Παρασκευή 9 Ιουνίου 2023

΄Ηταν νύχτα? ΄Ηταν ημέρα ?


 

 

            Ηταν  νύχτα ?  ΄Ηταν    ημέρα ?

 

     Πλανόδιοι  συνειρμοί  περιπλέκονται  στον  νου . Στριμώχνονται  στον διάδρομο που οδηγεί  στην ξύλινη πόρτα  με την καλαίσθητη  επιγραφή :  Μάγισσα Κίρκη …

Να  μπω ?  Η  μήπως διαταράξω το βύθισμα της στα μελλούμενα ?

Σιωπηλά κλείνω το ρήμα : Ξεμακραίνω , ξεμακραίνεις , ξεμακραίνει , και με την βοήθεια της ετοιμόρροπης σκάλας  εφαρμόζω στην πράξη την νοηματοδότηση του ρήματος . Απομακρύνομαι.  Θολή η μνήμη !

΄Ηταν νύχτα? ¨Ήταν ημέρα ?

σίγουρα φύσαγε αγέρας .

Διάτρητη  φωνή

σκόρπιο το κλάμα

πιάνει βροχή .

Μουσκίδι

του εξ ουρανού το μάννα !

Πρώτη ανάσα  πρώτη αγκαλιά

 στην μέση του πουθενά .

Κάτω από τον Αττικό ουρανό

άγνωστο μέλλον , πικρό παρών .

Τι  κι αν η γή κινείται

η αλήθεια ενθάδε κείται .

Άνθρωπος ακροβάτης καλλιτέχνης

απάνεμος της ζωής επαίτης … !

                 κυρ...σαμ..

 

Δευτέρα 5 Ιουνίου 2023

Τριγμοί και κραδασμοί πάνω στην γέφυρα ..!

 

          Τριγμοί  και κραδασμοί  πάνω στην γέφυρα  

 

Και ξαφνικά  διάφοροι τριγμοί και κραδασμοί  φέρνουν στην επιφάνεια  τα νερά του Ερασίνου ποταμού  τα οποία καθώς  ρέουν  κάτω από  την σιδερένια γέφυρα   – έτσι την αποκαλούσαμε  γιατί έτσι  μας έμαθαν οι παππούδες και οι πατεράδες --- ομορφαίνουν το φυσικό τοπίο και αναδεικνύουν  στην παραλία Νέας Κίου   ένα από τα λίγα διασωθέντα σύμβολα  από ιδρύσεως του προσφυγικού συνοικισμού .

Σημείο αναφοράς  για τους Κιώτες/τισσες  κυρίως το καλοκαίρι . Πέρασμα προς την παραλία  για το πρώτο θαλασσινό μπάνιο .

Πέρασμα της εφηβείας μας  προς την ενηλικίωση ..

Πέρασμα προς την  παράγκα του κ. Πασχάλη .. !

Πέρασμα για τους λουόμενους από την περιοχή ΄Αργους  και όχι μόνο .

Πέρασμα από την  παλιά σιδερένια  γέφυρα , γέφυρα του Ερασίνου ποταμού .

Εν μέσω καλοκαιριού  δέλεαρ για την τολμηρή νεολαία  που συχνά πυκνά εξαργύρωνε  το   < αντριλίκι >  σκαρφαλώνοντας στα πλευρικά  της μεταλλικής γέφυρας , τα οποία πυρωμένα από τον ήλιο όπως ήταν , έβαζαν σε δοκιμασία τα γυμνά πέλματα του επίδοξου κολυμβητή .   Από αυτήν την θέση  φλερτάροντας  την ισορροπία  , με τα χέρια άλλοτε στην έκταση άλλοτε στην ανάταση , έπαιρνε βαθιά ανάσα , ακολουθούσε άηχο μέτρημα :  Ένα ….Δύο..  Τρία .. και  κατακόρυφη βουτιά στα δροσερά νερά του Ερασίνου .

΄Αφθονη  συλλογική μνήμη εκπορεύεται από την παρουσία της και μόνο .  Τα μεταλλικά χιαστί  στοιχεία , διάσπαρτες βίδες  ορατές δια γυμνού οφθαλμού ,καθώς και  γενικά ο σωματότυπος της , αρχιτεκτονικά χαραγμένος  στην κυτταρική μνήμη . Όλη η κατασκευή  σε παραπέμπει σε συναρμολογούμενο παιδικό παιχνίδι . Όμως δεν πρόκειται για παιχνίδι .   Ναι  η παλιά σιδερένια γέφυρα αν έχει  θέματα ασφάλειας  να αντιμετωπισθούν , με ενίσχυση , διάφορους τεχνικούς τρόπους . Ανάμεσα στην φράση αντικατάσταση και στην .. αυθεντική  μεσολαβεί αγεφύρωτο χάσμα .  Αντικατάσταση σημαίνει ξερίζωμα  ιστορικής συλλογικής μνήμης .  Το αυθεντικό δεν είναι το ίδιο  του αντίγραφου .

Κι  όμως πληροφορίες αναφέρουν πως :

<< Θα  αντικατασταθεί  από την Περιφέρεια  Πελοποννήσου  και θα τοποθετηθεί  σε παρακείμενο χώρο , αξιοθέατο  … >>

Όταν αυτά συμβαίνουν σε γενέθλιο τόπο  προσφυγικού συνοικισμού όπως είναι η Νέα Κίος  αποκτούν θλιβερή βαρύτητα για την απώλεια  ενός ακόμη   σύμβολου  συλλογικής μνήμης ..   Πως και γιατί να ξεριζωθεί ??

Ναι  το αυθεντικό δεν είναι το ίδιο  του αντιγράφου .

 Ωστόσο  ..   Σκόνη και ώχρα /  χνάρια και σκουριά / βαθιά μέσα  ριζωμένο / το  αχ  της προσφυγιάς /….

 

 Γεγονός είναι  πως  το πέρασμα του χρόνου  σε μορφή σκουριάς  ρυτιδώνει τις μεταλλικές επιφάνειες .Όπως αλήθεια  είναι ότι   ο  τόπος , ο χρόνος , και  ο άνθρωπος   με τις πράξεις του αβίαστα  κόβει το νήμα της συλλογικής μνήμης .  Συνδετικό νήμα  με κοινή αφετηρία , γεγονότα, στιγμές καθημερινότητας , εμπειρίες ζωής .

Είναι αλήθεια  πως θυμόμαστε  αυτό που θυμάται η οικογένεια μας . Τα άτομα μαθαίνουν  να θυμούνται  αυτά  που θυμάται  η κοινωνική ομάδα που ανήκουν .  Αυτά που βιώνουν από παιδική ηλικία . Δεν πρόκειται για μία ακαδημαϊκή  μάθηση , αλλά  μία δια ζώσης  εμπειρία  στον τόπο και στον χρόνο .  Η νοηματοδότηση της μνήμης  σχετίζεται άμεσα  με την συλλογική μνήμη .

Ας μη διαταράξουμε τα νερά του Ερασίνου ποταμού  και γενικότερα το περιβάλλοντα χώρο ,  ας μείνει η γέφυρα στην θέση της  αγέρωχη  αφού βεβαίως  γίνουν τα απαραίτητα για  στατική ενίσχυση , φρεσκάρισμα , μεταλλικής κατασκευής  . Είναι βέβαιο πως το αυθεντικό  δεν είναι το ίδιο  του αντιγράφου ..!  

          κυρ...σαμ..

 

 

     Φωτογραφία  από το αρχείο του αείμνηστου  συγγραφέα- ερευνητή Γιώργου Αντωνίου 


Γέφυρα  του Ερασίνου ποταμού  Νεα Κίος Αργολίδας  ( περιοχή Τημένιον )

Σάββατο 27 Μαΐου 2023

Ανθοφορία !

 

Ανθοφορία ... !!!

 

Αν η λιακάδα κρατά μια αιωνιότητα

ο καταποντισμός της σκιάς

μοιάζει να χορεύει

πάνω στα σιωπηλά

βήματα μας .

Γυμνός ο ήλιος λάμπει πιότερο

όπως και η αλήθεια !

Λ α μ π ο κ ο π ή !

Ενσωματωμένη σκέψη φωτός !

Σταλαγματιά !

Κάθε που πέφτει δροσίζει

την ξηρασία και δίνει χώρο

στην ανθοφορία .

Τι κι αν αλλάζουν

τα πάντα γύρω μας ,

όταν το έσω πυρ παραμένει

άσβεστο καίει οτιδήποτε

σαθρό .

Ενώ σε κάποιους κήπους ψυχής

αναλλοίωτη βλασταίνει η αλήθεια .

Η αλήθεια για την γη ...

Η αλήθεια για τον κόσμο ...

Η αλήθεια για τους ανθρώπους

που περπατούν πάνω στην γη ....


Η αλήθεια για την ανασαιμιά του έρωτα

και τον βρόγχο του θανάτου ....!

 

( Α - δέσποτη γραφή ..Συλλογή Β )

 

....... κυρ .... σαμ ..

 

Τετάρτη 17 Μαΐου 2023

Η υφαρπαγή ..!

 

                    ……  Η υφαρπαγή ..!

 

   Το παραθύρι μισάνοιχτο. Ίσως   από ξεχασιάρικο  χέρι . Βρίσκει  ευκαιρία  ο αγέρας ανεμπόδιστα να εισβάλει  στο απογευματάκι , μεταλλάσσοντας το    κάτι σαν   δαντελωτή  και ταυτόχρονα  επιμελώς κακοσιδερωμένη  κουρτίνα  με ότι συνεπάγεται .

 Η υφαρπαγή της ακινησίας   και η  αίσθηση της αιώρησης  δίνουν ώθηση , γονιμοποιούν την φαντασία  προλαβαίνοντας την γνωστή ερώτηση : 

. Ποιος αέρας σε έφερε ?

 Καλοπαιγμένη φράση στα χείλη μας .

Ποιος αέρας  στριφογυρίζει  την χλωμή κατάλευκη  σελίδα .  Καθώς γέρνει ο ήλιος  βρίσκει καταφύγιο στο γκρίζο  του ουρανού χρώμα .

 Τα σύννεφα  πρωταγωνιστούν στην αιώρηση  έως ότου  ακουστούν τα βήματα της νύχτας .

Τότε   στον συρμό της καλοπαιγμένης  φράσης…

 ποιος αέρας σε έφερε ?

 Ρυμουλκείται  και το βαγόνι που ακούει ….

  Τέτοια ώρα ?


 Αλήθεια ποιος  αέρας σε έφερε τέτοια ώρα ?

  Τέτοια ώρα που  στο μισογεμάτο ποτήρι  οι κυβίσκοι του πάγου  ξεμουδιάζουν  κάνοντας κολύμπι  στην μέθη του αλκοόλ ?

Τέτοια ώρα που οι φωνές μπερδεύονται , βιάζονται  ποια θα  πρωτομιλήσει , μπλέκονται μεταξύ τους , θρυμματίζονται μιμούνται τα ήδη θρυμματισμένα παγάκια τα οποία  λιωμένα ,εξουθενωμένα  γεύονται τον αναπαμό  τους  στον πάτο του ποτηριού .!

       (  Πίνακας του Κολομβιανού  Fernando  Botero    τίτλος? Οι χορευτές .)

                                     κυρ..σαμ..