Ενός λεπτού σιγή ... !!!

 

         Ενός  λεπτού  σιγή … !!!

 

Νοτισμένες λέξεις  από την υγρασία της θάλασσας απαγκιάζουν σε φιλόξενα  λεξικά . Έως την επόμενη στιγμή που θα κληθούν για πολλοστή φορά  να φωτίσουν  θλιβερά γεγονότα .

     Παράξενη εποχή . Ανάμεσα  στις ευχές , τα λαμπιόνια , βεγγαλικά, πυροτεχνήματα , κυρίως τις παρενέργειες  που αφήνει  στο διάβα της  η λαίλαπα  της πανδημίας ..

   Ανάμεσα στο  αναπνόηχο του Αι  Βασίλη  : Χο.! Χο! Χο! Υπάρχει  δυστυχώς μία γκρίζα ζώνη που έρχεται να προστεθεί στην μελαγχολία των Χριστουγέννων .

  Παράξενη εποχή .  Η ανθρωπιά  παγκοσμίως  συνεχίζει να δοκιμάζεται  με τα πιο ακραία  παιχνίδια της απληστίας  και αλαζονείας  του ανθρώπου .

  Οι  αιτίες του πολέμου  παραμένουν αλώβητες  και οι ρίζες του κακού  φουντώνουν , διακλαδίζονται  επικίνδυνα , κι εμείς ως ανθρώπινο είδος  τρέμουμε  μη και χάσουμε  τα ψευδεπίγραφα άλλοθι μας .

   Κάτω από τον ίδιο ουρανό πλεούμενα  φορτωμένα με αθώες ψυχές  ρισκάρουν την ζωή τους  αλλά  και την ζωή των παιδιών τους – αλίμονο- γαντζωμένοι  όλοι τους στο δέλεαρ της ελπίδας  αναμετρώνται με τα κύματα της εκμετάλλευσης.

    Βυθίζονται  !  Προξενούν έκτακτα δελτία ειδήσεων .  Υγρός θάνατος … τραγωδία στο Αιγαίο ..  Φυγή προς  τα πού ???

   Μάνη , Αντικύθηρα , Πάρος ..  Πρόσφατα τρία ναυάγια  τόσο κοντά  μας  και ταυτόχρονα μακρινά μας .

    Παράξενη εποχή .   Την ίδια στιγμή ο Άι Βασίλης επιμένει  : Χο.. Χο ..  Χο .. Χο …φωνάζει δυνατότερα πια μήπως   και  καλύψει  το κλάμα του μικρού παιδιού  λίγο πριν το βύθισμα του .!!!   Κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται  όπως δυστυχώς και ο υγρός θάνατος αθώων συν-ανθρώπων μας …! 

   Θαρρώ πως δικαιούνται  ενός λεπτού σιγή .. !!!

       κυρ..σαμ..

Δεξαμενή συναισθημάτων ...!

 

 

 

   Δεξαμενή συναισθημάτων…

Νέα  Κίος  Αργολίδας 1960.. ! Πρωτοχρονιά !! Γειτονιά  όλοι μαζί μία αγκαλιά ! 

 

 

Μία  φωτογραφία

της γειτονιάς μας γοητεία .

Έρχεται  από το παρελθόν

το άρωμα της μεθυστικό .

΄Ώρες τώρα την κοιτώ

νιώθω μέσα μου μια ζάλη .

Ακούω  το ποδοβολητό

κι από εδώ πάνε κι άλλοι .

Ξέθωρη  παιδική  ηλικία

ανεμελιά  χαρά υγεία .

Παράφορη είναι αδικία

οδυνηρή του χρόνου η λεία .

Στα χέρια μου ένα τρέμουλο

μα η ψυχή μου έμβολο .

Ρυθμό δίνει και νεύμα

υγρή ματιά στο βλέμμα .

Σε ψάχνω στο πλήθος ,  στην άκρη

και στην στέρνα .

Θολή ματιά  υγρό το βλέμμα .

Σκόνη μπουχός σύννεφο χαράς

πνιγηρός λυγμός

αύριο άραγε που θα πας ??

Αθωότητα αυθορμητισμός

πλοιάρια σε μουράγιο

το βλέμμα σωστό καρνάγιο .

Μία φωτογραφία

της γειτονιάς μας  γοητεία .

Δεξαμενή συναισθημάτων

ορατών και αοράτων …

           κυρ .. σαμ ..

Αντικατοπτρισμοί ...!!!

          Αντικατοπτρισμοί …. !

 

Έχω την αίσθηση πως η εποχή μας μοιάζει σαν ρυμουλκό  που

σέρνει πίσω του , λέξεις και φράσεις χαρακτηριστικές .

 Εποχή δύσκολη , διαφορετική ,γοητευτική για άλλους , για άλλους παράξενη .

 Μοιάζει με ρυμουλκό που ψάχνει το λιμανάκι παλεύοντας με τ άγρια κύματα και αυτός ο παιδεμός τελειωμό δεν έχει .

. Εμείς ??

 Στο ίδιο έργο θεατές ασάλευτοι ,ακίνητοι , μαρμαρωμένοι μπρος στα γυάλινα τηλεοπτικά παράθυρα , τρώμε με χρυσά κουτάλια τα μαγειρεμένα φαγητά που σερβίρουν οι αποκαλούμενες πολιτικές ειδήσεις !

 Αρπακτικά πουλιά που υφαρπάζουν κατευθύνουν και αντικαθιστούν αδέξια την κοινή γνώμη .

 Αυθαίρετοι καταπατητές ονείρων ! Μια κοινή γνώμη αλλήθωρη αποστεωμένη από την σκληρή την πραγματική εικόνα της καθημερινότητας . .

 Μια κοινή γνώμη που ...αλίμονο η προφορά και μόνο της λέξης φαντάζει σαν ανέκδοτο !!!

 Όμως ξύπνησα ένα πρωινό σαν όλα τ άλλα και είπα μέσα μου τι θέλω μέσα στις λιγόψυχες λέξεις να τριγυρνώ ??

Κι η ολιγοψυχία μου θύμωσε . Κι η μεγαλοψυχία μου χαμογέλασε !!! Κι ήταν ένα πρωινό που είπα εγώ δεν ταιριάζω μες στον ορυμαγδό . !!

Κι ορυμαγδός με κοίταξε με μάτι ειρωνικό , και μου είπε

 << Χμ!! Χμ!! Εγώ ξέρεις πως θα σ εκδικηθώ .... !! >>

 Κι ένα πρωινό στέκομαι  μπρος στο καθρέφτη τρυπώνω  το βλέμμα μου στο δαιδαλώδη βουητό και με πανάλαφρο μειδίαμα τρέχω την σκέψη μου αβίαστα αυθόρμητα ,, .

.. Ψάξε θέα να χει ανατολή θα με βρεις εκεί !

 Πάρε ένα βουνό με κορυφή αυγερινό θα με βρεις εκεί .

Τράβα ένα κύμα πλεούμενο ποίημα θα με βρεις εκεί .

 Κοίτα ουρανό . Κοίτα θάλασσα . Κοίτα απέραντο γαλάζιο. Θα με βρεις εκεί .

Άκου την ηχώ , το θρόισμα μου αερικό . Δες, με βήμα απαλό μες στ όνειρο περπατώ , πατώ στις μύτες του μολυβιού μεθώ με νότες τραγουδιού !

 Τ όνομα μου ??

 Ζωή !!!

    κυρ ... σαμ ..

 

ΠΟΙΗΣΗ -- Χειροποίητη έκδοση ..!

 

Π Ο Ι Η Σ Η ... !

 

... Εικόνες ταϊσμένες με όνειρα ανεκπλήρωτα , ανείπωτες σκέψεις , στιγμές από-δρασης .

Στάλες βροχής που διαπερνούν σώμα , ψυχή και νου .

΄Άηχες μπάντες , συστεγασμένα σκιρτήματα .

ΗΜΙΘΑΝΗ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ σφυρηλατημένα και δοκιμασμένα με τον ρόγχο της μπόρας του θυμού της αστραπής .. !

 

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες

Πυκνά σύννεφα στον θόλο του Δεκέμβρη . Διάτρητα λεξικά , σμήνη στον αγέρα , φτερουγίσματα , στάλες βροχής σε ελεύθερη πτώση σκληρή δοκιμασία για τα ΗΜΙΘΑΝΗ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ .

Χειροποίητη έκδοση περιορισμένα αντίτυπα θα βρείτε στο όμορφο και φιλόξενο Βιβλιοπωλείο ΑΠΟΣΠΕΡΙΤΗ ( Λεωφ. Αμαλίας .. Παλιό Ναύπλιο ) καθώς και στο βιβλιοπωλείο ΓΝΩΣΗ  Νέα  Κίος .

Κατά τα λοιπά εύχομαι δύναμη κουράγιο .. Υγεία να έχουμε και ξύστρα για το μολύβι μας ...!

Καλές γιορτές ... Χαρούμενα Χριστούγεννα ... Καλή μας αντάμωση δια ζώσης ... Χρόνια πολλά !

Αγαπητοί επιβάτες σας ενημερώνουμε ............!

 

 

 

 Αγαπητοί    επιβάτες  σας  ενημερώνουμε ………

 

Δεκέμβρης .   Μήνας  σκληρός , οδεύει ασθμαίνων λίγο πριν κόψει το νήμα της  καινούργιας χρονιάς . 

    Πρωινό ηλιόλουστο  με τους δείχτες του ρολογιού να δείχνουν , βαριεστημένα  μεν αλλά να δείχνουν  λίγο μετά τις δέκα .

   Περιπλανώμενος  στην πολύπαθη Ερμού  στο κέντρο της Αθήνας  σχεδόν αόρατος στο πάζλ της ανωνυμίας , ορατός όμως στο παιχνίδι του μυαλού .

  Με  βλέπω να περιδιαβαίνω  σε διαδρόμους μακρόσυρτους  και θαλάμους , σε χώρους όπου φως  μπαινοβγαίνει  στο σκοτάδι  και ανάστροφα σκοτάδι διαχέεται στο φως .

   Προσπερνώ την αγωνία μου  για την έκβαση  επικείμενων  ιατρικών εξετάσεων , δεν προσπερνώ  τις ανάσες του πλήθους που με επαναφέρουν επί γης .

   Αντιλαμβάνομαι  το σώμα μου να διαγράφει  σε αργό τέμπο  την πλακόστρωτη Ερμού .

Κράμα ανθρωπογεωγραφίας . Το αποκορύφωμα της ανωνυμίας . Πρόσωπα με σφιγμένα χείλη  αλλά και  πρόσωπα λαλίστατα .

  ΄Ανθρωποι διαφόρων ταχυτήτων  με εμφανή την διαβαθμισμένη βιασύνη τους , εξαιρετικά ρυθμισμένη  σαν κυλιόμενα συγκρουόμενα  αυτοκινητάκια  του λούνα παρκ .

   Οχλοβοή αναδυόμενη . Αναδυόμενος όμως και ο χρόνος – καίγομαι δεν έχω χρόνο --  που το κύλισμα του όμοιο  στο πέρασμα  με  εκείνο  το καυτό σίδερο  της γιαγιάς , τότε το πάλαι  ποτέ , όταν τα ροζιασμένα χέρια της  αναμετριόνταν  με ροζιασμένα ρούχα .  Μάχες προκειμένου να τιθασεύσει τις ζάρες . Το σιδέρωμα .

     Σχεδόν  ανεπαίσθητα  το σκιάξιμο  για το απογευματινό ραντεβού – διαγνωστικό κέντρο – εξαερώνεται θα έλεγα προς στιγμή  ότι  μεταλλάχτηκε  σε σκιαμαχία ..

    Απορροφημένος πια  από  τα χρώματα , και το τιτίβισμα  των εικόνων  αφήνομαι  στο κολύμπι  των συναισθημάτων τα οποία κατά ριπάς --- θα  έπρεπε τουλάχιστον – πλήττουν , διαταράσσουν  και προβληματίζουν  το είδος των ανθρώπων ..

       Κόντρα στην ροή  της ευτυχίας  μας   ένθεν  κακείθεν της Ερμού  διάσπαρτες  σποραδικές κινητές  βόμβες .

    ΄Ανθρωποι  συνάνθρωποι μας  εκτεθειμένοι  στο κρύο τυλιγμένοι μόνο  με το ρούχο  της πείνας και της εξαθλίωσης .

    Σε πλήρη  ακινησία  και με την στάση  του σώματος  τους  να σε παραπέμπουν  σε αγαλματίδια , γλυπτά , ανθρώπινα σώματα  με βαριά  βιογραφικά . 

    ….  Πινάο ……  Ασταιγως …..  Βοιθια  παρακαλο .. 

   έστω  και ανορθόγραφα  η αλήθεια  γυμνή .. !  Καθρεφτάκια που  τρεμοπαίζουν  με τις ακτίνες  του ήλιου .  Παιχνιδίζουν  στέλνοντας σινιάλα στο αμήχανο πλήθος .

     Στιγμιότυπα    που αναχαιτίζουν  το χαμόγελο  και το ευδιάθετο πέρασμα  από την αποκαλούμενη  αγορά της Ερμού .   Διάσπαρτες  κινητές βόμβες  κόντρα   στην εφήμερη  ευδαιμονία μας .  Εκρήξεις  που ανοίγουν  ατέρμονες  συζητήσεις  για την ανισότητα , αλληλεγγύη , κοινωνική πρόνοια , πρόληψη , κράτος … !!!

   Οι  συνειρμοί αβάσταχτοι στο  μυαλό μου πληθαίνουν . Σε λίγο  πέφτω πάνω σ έναν  κύριο που διαλαλούσε την πραμάτεια του , κουλουρτζής :

…..  Μου  τυλίγεται τρία παρακαλώ .. !

……. Βεβαίως …..  ορίστε …!

Ανταλλάξαμε χαμόγελα  και ρέστα  . Κάπως έτσι προστέθηκε στην παρέα μου  και η  χάρτινη σακουλίτσα με τα κουλούρια.    .   Στα επόμενα βήματα  αντικρίζω την εικόνα :

 Καθισμένος σε στάση οκλαδόν η πλάτη του αδύναμη στηριγμένη στην κολόνα , ασάλευτος , συντροφιά με τον επίσης ασάλευτο  σκύλο του . Μια πρόχειρη επιγραφή βουτηγμένη στην ανορθογραφία  πάνω σε ένα μικροσκοπικό  χαρτόνι --- κομμάτι από χαρτοκιβώτιο --   έτρεχε σαν υπότιτλος ντοκιμαντέρ : …  Πιναο …. !

 Πλησιάζω διακριτικά και προσφέρω  την σακουλίτσα με τα κουλούρια , χαμογελώντας  χαϊδεύω το  τρομαγμένο  σκυλάκι …  τελετουργικά με αργές κινήσεις  τοποθετεί το δωράκι  στο σακίδιο του  και με την γλώσσα του σώματος του  ανταποδίδει το ευχαριστώ του ..

      Κάνω σούμα στην θλίψη και απογοήτευση μου , χώνομαι  περισσότερο στο πλήθος , προσανατολίζω τον βηματισμό μου  προς το μετρό  , Σύνταγμα .. !

  Ο  άπλετος χρόνος  που μεσολαβεί  ανάμεσα στο ραντεβού μου  και η ανάγκη αποφόρτισης  διευκολύνει  την συνάντηση μου με αγαπημένο φίλο .

   Και  να  μαι  τώρα  έρμαιος   της κυλιόμενης σκάλας  η οποία αγκομαχώντας  με οδηγεί στην αποβάθρα .

     Προορισμός??  Δουκίσσης Πλακεντίας …  Στάση  ?  Χαλάνδρι

  Αναμονή … Ελαφρύ πηγαινέλα ανυπόμονων ανθρώπων ..

Δευτερόλεπτα μετά  μια γλυκύτατη φωνή  από τα μεγάφωνα  σπάει την κραταιά σιωπηλή ατμόσφαιρα  …

….  Αγαπητοί επιβάτες  σας ενημερώνουμε  ότι ο ανελκυστήρας  στον σταθμό :   … Η  ζωή είναι ωραία ???   Δεν λειτουργεί  προσωρινά .. !!!

           κυρ..σαμ..

  

....  Μουσκεύουν  οι λέξεις /από το τέμπο της βροχής / βαραίνουν / κλέβουν  λίγο από την αλμύρα των δακρύων .../...