Μισάνοιχτο παράθυρο .!

 

Μισάνοιχτο παράθυρο, τι ν' αποσώσει από τους διψασμένους θορύβους που εισβάλουν σαν εξαγριωμένο μελίσσι και σου λοξοδρομούν τη ροή της σκέψης σου. Τι  ν' αποσώσει κανείς από τις μισάνοιχτες αλήθειες που λαμπυρίζουν στη γενικότερη σκοτεινιά που εισρέει από τις γρίλιες του μισάνοιχτου παράθυρου.

Τι ν αποσώσει κανείς όταν σκοντάφτει στις αράδες ενός σκονισμένου σημειώματος που ως πουλί πετούμενο λικνίζεται στον αγέρα, αιωρείται και περνά από το μισάνοιχτο παράθυρο  για να προσγειωθεί εντός .
Τινάζω τη σκόνη του χρόνου και αφήνω το βλέμμα μου να περιπλανηθεί στις πολυκαιρισμένες γραμματοσειρές :

Είπα μέσα μου, πάλι είσαι μόνος κι απ τον πιο μόνο.
Ντάνιασε λοιπόν τον πόνο

 το φορτίο είναι βαρύ κι ο δρόμος μακρύς.
Έχει αρκετές παγίδες μα και φτερωτές ελπίδες.
Όσο για τις στροφές, μην ελπίζεις όπως χθες.
Είπα μέσα μου

 είσαι πιο μόνος απ τον μόνο
ντάνιασε λοιπόν τον πόνο.

Φρόντισε παρών να είσαι
την σιωπή των αμνών λύσε.
Βρέχει τόση μοναξιά

 πρωτοσέλιδα ρηχά.
Υγρά χιλιόμετρα υγρή διαδρομή
ίσως το δάκρυ είναι που ηχεί.
Και τι δε θα έδινα τώρα δα
να σταματήσω εδώ να
στη μέση αυτού του δρόμου
δόξα και τιμή του πόνου.

Συντροφιά μου η μάννα πένα
το μελάνι της φόβου γέννα.
Θέλω να φύγω να σωθώ
 με κρατά όμηρο και πονώ.

Γυρίζω σελίδα στη ζωή μου
θανάτου χρώμα η ευχή μου.
Σημείωμα αφήνω

 βουτιά στο κενό
η μέθη της νύχτας  δίνει  ρυθμό.
Το νιώθω πως θα τα καταφέρω
άλλο πια δεν υποφέρω.

Ζητώ συγνώμη απ τους λίγους
τους ανθρώπινους τους ήλιους.
Τούς ευχαριστώ πολύ
θα τους αγαπώ κι εκεί.

            κυρ..σαμ

 

 

Διαμελισμός .!

 

 

                        Διαμελισμός!

 

     Πρόσχαρη με αέρα  και διάθεση  να αμβλύνει  πιθανή δυσαρέσκεια .

 Η φωνή  της καλοσυνάτης  και αξιαγάπητης  επιμελήτριας –διορθώτριας  του υπό έκδοση  πονήματος μου  φιλτράρεται  στο  κινητό τηλέφωνο  :

---- Σου  έχω δύο νέα , το ένα καλό  και το άλλο λιγότερο καλό ..

Μ ένα διάπλατο χαμόγελο  σαν χοάνη υποδοχής , ανυποψίαστος  για τα γκρίζα μελλούμενα , αποκρίνομαι :

---- Ας  ξεκινήσουμε από το καλό …

----  Ωραία. Το ένα λοιπόν είναι  ότι μπαίνουν  τα κειμενάκια  που ήταν με ερωτηματικό .  Και το άλλο  είναι ότι μένουν εκτός όλα τα παλιά  της περιόδου 1986-1999..

---- Εντελώς ? όλα δηλαδή ? … Μα  αυτά είναι η ψυχή … Πως??..Γιατί …

Στενάχωρη είδηση

Στενάχωρα λόγια ..

Στενάχωρη  στιγμή ..

Σχεδόν αυτόματα  σε χρόνο dt  πλήθος  συνειρμών  με περίτεχνα γιατί , αφού , μήπως ,  χορεύουν στον ορίζοντα μου .

 Διαμελισμένη  η αυτονομία  της έκδοσης  του βιωματικού πονήματος .. Η ψυχή . Το πράγμα. Η παρθενογένεση  του θέματος .

Και όταν πρόκειται για θέατρο στη φυλακή  οι ευαισθησίες  είναι στην κόψη του ξυραφιού .

Έτσι  είναι.

 Ακόμη και στην δύση της , η ζωή μας διδάσκει … !

                                        κυρ...σαμ..

 

Εν ριπή οφθαλμού ο ρυπος του πολέμου .. !

 

Εν ριπή οφθαλμού ο ρύπος του πολέμου

Μέσα στο μυαλό μου

γύρω μου

κλωθογυρίζει θυμός και οργή .

Γίνεται θαμπή σκιά

μ ακολουθεί .

Αχνά ακούω τα βήματα

μπερδεύομαι στα νήματα ,

οβίδα μισογερμένη

γεννά μνήματα .

Κρυώνω .

Τυλίγομαι με χάρτες

τα δάκρυα μου καταρράκτες

πολέμου ριπή σε κρύπτη της ψυχής

κρύβομαι σε κρησφύγετα σιωπής

τρέμει το στέγαστρο

χάνει η οροφή .

Κρυώνω.

Εν ριπή οφθαλμού

ο ρύπος του πολέμου .

Ντανιάζω τον φόβο

σε κόκκινο φόντο .

Πνίγομαι .

Ψελλίζω .

Γίνομαι αμφίβιο

πέφτει η νύχτα η καυτή

αναζητώ σωσίβιο.

Ναι. Στην κρύπτη της ψυχής

ευχή φυτρώνει

για ειρήνη επί γης

καινούργια μέρα ξημερώνει .

Εν ριπή οφθαλμού

ο ρύπος του πολέμου .

Κρυώνω ... !

κυρ.. σαμ ..

Κάρτα εισόδου... ηλέχθη .. !

                     Κάρτα εισόδου ..ηλέχθη ..

 

     Με εισιτήριο  σε τρύπια τσέπη 

     αφετηρία μου γεμάτη σκέψη 

     Γλιστρώ στου χάρτη  την ελπίδα 

     ψάχνω για καινούργια πατρίδα .

     Κινώ τα νήματα του χρόνου 

      φάλτσο κοίταγμα αστυνόμου 

      ΣΤΟΠ  στην άλλη την γωνία 

      υπέρβαρος  στην κοινωνία ..

    Απρόσμενο ντελίριο 

     παντού σιγή  μυστήριο 

    Σε λεωφορείο  αστικό 

    στάση  επόμενη  ζητώ ..

    Με εισιτήριο  σε τρύπια τσέπη 

    στην παραλαβή  αποσκευών 

    κάρτα εισόδου  ηλέχθη 

    χειρολαβή  αλλοδαπών ..

    Το τσιγάρο μου αποκαλυπτήριο 

     ονείρου κάπνα και μυστήριο 

      Σε  μηχάνημα  ακυρωτικό

     το μέλλον μου και το παρόν ...  

                   κυρ ... σαμ ...

Τυχαία στιγμή .. τυχαία γειτονιά !

 Πως είναι όταν κρατάς φυλαγμένες  στην κρύπτη των ονείρων σου  πακεταρισμένες στιγμές τυλιγμένες  με ..κορδέλα  βυθισμένη  στην ζάλη  μακρινών  χιλιομέτρων ?

Πως είναι  όταν  με αργές  προσεχτικές κινήσεις  προσπαθείς  να ξετυλίξεις  το περιτύλιγμα , χωρίς να διαταράξεις  την ήδη  διαταραγμένη  ισορροπία  του περιεχομένου ?

Εικόνες ,χρώματα , μυρωδιές , θόρυβοι , ανθρώπινες δράσεις , αγώνας για επιβίωση , κραυγαλέες  ανισότητες .   Ο φόβος μεταγλωττισμένος προβάλλεται  με σιδερένιες γραμμώσεις . Κάγκελα  διάσπαρτα . Όχι  παντού . Στιγμή  απαθανατισμένη  σε τυχαία γειτονιά . Νότιο  Αμερική  στο μακρινό  Περού . ! 

                                     κυρ..σαμ..

 

Κέλυφος

 

 

                    Kέλυφος

       (υποψήφιος  τίτλος )

 

Τονίζω εκ νέου τα γράμματα

Περνώ δεύτερο χέρι.

Σύμφωνα φωνήεντα

Αγαπημένο ταίρι .

Ο φόβος μη κι  εξατμισθεί  το μελάνι ?

Ο φόβος  μη παραδοθεί  στις διαθέσεις του αγέρα ?

Ο φόβος  μην   αλωθεί  το νεύμα ?

Ο φόβος μη  και  ματαιωθεί ανταρσία των λέξεων ?

Μετατοπίζω τον τόνο  και μεταλλάσσω   το θολό σινιάλο  σε ουράνιο  θόλο .

Στρέφω το βλέμμα μου ψηλά , στάζει ο ουρανός χρώματα  της ίριδος  σημειώματα .

Διπλοπερνώ την λέξη , μα ξάφνου αλλάζει πλεύση .

Το  κέλυφος  ανατέλλει , δες πως περπατά  και που πηγαίνει .

 Υποψήφιος τίτλος  στου μυαλού την στράτα .

 Κέλυφος σημειώνω .

Ακολουθώ της ψυχής την χάρτα … !

          

 

 

 

 

...  δεν είναι που ξεθώριασε  ο  νους  από τον ήλιο , είναι που  στέγνωσαν  οι λέξεις  και δεν στάζουν ήχο ..!

         κυρ... σαμ ..

.... Επισκέπτες ονείρων ..!

 

 …Επισκέπτες ονείρων … !

 

Τεθλασμένη  γραμμή κάτι σαν τεθλασμένη σκέψη

Τρέχει ο νους σκοντάφτει  σε γωνίες ..

Ξυπνά τις α-γωνίες .

Διπλώνεται

ανα-διπλώνεται

και πάει ..

Αργόσχολοι επισκέπτες  ονείρων  ροκανίζουν τα θέλω  μας

τρυπώνουν  από τις γρίλιες  της νύχτας

Απείθαρχες πυγολαμπίδες  τρεμοπαίζουν

από το σκοτάδι στο φως  από το φως  στο σκοτάδι .

Η συστάδα τους  ενίοτε  ανθυποεφιάλτες  σε τέμπο αργό

Αναψηλαφούν  στιγμές φιλοδωρούν  

τα ο-ράματα  με πολλαπλά  ράμματα …!!

         κυρ..σαμ..