα , πάντα ρωτούσες για όλους !  Αααα!  Και το σκυλάκι μας μάνα  , ο Περού ! Τον θυμάσαι ? Τώρα που σου γράφω στέκει δίπλα μου κουλουριασμένος   !! Και γι αυτόν,  ρωτούσες ..!  Τι  κρατώ στα χέρια μου ??   Ναί !  Σωστά μάντεψες  είναι το τετράδιο σου. Το ξεφυλλίζω . Είναι αυτός ο αέρας που φυσάει . Μπρος - πίσω , μπρος πίσω .  Ανεμοδέρνει τις σελίδες του  και όχι μόνο . 
    ¨Έλα  μη συννεφιάζεις  τώρα   , δεν  είναι τίποτα . Δεν είναι  δάκρυ ! Σκουπιδάκι!  Ενα σκουπιδάκι  είναι  ρε  μάνα ! Από τον αέρα .  Από τον αέρα που φέρνει στον νου το βλέμμα σου . Α  ρε  μάνα  ακούω την φωνή σου , το σούρσιμο των ποδιών σου . Έλα μην συννεφιάζεις  πάλι . Αλήθεια σου λέω , ενα σκουπιδάκι μπήκε  στα μάτια μου . Ααααα!  Στάσου  να σου διαβάσω κάτι από  αυτά που έγγραφες .  Θυμάσαι ?  ¨Όλα ατάκτως  στοιχισμένα , λαβωμένα βέβαια  από την μάστιγα της ανορθογραφίας . Όχι ρε μάνα . Μη ζητάς συγγνώμη  δεν φταις εσύ ..  ¨Άκου λοιπόν μάνα:
     <<  Ψάχνω  να  βρω  μες την ζωή 
            και  σ  ένα  καταλήγω 
            πως  τα ωραία  στη ζωή 
            πάντα  κρατάνε  λίγο .

            Και με σπασμένα τα φτερά
            μπορεί ο αετός ν  αντέξει 
            Στην πιο μεγάλη θύελλα 
            μονάχος  θα παλέψει .

           ¨Ήθελα να περπατήσω 
            μήπως λίγο και χαρώ .
            Να γνωρίσω  και τον κόσμο 
           στο χωριό που κατοικώ .. !   >> 
  
   ... Μα  γιατί δεν με πιστεύεις  ρε μάνα  ,  δεν ειναι τίποτα . Σκουπιδάκι  από τον αέρα  είναι  ...  
    ...  Να....  Για   δες ....  !... ¨ Έφυγε ... ! 
                                      κυρ...  σαμ ... 

1 σχόλιο:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΑΤΣΙΡΗ είπε...

Κυριάκο, σε ευχαριστώ, που γράφεις τόσο όμορφα κείμενα και σε παρακαλώ, επειδή η μαμά σου, είχε πολύ μεγάλο ταλέντο στο γράψιμο ποιημάτων, να παραθέτεις που και που ποιηματά της, τα οποία είναι τόσο όμορφα, όσο και τα δικά σου...είχες από που να πάρεις! Η κυρά Στέλλα ήταν δημιουργός, πραγματικά όμορφων αναγνωσμάτων, που είναι άξια δημοσιοποίησης. Μην μας στερήσεις, αυτή την ευκαιρία...να τα γνωρίσουμε!